ست‌ براي‌ ردع‌ و هشدار دادن‌ به‌ شخص‌ و مفيد آن‌ است‌ كه‌ تصور وي‌ در آن‌ امر مربوطه‌ درست‌ نيست‌. ولي ‌«كلا» در اينجا براي‌ وعده‌ است‌. يعني: اي‌ موسي‌! بر من‌ توكل‌ كن‌ و از آنان ‌نترس، مطمئن‌ باش‌ كه‌ تو را نمي‌كشند «پس‌ هر دوي‌ شما با آيات‌ ما برويد» ملاحظه ‌مي‌كنيم‌ كه‌ در ضمن‌ اين‌ جواب، پاسخ‌ موسي‌(ع) در همراه‌ ساختن‌ برادرش‌ با وي‌ در امر رسالت‌ نيز، نهفته‌ است‌. يعني: تو و آن‌ كسي‌ كه‌ درخواست‌ رسالت‌ وي‌ را كرده‌اي، به‌ همراه‌ معجزاتم‌ برويد و از قبطي‌ها نترسيد «بي‌گمان‌ ما با شما شنونده‌ايم‌» مراد خداي‌ متعال‌ از اين‌ سخن، تقويت‌ دلهاي‌ آن‌ دو بود. يعني: ما خود عهده‌دار نگه‌داري‌ و حراست‌ و ياري‌ دادن‌ شما هستيم‌.
 
سوره شعراء آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ سوي‌ فرعون‌ برويد و بگوييد: ما رسول‌ پروردگار عالميان‌ هستيم‌» كلمه‌ رسول‌ بر مفرد و تثنيه‌ و جمع‌ ـ هر سه‌ ـ اطلاق‌ مي‌شود پس‌ يك‌تن‌ هم‌ رسول ‌است، دو تن‌ هم‌ رسول‌ است‌ و سه‌ تن‌ نيز بنابراين، خطاب‌ شامل‌ هارون‌(ع) نيز مي‌شود، گويي‌ اتحاد و اتفاق‌ آنها بر يك‌ شريعت، آن‌ دو را چون‌ يك‌ رسول‌ واحد قرار داده‌ است‌. به‌ قولي‌ معناي‌ آن‌ اين‌ است: بگوييد؛ هر يك‌ از ما رسول‌ رب‌العالمين‌ هستيم‌.
 
	سوره شعراء آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
و مضمون‌ رسالت‌ ما «اين‌» است‌ «كه‌ بني‌اسرائيل‌ را با ما بفرست‌» يعني: اي‌ فرعون‌! آنان‌ را از يوغ‌ بردگي‌ و بندگي‌ رها كن‌ تا با ما از مصر بيرون‌ روند.
 
	سوره شعراء آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيداً وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» فرعون‌ «آيا تو را در كودكي‌ در ميان‌ خود پرورش‌ نداديم‌؟» يعني: بعد از آن‌كه‌ موسي‌ و هارن‌إ نزد فرعون‌ آمده‌ و پيام‌ ياد شده‌ را به‌ وي‌ ابلاغ‌ كردند، فرعون‌ به‌ موسي‌(ع) گفت: آيا اين‌ ما نبوديم‌ كه‌ تو را در كودكي‌ در خانه‌ خود پرورش‌ داديم‌ و در ميان‌ اطفالي‌ كه‌ از بني‌اسرائيل‌ كشتيم، تو را استثنا كرده‌ و به‌قتل‌ نرسانديم‌؟ «و سالها از عمرت‌ را در ميان‌ ما نماندي‌؟» يعني: پس‌ اين‌ نبوت ‌مورد ادعاي‌ تو چه‌ وقت‌ روي‌ داد و آن‌ را از كجا آوردي‌؟ به‌ قولي: موسي‌(ع) سي‌ سال‌ در خانه‌ فرعون‌ به‌سر برد، از لباسهاي‌ فرعون‌ مي‌پوشيد، از مركب‌هاي ‌سواري‌ وي‌ استفاده‌ مي‌كرد و به‌ نام‌ فرزند وي‌ ناميده‌ مي‌شد سپس‌ بعد از گريختن‌ از مصر ده‌ سال‌ در مدين‌ ماند آن‌گاه‌ مجددا به‌ ميان‌ فرعونيان‌ بازگشت‌ و به‌ مدت ‌سي‌سال‌ ديگر آنان‌ را به‌ سوي‌ اللهأ دعوت‌ مي‌كرد سپس‌ بعد از غرق‌ شدن‌ فرعون‌ و قومش‌ نيز پنجاه‌ سال‌ ديگر زندگي‌ كرد.
 
