» : واضح و روشن . توضيح‌دهنده و روشنگر .‏
 سوره مائدة آيه  93
‏متن آيه : ‏
‏ لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏بر كساني كه ايمان آورده‌اند و كارهاي شايسته انجام داده‌اند ، گناهي به سبب آنچه ( از مسكرات پيش از تحريم و آگاهي از آن ) نوشيده‌اند متوجّه آنان نيست ، اگر ( از محرّمات ) بپرهيزند و ( بدانچه درباره تحريم نازل شده است ) ايمان بياورند و كارهاي شايسته انجام دهند . بعد از آن ( هم از محرّمات ) بپرهيزند و ( به احكام نازله درباره تحريم ) ايمان داشته باشند . سپس ( باز هم درجات تقوا را طي كنند و از محرّمات ) بپرهيزند و همه كارهاي خود را نيكو كنند ، و خداوند نيكوكاران را دوست مي‌دارد ( و هر گروهي از آنان را به اندازه اخلاصي كه دارند پاداش مي‌دهد ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« جُنَاحٌ » : گناه . « طَعِمُوا » : خورده‌اند . نوشيده‌اند ( نگا : بقره / 249 ) . « إِتَّقَوْا » : پرهيزگاري كردند . ذكر سه بار آن در اين آيه بيانگر مراحل ابتدائي و متوسّط و عالي تقوا است . همچنين بيانگر اين واقعيّت است كه اعتقاد بيشتر به احكام الهي ، مايه ايمان بيشتر و استوارتر مي‌شود ( نگا : توبه / 124 ، و فتح / 4 ) .‏
 
 
سوره مائدة آيه  94
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللّهُ بِشَيْءٍ مِّنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللّهُ مَن يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي مؤمنان ! مسلّماً خداوند شما را با ( تحريم ) برخي از نخجير ( يعني حيوانات و طيور وحشي برّي كه به آساني در دسترس شما قرار مي‌گيرند و ) دستها و نيزه‌هاي شما بدانها مي‌رسند ، آزمايش مي‌كند ، تا روشن شود چه كسي در حال نهان ( از ديدگان مردمان ، به سبب نيروي ايمان ) از خدا مي‌ترسد . هركس بعد از آن ( كه حدود و احكام بيان گرديد ، از آنها تخطّي و ) تجاوز كند ، مجازات دردناكي خواهد داشت .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الصَّيْدِ » : حيوان شكاري . نخجير ( نگا : مائده / 1 و 95 و 96 ) . « بَعْدَ ذلِكَ » : بعد از بيان احكام ، و اين اعلام و انذار .‏
سوره مائدة آيه  95
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقْتُلُواْ الصَّيْدَ وَأَنتُمْ حُرُمٌ وَمَن قَتَلَهُ مِنكُم مُّتَعَمِّداً فَجَزَاء مِّثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنكُمْ هَدْياً بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَو عَدْلُ ذَلِكَ صِيَاماً لِّيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ عَفَا اللّهُ عَمَّا سَلَف وَمَنْ عَادَ فَيَنتَقِمُ اللّهُ مِنْهُ وَاللّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اي مؤمنان ! هنگامي كه در حالت احرام هستيد ( و يا اين كه در سرزمين حرم بسر مي‌بريد ) نخجير مكشيد . و هركس از شما عمداً نخجير بكشد بايد كفّاره‌اي معادل آن از چهارپايان ( اهلي ، مانند : بز و گوسفند و شتر و گاو ) بدهد ، كفّاره‌اي كه دو نفر عادل از ميان خودتان به معادل بودن آن قضاوت كنند و برابري آن را تصديق نمايند . چنين حيواني قرباني مي‌گردد و به مستمندان مكّه داده مي‌شود ، يا كفّاره‌اي ( معادل قيمت آن حيوان ) خوراك ( يك روزه به هر يك از ) فقراء مي‌دهد ، و يا برابر آن ( خوراك‌ ؛ به عبارت ديگر به تعداد مستمندان دريافت‌كننده كفّاره ، روزهائي ) روزه مي‌گيرد . تا متجاوز