لَّهَ)يعني با پيروي از دستورات خداوند و اجتناب از آنچه نهي كرده است،‌ از وي بترسيد.
 (إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ) يعني عقاب و عذابش براي كساني كه نافرماني و عصيان مي‌نمايند، خيلي سخت است. مفسران مي‌گويند: اين آيه هر چند در مورد غنایم نازل گردیده است، اما شامل همه اوامر و نواحي مي‌گردد(6). 
علاوه بر اين، آيات زيادي وجود دارد كه امت را در راستاي انجام دستورات خدا و رسول موظف مي‌گرداند؛ چنانكه در جایي ديگر مي‌فرمايد:
(فَلاَ وَرَبِّکَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّىَ يُحَکِّمُوکَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لاَ يَجِدُواْ فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُواْ تَسْلِيمًا) (نساء، 65)
«به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نمي‌شوند تا آنكه تو را در مسائل اختلافي خود حكم قرار ندهند، سپس از فيصله تو ناراحت نشوند و كاملاً‌ تسليم نگردند.»
پیامبر اکرم (ص) فرمود: «از آنچه سكوت نموده و بيان نكرده‌ام، سئوال نكنيد؛ زيرا امتهاي قبل از شما را سئوالات زيادشان و اختلافشان به هلاكت رسانيد. اگر از چيزي شما را نهي كردم، از آن اجتناب ورزيد و اگر به چيزي شما را دستور دادم آن را تا آخرین حد توان، انجام دهيد.»(7) 
ج - فضيلت مهاجران، انصار و پيروان نيك آنها
1- فضيلت مهاجران
آيات كريمه سوره حشر، برتري مهاجران را نسبت به ديگر مسلمانان بيان نموده است و آنها در درجة نخست قرار داده و خداوند به صداقت آنها گواهي داده است؛ چنانكه مي‌فرمايد:
(لِلْفُقَرَاء الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ) (حشر، 8)
«غنایم از آن فقرای مهاجريني است كه از ديار و اموالشان بيرون رانده شدند. كساني كه در طلب فضل و رضايت خداوند هستند و خدا و رسول را ياري مي‌كنند، اينان واقعاً‌ راستانند.»
2- فضيلت انصار
همچنين آيات سوره حشر به فضيلت و اوصاف انصار پرداخته است و فرموده است:
(وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ کَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ) (حشر، 9)
«كساني كه پيش از آمدن مهاجران، خانه و كاشانه و ايمان را آماده كردند، دوست مي‌دارند كساني را كه به سوي آنها هجرت كرده‌اند و در دل احساس نياز به آنچه به مهاجران داده شده است، نمي‌كنند؛ هر چند كه خود نيازمند باشند و مهاجران را برخود ترجيح مي‌دهند و آنان كساني هستند که از بخل نفس درامان مانده‌اند و آنان رستگارند.»
3- فضيلت تابعين 
تابعين، كساني هستند كه از آثار و اوصاف پسندیده مهاجران و انصار پيروي نمودند و مردم را آشكارا و در باطن به پيروي از گذشتگان فرا مي‌خوانند(8). 
(وَالَّذِينَ جَاؤُوا مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّکَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ) (حشر، 10)
«كساني که بعد از آنها آمدند، مي‌گويند: پروردگارا، ما را و برادران ما را كه در ايمان آوردن بر ما پيشي گرفته‌اند، بيامرز و كينه‌اي نسبت به مؤمنان در دلهايمان قرار مده. پروردگارا! تو داراي رأفت و رحمت فراوان هستي.»
بر این اساس، سوره حشر از مهاجران، انصار و پيروان آنها چهره‌اي درخشان و به جا ماندني ترسيم نمود.
----------------------------------------------------------------------------------------
1) مسلم، کتاب الجهاد، باب حکم الفیء، ج 3، ص 1376، شماره 1757.
2) مسلم، کتاب الجهاد، باب حکم الفیء، ج 3، ص 1376، شماره 1757.
3) شرح الزرقانی علی المواهب، ج 2، ص 86.
4) السیره النبویه، صالح شامی، ص 222.
5) فقه السیره، بوطی، ص 194.
6) تفسیر رازی، ج 29، ص 28 – صفوه التفاسیر، ج 3، ص 351.
7) مسلم، کتاب الفضائل، باب توقیره(ص) و ترک اکثار سئواله، ج 4، ص 1830.
8) حدیث القرآن الکریم، ج 1، ص 291.همچنين آيات كريمة سوره حشر، به بيان وضعيت منافقان و اتحادشان با يهوديان و موضعگيري آنان در برابر مسلمانان و خصوصيات اخلاقي آنها پرداخته(1)  و فرموده است: 
(أَلَمْ تَر إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَکُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيکُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّکُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ(11) لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِن قُوتِلُوا لَا يَنصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ(12) لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِم مِّنَ اللَّهِ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ(13) لَا يُقَاتِلُونَکُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُّحَصَّنَةٍ أَوْ مِن وَرَاء جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ(14) کَمَثَلِ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَرِيبًا ذَاقُوا وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ(15) کَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنسَانِ اکْفُرْ فَلَمَّا کَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِّنکَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ(16) فَکَانَ عَاقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِي النَّارِ خَالِدَيْنِ فِيهَا وَذَلِکَ جَزَاء الظَّالِمِينَ(17)) (حشر، 11-17)
«آيا منافقاني را نديده‌اي كه پيوسته به برادران كافر اهل كتاب خود مي‌گويند: هر گاه شما را بيرون كنند، ما هم با شما بيرون خواهيم آمد و هرگز به زيان شما از سخن كسي فرمانبرداري نخواهيم كرد و اگر با شما جنگ و پيكار شود، به كمك شما خواهیم شتافت و ياريتان خواهيم كرد. خداوند گواهي مي‌دهد كه آنان دروغ مي‌گويند.
هرگاه اخراج شوند، با آنها بيرون نمي‌روند و اگر با ايشان جنگ و پيكار شود، به كمكشان نمي‌شتابند و ياريشان نمي‌دهند و اگر هم به كمك و ياريشان روند، پشت مي‌كنند و مي‌گريزند و ديگر كمك و ياري نخواهند شد.
هراس شما در سينه‌هايشان بيش از هراس آنان از خداست. اين بدان خاطر است كه ايشان مردمان نفهم و ناداني هستند.
يهوديان هرگز با شما به صورت دسته‌جمعي جز در پس دژهاي محكم و يا از پشت ديوارها نمي‌جنگند. عداوت و دشمني در ميان خودشان شدت دارد. تو ايشان را متحد مي‌بيني؛ ولي پراكنده دل بوده و هماهنگ نمي‌باشند. اين بدان خاطر است كه مردمان بي‌شعور و ناآگاهي هستند.
سرگذشت اينان به سرگذشت كساني مي‌ماند كه چندي بيش از اينان طعم تلخ كار بد خود را چشيدند و عذاب دردناكي دارند.
و همچون داستان شيطان است كه به انسان مي‌گوي