 class="text" href="w:text:678.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:679.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:680.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:681.txt"> آيه  47</a><a class="text" href="w:text:682.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:683.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:684.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:685.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:686.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:687.txt"> آيه  53</a></body></html>سوره نور آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّأُوْلِي الْأَبْصَارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
نوع‌ سوم‌ از ادله‌ وجود، يگانگي‌ و قدرت‌ خداي‌ بزرگ‌ جابه‌جا كردن‌ شب‌ و روز است: «خداست‌ كه‌ شب‌ و روز را مي‌گرداند» گردانيدن‌ شب‌ و روز، ايجاد توالي‌ و تعاقب‌ و بلندي‌ و كوتاهي‌ در ميان‌ آنهاست‌. به‌ قولي: گردانيدن‌ آنها با جابه‌جا كردن‌ گرما و سرما در آنهاست‌. «بي‌گمان‌ در اين‌» راندن‌ ابرها، فرودآوردن‌ باران‌ و دگرگون‌ ساختن‌ شب‌ و روز «عبرتي‌ است‌» يعني: دلالت‌ روشني‌است‌ كه‌ به‌وسيله‌ آن‌ پند و اعتبار حاصل‌ مي‌شود «براي‌ صاحبان‌ بينش‌» كه‌ با به‌كار انداختن‌ بينش‌ و نگرش‌ خود، آيات‌ و نشانه‌هاي‌ وجود و قدرت‌ و عظمت‌ حق‌ تعالي‌ را درك‌ مي‌كنند.
 
	سوره نور آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِن مَّاء فَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى بَطْنِهِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى رِجْلَيْنِ وَمِنْهُم مَّن يَمْشِي عَلَى أَرْبَعٍ يَخْلُقُ اللَّهُ مَا يَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
نوع‌ چهارم‌ از ادله‌ اثبات‌ وجود و يگانگي‌ خداوند: «و خداست‌ كه‌ هر دابه‌اي‌ را از آب‌ آفريده‌ است‌» دابه: هرآنچه‌ كه‌ بر زمين‌ از جانداران‌ مي‌خزد و مي‌جنبد. پس ‌اساس‌ خلقت‌ اوليه‌ هر جانداري‌ از آب‌ است‌. يا اين‌كه‌ مراد، آب‌ نطفه‌ يعني‌ آب ‌مني‌ است‌. «پس‌ برخي‌ از آنها بر روي‌ شكم‌ راه‌ مي‌روند» مانند مارها، ماهي‌ها، حشرات‌ و مانند اينها «و برخي‌ از آنها بر روي‌ دو پا راه‌ مي‌روند» مانند انسان‌ وپرندگان‌ «و برخي‌ از آنها بر روي‌ چهار پا راه‌ مي‌روند» چون‌ ساير حيوانات‌ «خدا هرچه‌ بخواهد، مي‌آفريند» اعم‌ از آنچه‌ كه‌ در اينجا از آنها ياد كرد و نيز آنچه‌ كه‌ دراينجا از آنها يادي‌ نكرد، چون‌ جنبندگاني‌ كه‌ بر بيشتر از چهار پا حركت‌ مي‌كنند، مانند خرچنگ‌، عنكبوت‌ و بسياري‌ از حشرات‌ و كرمهاي‌ ديگر و نيز چون‌ جمادات‌؛ اعم‌ از مركب‌ و بسيط آنها، نمو كننده‌ و نمو نكننده‌ آنها «بي‌گمان ‌خداوند بر هركاري‌ تواناست‌» و هيچ‌ چيز بر او دشوار نيست‌.