	سوره شعراء آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
فرعون‌ در ادامه‌ به‌ موسي‌(ع) گفت: «و از تو سر زد آن‌ كاري‌ كه‌ كردي‌» به‌ اين ‌ترتيب، او در آغاز نعمت‌هاي‌ خود را بر موسي‌(ع) برشمرد، سپس‌ گناه‌ موسي‌(ع)را به‌ ياد وي‌ آورد كه‌ مرادش‌ كشتن‌ آن‌ شخص‌ قبطي‌ از سوي‌ موسي‌(ع) بود «و تو از ناسپاساني‌» اي‌ موسي‌! كه‌ با كشتن‌ يكي‌ از يارانم‌ كفران‌ نعمت‌ كردي‌.
	﴿ سوره‌ شعراء ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (227) آيه‌ است‌.
 
 وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ «شعراء» ناميده‌ شد به‌سبب‌ آن‌كه‌ حق‌ تعالي‌ در آيات‌ (226 ـ 224) آن‌، ميان‌ شعراي‌ گمراه‌ و شعراي‌ مؤمن‌ مقارنه‌ و مقايسه‌ نموده‌است‌ تا ادعاي‌ مشركاني‌ را كه‌ مي‌پنداشتند رسول‌ خداص شاعراند و آنچه‌ كه‌ باخود آورده‌اند از باب‌ شعر است، رد نمايد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:809.txt"> آيه  20</a><a class="text" href="w:text:810.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:811.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:812.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:813.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:814.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:815.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:816.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:817.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:818.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:819.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:820.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:821.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:822.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:823.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:824.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:825.txt">آيه  36-37</a><a class="text" href="w:text:826.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:827.txt">آيه  39</a></body></html>سوره شعراء آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فَعَلْتُهَا إِذاً وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» موسي‌(ع) «آن‌ كار را هنگامي‌ مرتكب‌ شدم‌ كه‌ از سرگشتگان ‌بودم‌» يعني: قبطي‌ را قبل‌ از آن‌ كشتم‌ كه‌ از بارگاه‌ پروردگار متعال‌ به‌ من‌ علم‌ و دانايي‌اي‌ برسد پس‌ در آن‌ حال‌ از نادانان‌ بودم‌.
 
	سوره مريم آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ مريم‌ او را» يعني‌: عيسي‌(ع) را «پيش‌ قوم‌ خود آورد» از آن‌ جاي ‌دورافتاده‌اي‌ كه‌ خود را در آن‌ كنار كشيده‌ بود «درحالي‌كه‌ او را در آغوش‌ گرفته ‌بود» پس‌ چون‌ آنها طفلي‌ را در آغوش‌ وي‌ ديدند ؛ «گفتند» در حال‌ انكار و ابراز اشمئزاز از مشاهده‌ اين‌ حالت‌: «اي‌ مريم‌! به‌ راستي‌ آوردي‌» يعني‌: مرتكب‌ شدي ‌«چيزي‌ زشت‌ را» فريا: كار زشت‌ و ناپسند و عجيب‌ و نادري‌ را زيرا فرزندي‌ را بي‌پدر به ‌دنيا آورده‌اي‌.
 
	سوره شعراء آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏ 
«و چون‌ از شما ترسيدم، از شما گريختم‌» به‌سوي‌ مدين‌ ـ چنان‌كه‌ تفصيل‌ داستان‌ در سوره‌ «قصص‌» آمده‌ است‌ «آن‌گاه‌ پروردگارم‌ به‌ من‌ حكم‌ بخشيد» يعني: به‌ من‌ نبوت، يا علم‌ و فهم‌ توراتي‌ را كه‌ حكم‌ خداوندأ در آن ‌است، بخشيد و جهل‌ و ناداني‌ را از من‌ دور كرد «و مرا از پيامبران‌ گردانيد» يعني: مرا گرامي‌ داشت‌ و اكرام‌ كرد؛ به‌ اين‌كه‌ مرا يكي‌ از انبياي‌ مرسل‌ خويش‌ گردانيد.
 
سوره شعراء آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اين‌ نعمتي‌ است‌ كه‌ بر من‌ منت‌ مي‌نهي‌ كه‌ بني‌اسرائيل‌ را به‌ بردگي ‌كشانده‌اي‌؟» يعني: آيا اين‌ هم‌ نعمتي‌ است‌ كه‌ بر من‌ منت‌ مي‌نهي‌ كه‌ مرا در كودكي‌پرورش‌ داده‌اي، در همان‌ حالي‌ كه‌ قوم‌ و قبيله‌ من‌ بني‌اسرائيل‌ را برده‌