ين، قرآن‌ نيز يكي‌ از كتب‌ آسماني‌ است‌ و پديده‌اي‌ نوظهور نمي‌باشد.
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ خداوند(ج) بعد از بيان‌ اصول‌ سه‌گانه‌ توحيد، معاد و رسالت‌ در آغاز سوره، اينك‌ در آخر آن‌ يك‌بار ديگر به‌ اصل‌ سوم، يعني‌ بيان‌ رسالت‌ بازمي‌گردد و در اين‌ ميان‌ موسي‌(ع) را ـ به‌ سبب‌ اين‌ كه‌ دوران‌ رسالت‌ وي ‌به‌ محمد ص نزديك‌ است‌ ـ به‌يادآوري‌ انتخاب‌ مي‌كند و از عيسي‌(ع) نام‌ نمي‌برد زيرا يهود به‌ نبوت‌ وي‌ معترف‌ نبودند اما نصارا به‌ نبوت‌ موسي‌(ع) نيز معترف ‌بودند.
«پس‌» اي‌ محمد ص! «از لقاي‌ او» يعني: از اين‌ كه‌ موسي‌(ع) از سوي‌ ما كتاب‌ را دريافت‌ «در شك‌ و ترديد نباش‌» پس‌ چنان‌كه‌ در نزول‌ قرآن‌ هيچ‌ شكي ‌نيست، در اين‌ حقيقت‌ كه‌ موسي‌(ع) تورات‌ را از پروردگارش‌ دريافت‌ كرده ‌است، نيز هيچ‌ شكي‌ نيست‌. به‌قولي‌ ديگر: مراد از جمله‌ (از لقاي‌ او در شك‌ و ترديد نباش‌)، اين ‌است‌ كه‌ خداوند(ج) به‌ پيامبرش‌ حضرت‌ محمدص وعده ‌مي‌دهد كه‌ قبل‌ از رحلت، با موسي‌(ع) ملاقات‌ خواهد كرد. چنان‌كه‌ اين‌ وعده ‌محقق‌ نيز شد زيرا آن‌ حضرت‌ ص بعد از نزول‌ اين‌ آيه، با موسي‌(ع) در سفر اسراء و معراج‌ ملاقات‌ كردند و اين‌ ملاقات‌ يا در آسمان‌ و يا در بيت‌المقدس‌ بود. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «موسي‌(ع) را در شبي‌ كه‌ مرا به‌ سير شبانه‌ بردند، ديدم، او مردي‌ بود درازقامت‌ با موهاي‌ مجعد، گويي‌ از مردان‌ قبيله‌ شنوده‌ است‌». به‌قولي ‌ديگر معناي‌ آيه‌ اين‌ است: اي‌ محمد ص! از لقاي‌ موسي‌(ع) در قيامت‌ در شك‌ نباش‌ زيرا قطعا او را در قيامت‌ ملاقات‌ خواهي‌ كرد. ولي‌ قول‌ اول‌ به‌ سياق ‌سوره‌ نزديكتر است‌. «و آن‌ را براي‌ بني‌اسرائيل‌ هدايتي‌ گردانيديم‌» يعني: تورات‌ را براي‌ بني‌اسرائيل‌ رهنمود و مايه‌ هدايتي‌ قرار داديم‌ چنان‌كه‌ قرآن‌ را براي‌ امت ‌محمد ص.
 
	سوره سجدة آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آنان‌ چون‌ صبر ورزيدند» يعني: از برخي‌ از بني‌ اسرائيل‌ به‌سبب‌ صبر و پايداريشان‌ بر دشواريهاي‌ تكليف‌ و هدايت‌ مردم‌ «و» به‌ سبب‌ اين‌ كه‌ «به ‌آيات‌» تنزيلي‌ «ما يقين‌ داشتند» و در آنها بسيار تدبر مي‌كردند و مي‌دانستند كه ‌آيات‌ ما حق‌ است‌ آري‌! به‌ اين‌ دو سبب‌ از آنها «ائمه‌اي‌ قرار داديم‌» يعني: رهبران‌ و پيشواياني‌ قرارداديم‌ كه‌ بني‌اسرائيل‌ در امور دين‌ خويش‌ به‌ آنها اقتدا مي‌كنند. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است: به‌ خاطر صبر و شكيبايي‌ برخي‌ از بني‌اسرائيل‌ در برابر لذايذ دنيا، آنها را ائمه‌ و پيشواياني‌ قرارداديم‌ «كه‌ به‌ فرمان‌ ما هدايت ‌مي‌كنند» يعني: آن‌ پيشوايان‌ با احكام‌ و مواعظي‌ كه‌ به‌ فرمان‌ ما از تورات‌ بر مردم ‌القا مي‌كنند، آنان‌ را به‌سوي‌ هدايت‌ فرامي‌خوانند. ابن‌ كثير به‌ نقل‌ از يكي‌ از علما مي‌گويد: «از اين‌ آيه‌ به‌ اين‌ نتيجه‌ مي‌رسيم‌ كه‌ مي‌توان‌ با صبر و يقين، به‌ امامت ‌در دين‌ دست‌ يافت‌».
 
