شام‌» يعني: در اول‌ و آخر روز «او را تسبيح‌ گوييد» مخصوص‌ كردن‌ اين‌ دو وقت‌ به‌ يادآوري، براي‌ دلالت‌ بر فضيلت‌ اين‌ دو وقت‌ بر ساير اوقات‌ است‌ زيرا در اين‌ دو وقت، فرشتگان‌ شب‌ و روز گرد هم‌ مي‌آيند. هرچند «تسبيح‌» نيز در مفهوم‌ «ذكر» داخل‌ است‌ ولي‌ مخصوص‌ كردن‌ آن‌ به‌ يادآوري، به‌ منظور روشن ‌ساختن‌ فضل‌ آن‌ مي‌باشد زيرا معناي‌ تسبيح، تنزيه‌ ذات‌ الهي‌ از صفات‌ ناجايز است‌. لذا مريد خداوند متعال‌ بايد براي‌ خويش‌ حد معيني از اذكار و اوراد مأثوره ‌را تخصيص‌ داده‌ و هميشه‌ بر آن‌ پايبند باشد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «ألا أنبئكم‌ بخير أعمالكم‌ وأزكاها عند مليككم‌ وأرفعها في‌ درجاتكم‌ وخير لكم‌ من‌ إعطاء الذهب‌ والورق‌ وخير لكم‌ من‌ أن‌ تلقوا عدوكم‌ فتضربوا أعناقهم‌ ويضربوا أعناقكم، قالوا: وما هو يا رسول‌ الله؟ قال:‌ ذكر الله‌ عز و جل: آيا شما را آگاه‌ نكنم‌ از بهترين‌ اعمالتان‌ و پاكترين‌ آنها در نزد خداوندگارتان‌ و برترين‌ آنها در درجاتتان‌ و عملي‌ كه‌ براي‌ شما از صدقه‌ دادن‌ طلا و نقره‌ و از اين‌ كه‌ با دشمنتان‌ روبرو شويد و شما گردنهاي‌ آنان‌ را بزنيد و آنها گردنهاي‌ شما را بزنند بهتر است‌؟ اصحاب ‌گفتند: آن‌ عمل‌ چيست‌ يا رسول‌الله! فرمودند: ذكر خداي‌ عزوجل‌».
 
سوره أحزاب آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: چون‌ آيه‌ (‏ إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ) «احزاب/‌56» نازل‌ شد، ابوبكر صديق‌(رض) گفت: يا رسول‌الله! تاكنون‌ خداوند (ج) هيچ‌ خيري‌ را فرو نفرستاده ‌است‌ مگر اين‌ كه‌ ما را نيز در آن‌ شريك‌ كرده‌ است‌ اما اين‌بار گويي‌ شما به‌ آن‌ مخصوص‌ گردانيده‌ شده‌ايد؟ پس‌ نازل‌ شد: «اوست‌ كسي‌كه‌ بر شما صلاه‌ مي‌فرستد و فرشتگان‌ او نيز بر شما صلاه‌ مي‌فرستند تا شما را از تاريكي‌ها به‌سوي‌ نور برآورد» يعني: حق‌ تعالي‌ بر شما صلاه‌ مي‌فرستد تا شما را از تاريكي‌هاي‌ معاصي‌ به‌سوي‌ نور طاعات، از تاريكي‌هاي‌ گمراهي‌ به‌سوي‌ نور هدايت، از تاريكي‌هاي‌ شك‌ و حيرت‌ به‌ سوي‌ نور يقين‌ و طمأنينه‌ و از تاريكي‌هاي‌ نفس‌ به‌ سوي‌ نورانيت‌ قلب‌ بيرون‌ آورد. صلاه‌ از جانب ‌خداوند متعال‌ بر بندگانش: نزول‌ رحمت‌ و بركت‌ وي‌ بر آنان‌ و صلاه‌ از جانب ‌فرشتگان: دعا و آمرزش‌خواهي‌ براي‌ بندگان‌ است‌ «و به‌ مؤمنان‌ همواره‌ مهربان ‌است‌» اما او با كافران‌ در آخرت‌ به‌ عدل‌ خويش‌ معامله‌ مي‌كند، نه‌ به‌ مهر خويش‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1464.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:1465.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:1466.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:1467.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:1468.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:1469.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:1470.txt">آيه  50</a></body></html>سوره أحزاب آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ وَأَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَرِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏

«درودشان‌ ـ روزي‌ كه‌ با او ملاقات‌ كنند ـ سلام‌ است‌» يعني: دعاي‌ خير و شادباش‌ مؤمنان‌ از جانب‌ خداي‌ سبحان‌ در روزي‌ كه‌ او را ـ به‌هنگام‌ مرگ، يا رستاخيز، يا به‌ هنگام‌ ورود به‌ بهشت‌ ـ مي‌بينند، همانا سلام ‌گفتنش‌ بر آنان‌ است‌. به‌قولي‌ معناي‌ «سلام‌» اين‌ است: خداوند (ج) آنان‌ را از آفتها سالم‌ نگه‌ مي‌دارد و در روزي‌ كه‌ با او ديدار مي‌كنند، آنان‌ را به‌ ايمني‌ از ترس‌ و هراسها مژده‌ مي‌دهد «و براي‌ آنان‌ پاداشي‌ ارزشمند» و نيكو «آماده‌ كرده ‌است‌» در بهشت‌.
 