كيفر كار خود را بچشد . خداوند از آنچه در گذشته ( پيش از تحريم شكار ) انجام پذيرفته است ، گذشت مي‌نمايد . ولي هر كس ( به كشتن نخجير ) دوباره برگردد ( و بعد از آگاهي از تحريم ، باز به شكار پردازد ) خداوند از او انتقام مي‌گيرد ، و خداوند توانا و انتقام‌گيرنده است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« حُرُم‌ » : جمع حَرام به معني مُحْرِم است ( نگا : مائده / 1 ) . « جَزَآءٌ » : مبتدا و خبر آن محذوف است و تقدير چنين است : فَعَلَيْهِ جَزَآءٌ . « مِثْلُ » : صفت ( جَزَآءٌ ) است . « النَّعَمِ » : چهارپايان . مراد گاو و گوسفند و بز و شتر است . « هَدْياً » : حيوان قرباني . حال ضمير ( ه ) در ( بِهِ ) است . « كَفَّارَةٌ » : عطف بر ( جَزَآءٌ ) است . « صِيَاماً » : تمييز است . « وَبَالَ » : زيان و ضرر . كيفر .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:910.txt"> آيه  96</a><a class="text" href="w:text:911.txt"> آيه  97</a><a class="text" href="w:text:912.txt"> آيه  98</a><a class="text" href="w:text:913.txt">آيه  99</a><a class="text" href="w:text:914.txt"> آيه  100</a><a class="text" href="w:text:915.txt"> آيه  101</a><a class="text" href="w:text:916.txt"> آيه  102</a><a class="text" href="w:text:917.txt">آيه  103</a></body></html> آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَادُواْ وَالنَّصَارَى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏كساني كه ايمان داشتند ( پيش از اين به پيغمبران ، و آنان كه به محمّد باور دارند ) و يهوديان ، و مسيحيان ، و ستارهپرستان و فرشتهپرستان ، هر كه به خدا و روز قيامت ايمان داشته و كردار نيك انجام داده باشد ، چنين افرادي پاداششان در پيشگاه خدا محفوظ بوده و ترسي بر آنان نيست و غم و اندوهي بديشان دست نخواهد داد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الَّذِينَ هَادُوا » : كساني كه يهودي شدهاند . مراد يهوديان و پيروان موسي است . « النَّصَارَيا » : مسيحيان . « الصَّابِئِينَ » : ستارهپرستان . خورشيدپرستان . آنان كه از هر دين و آئيني قسمتي را برگرفتهاند . اين آيه بيانگر رستگاري همه اين گروهها نيست . بلكه ميرساند كه ايمان در انحصار نژاد و گروه خاصّي نميباشد . هر كه دين اسلام را بپذيرد و اوامر و نواهي آن را مراعات دارد ، اهل نجات است ( نگا : نساء / 150 و 151 ، أنفال / 38 ، بيّنه / 6 ) . پس از بعثت رسول اكرم ( ص ) انسانها را ميتوان به چهار گروه تقسيم كرد . سه گروه اهل نجات و رستگاري هستند ، و آنان عبارتند از : 1 - كساني كه در گوشه و كنار جهان زندگي ميكنند و اصلاً بدانان نداي دعوت اسلام نميرسد . 2 - كساني كه بدانان نداي دعوت اسلام ميرسد ولي به صورت ناقص و غيرقانع كننده ، و خودشان هم اهل تحقيق و پژوهش نيستند . 3 - كساني كه نداي دعوت اسلام بديشان ميرسد و آن را ميپذيرند و در پندار و گفتار و كردار برابر قوانين اسلام زندگي را سپري ميكنند . گروه چهارم كه نجات پيدا نميكنند و به دوزخ درميافتند كسانيند كه نداي دعوت اسلام را ميشنوند و قانع هم ميگردند ولي حاضر به پذيرش اسلام نميشوند . . .‏
 



سوره مائدة آيه  96
‏متن آيه : ‏
‏ أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَطَعَامُهُ مَتَاعاً لَّكُمْ وَلِلسَّيَّارَةِ وَحُرِّمَ عَلَيْكُمْ صَيْدُ الْبَرِّ مَا دُمْتُمْ 