	سوره سجدة آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ پروردگار تو روز قيامت‌ ميانشان‌» يعني: ميان‌ مؤمنان‌ و كفار، يا ميان ‌پيامبران‡ و امت‌هايشان‌ «داوري‌ مي‌كند، در آنچه‌ با يك‌ديگر در باره‌ آن‌ اختلاف ‌مي‌كردند» پس‌ در آن‌ روز، محق‌ را از مبطل‌ متمايز مي‌گرداند.
 
سوره سجدة آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ أَفَلَا يَسْمَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا براي‌ آنان‌» يعني: براي‌ كفار مكه‌ «روشن‌ نشده‌ است‌ كه‌ پيش‌ از آنها چه ‌بسيار نسلهايي‌ را نابود كرديم‌» مانند قبايل‌ عاد، ثمود و مانند آنها را؟ «كه‌ اينان‌ در مسكنهايشان‌ راه‌ مي‌روند» يعني: اينان‌ در سفرهاي‌ خويش‌ از برابر سراهاي‌ ويرانشان‌ مي‌گذرند و آنها را مشاهده‌ مي‌كنند و آنچه‌ را كه‌ در آنها از صحنه‌هاي ‌عبرت‌‌انگيز و آثار عذاب‌ مشهود است‌ مي‌نگرند اما از مشاهده‌ اين‌ صحنه‌ها درس ‌عبرت‌ نمي‌گيرند «بي‌گمان‌ در اين‌» امري‌ كه‌ ذكر شد «نشانه‌هايي‌ است‌» بسيار بزرگ‌ و عبرت‌آموز «آيا نمي‌شنوند» اين‌ آيات‌ را تا از آنها پند پذيرند؟.
 
	سوره سجدة آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاء إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ أَفَلَا يُبْصِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده‌اند كه‌ ما آب‌ را به‌سوي‌ زمين‌ جرز مي‌رانيم‌» يعني: به‌سوي‌ زمين‌ باير وبي‌گياهي‌ كه‌ جز با گسيل ‌كردن‌ آب‌ به‌سوي‌ آن، سبز نمي‌شود «پس‌ بدان‌» آب‌ «كشتزاري‌ را بيرون‌ مي‌آوريم‌ كه‌ چهارپايانشان‌ از آن‌ مي‌خورند؟» يعني: چهارپايانشان‌ از آن‌ كشتزار، كاه‌ و دانه‌ و برگ‌ و مانند آنها از چيزهايي‌ را كه‌ مردم‌ نمي‌خورند، مي‌خورند «و خودشان‌» يعني: خودشان‌ نيز دانه‌هاي‌ بيرون ‌آمده‌ ازكشتزار را خوراك‌ خود مي‌سازند و مي‌خورند «آيا نمي‌بينند» اين‌ نعمتها را تا شكر و سپاس‌ منعم‌ را گزارده‌ و او را به‌ يگانگي‌ بخوانند؟
ابن‌كثير در تعليقي‌ بر تفسير: (نَسُوقُ الْمَاء إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ ) مي‌گويد: «مثلا زمين‌ مصر نرم‌ و سست‌ و شكننده‌ است، به‌طوري‌كه‌ اگر بر آن‌ باران‌ ببارد، ساختمانهاي‌ آن‌ را ويران‌ مي‌كند پس‌ خداوند متعال‌ در عوض‌ باران‌ از مازاد آبهاي‌ حاصله‌ از بارانهاي‌ سرزمين‌ حبشه، آبي‌ خوشگوار از دوردست‌ها به‌سوي ‌آن‌ مي‌فرستد بنابراين، مصريان‌ هر سال‌ آبي‌ گوارا و تازه‌ دارند كه‌ در كشور و سرزميني‌ غير از سرزمينشان‌ باريده‌ است، چنان‌ آبي‌ كه‌ خاك‌ رس‌ جديدي‌ از غير سرزمين‌شان‌ را نيز با خود به‌ سرزمينشان‌ مي‌آورد. پاك‌ است‌ خداي‌ بخشاينده ‌فرزانه‌ هميشه‌ ستوده‌».
سوره مريم آيه  86
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلَى جَهَنَّمَ وِرْداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مجرمان‌ را» با تندي‌ و خشم‌ «در حال‌ تشنگي‌ به‌سوي‌ دوزخ‌ مي‌رانيم‌» وردا: آنان‌ را پياده‌ و تشنه‌ به‌ دوزخ‌ وارد مي‌كنيم‌، مانند شتري‌ كه‌ به‌ آب‌ وارد مي‌شود.
 
	سوره سجدة آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْفَتْحُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مي‌گويند» به‌ مؤمنان‌ «اگر راست‌ مي‌گوييد، اين‌ فتح‌ ك