سوره أحزاب آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ پيامبر! بي‌گمان‌ ما تو را گواه‌ و بشارتگر و هشداردهنده‌ فرستاديم‌» يعني: تو بر امت‌ خويش‌ گواه‌ هستي‌؛ لذا به‌ سود كساني‌ كه‌ تصديقت‌ كرده‌ و به‌ تو ايمان ‌آورده‌اند و عليه‌ كساني‌ كه‌ تكذيبت‌ كرده‌ و به‌ تو كفر ورزيده‌اند، گواهي ‌مي‌دهي‌ همچنين‌ به‌ يگانگي‌ خداوند متعال‌ گواهي‌ مي‌دهي‌ و مژده‌ دهنده‌ بهشت ‌هستي‌ براي‌ كساني‌ كه‌ از تو اطاعت‌ كرده‌اند و بيم‌ دهنده‌ به‌ دوزخ‌ هستي‌ براي ‌كساني‌ كه‌ تو را تكذيب‌ و نافرماني‌ كرده‌اند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ چون ‌اين‌ آيه‌ نازل‌ شد، رسول‌ خدا ص به‌ علي‌ و معاذ رضي‌ الله عنهما ـ كه‌ قبلا آنان‌ را مأمور عزيمت‌ به‌ سوي‌ يمن‌ كرده‌ بودند ـ چنين‌ فرمودند: «برويد؛ بشارت‌ دهيد و نفرت‌ نيفگنيد، آسان‌ بگيريد و سخت‌ نگيريد زيرا بر من‌ چنين‌ فرماني‌ نازل‌ شده ‌است: (يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ ...)».
 
سوره أحزاب آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ وَدَاعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجاً مُّنِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نيز» اي‌ پيامبر ص! تو «دعوتگر به‌سوي‌ خداوند هستي‌» پس‌ بندگان ‌خداوند (ج) را به‌سوي‌ توحيد و ايمان‌ به‌ عقايد حق‌ و عمل‌ به‌ آنچه‌ كه‌ بر آنان ‌مشروع‌ گردانيده‌ است، دعوت‌ مي‌كني‌ «به‌ اذن‌ او» يعني: به‌ امر پروردگار و بر اساس‌ مقدرات‌ او، نه‌ از پيش‌ خود. يا (باذنه‌) يعني: به‌ توفيق‌ و تسهيل‌ او «و چراغي‌ تابناك‌ هستي‌» كه‌ از روشني‌ وجودت، در تاريكي‌هاي‌ گمراهي‌ پرتو برگرفته‌ مي‌شود چنان‌كه‌ با چراغ، دل‌ تاريكي‌ها شكافته‌ شده‌ و تاريكي‌ها زدوده‌ مي‌شود.
قرطبي‌ مي‌گويد: «اين‌ دو آيه، متضمن‌ شش‌ اسم‌ براي‌ رسول‌ خدا ص است‌».
 
	سوره أحزاب آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ اللَّهِ فَضْلاً كَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مؤمنان‌ را بشارت‌ ده‌ كه‌ براي‌ آنان‌ از جانب‌ الله فضلي‌ بزرگ‌» يعني: پاداشي ‌عظيم‌ «خواهد بود» در بهشت‌؛ در برابر اعمالشان‌.
ابن‌جريرطبري‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ نقل‌ مي‌كند: چون‌ آيه‌  ( لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ ) «فتح‌ / 2» در شأن‌ رسول‌ خدا ص نازل‌ شد، مردي‌ از مؤمنان‌ گفت: گوارا بادتان‌ يا رسول‌الله! اينك‌ ما دانستيم‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ با شما چه‌ مي‌كند اما نمي‌دانيم‌ كه‌ با ما چه‌ خواهد كرد؟ پس‌ خداوند (ج) در سوره‌ «فتح‌ / 5 » آيه‌ (‏ لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ ... )و در اين‌ سوره‌ اين‌ آيه‌ را نازل‌ فرمود.
 
سوره أحزاب آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى ا