	سوره مريم آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَسَلَامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَيَوْمَ يَمُوتُ وَيَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سلام‌ بر او» يعني‌: اماني‌ از جانب‌ خدا(ج)بر يحيي‌ باد. به‌قولي‌ معني‌ اين ‌است‌؛ خداي‌ عزوجل‌ بر او سلام‌ گفت‌ در: «روزي‌ كه‌ متولد شد» يعني‌: او در روز تولدش‌ از اين‌كه‌ شيطان‌ به‌ وي‌ گزندي‌ رسانده‌ و او را لمس‌ كند، در امان‌ وسلامتي‌ بود «و روزي‌ كه‌ مي‌ميرد» از فتنه‌ قبر و وحشت‌ برزخ‌ در امان‌ است‌ «وروزي‌ كه‌ زنده‌ برانگيخته‌ مي‌شود» نيز از هول‌ و هراس‌ عرصات‌ محشر در امان‌ است‌. به‌ قولي‌: وحشتناك‌ترين‌ حالاتي‌ كه‌ انسان‌ در آن‌ قرار مي‌گيرد، همين‌ سه‌ حالت ‌است‌:
1 ـ روزي‌ كه‌ متولد مي‌شود؛ زيرا در آن‌ روز از جايگاهي‌ كه‌ در آن‌ قرار و آرام ‌داشته‌ است‌، بيرون‌ مي‌آيد.
2 ـ روزي‌ كه‌ مي‌ميرد؛ زيرا او در آن‌ روز كساني‌ را مي‌بيند كه‌ قبلا آنان‌ را نمي‌شناخته‌ و با احكام‌ و قضايايي‌ روبرو مي‌شود كه‌ پيش‌تر با آنها آشنايي‌ نداشته ‌است‌.
3 ـ روزي‌ كه‌ برانگيخته‌ مي‌شود؛ زيرا با هول‌ و هراس‌ روز قيامت‌ روبرو مي‌شود. پس‌ يحيي‌(ع) در اين‌ سه‌ حالت‌ در امان‌ است‌: از آسيب‌ شيطان‌ در روز ولادت‌، از عذاب‌ قبر در وقت‌ مردن‌ و از هول‌ و عذاب‌ در روز قيامت‌.
يحيي‌(ع) در شريعت‌ موسوي‌ عالمي‌ كامل‌ نيز بود، مردم‌ را به‌ توبه‌ از گناهان ‌فرامي‌خواند و آنان‌ را در رودخانه‌ اردن‌ براي‌ توبه‌ از گناهان‌ غسل‌ مي‌داد، كه ‌نصاري‌ به‌ اين‌ روش‌ وي‌ اقتدا كردند و او را «يوحناي‌ معمدان‌» مي‌نامند.
نقل‌ است‌ كه‌ يكي‌ از حكام‌ فلسطين‌ به‌ نام ‌«هيرودس‌» دختر برادري‌ بسيار زيبا به‌نام‌ «هيروديا» داشت‌ پس‌ خواست‌ تا دختر برادرش‌ را به‌ عقد خود درآورد ولي ‌يحيي‌(ع) به‌دليل‌ حرام ‌بودن‌ اين‌ ازدواج‌ با آن‌ موافقت‌ نكرد، «هيرودس‌» عموي‌ دختر از بس‌ كه‌ مفتون‌ و شيفته‌ او بود از او خواست‌ تا هر آرزويي‌ كه‌ دارد با وي ‌در ميان‌ گذارد تا آرزويش‌ را برآورده‌ كند، آن‌ دختر با توطئه‌ و تحريك‌ مادرش‌ سر يحيي‌(ع) را از وي‌ خواست‌ و او هم‌ يحيي‌(ع) را به‌ شهادت‌ رساند. و چون‌ خبر شهادت‌ وي‌ به‌ عيسي‌(ع) رسيد، او دعوتش‌ را در ميان‌ مردم‌ نمايان‌ كرد و به‌ تبليغ‌ و هشداردهي‌ آنان‌ قيام‌ كرد.
 
سوره نور آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ أَنزَلْنَا آيَاتٍ مُّبَيِّنَاتٍ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌راستي‌ ما آياتي‌ روشنگر نازل‌ كرده‌ايم‌» در قرآن‌ كريم‌ و در آن‌ از بيان‌ هيچ‌ چيز، كوتاهي‌ نورزيده‌ايم‌ «و خدا هركه‌ را بخواهد» به‌ لطف‌ خويش‌ «به‌سوي‌ راه‌ راست‌ هدايت‌ مي‌كند» راه‌ راستي‌ كه‌ در آن‌ هيچ‌ كژي‌اي‌ نيست‌؛ با توفيق ‌بخشيدن‌ وي‌ به‌ نگرش‌ صحيح‌ و ارشاد وي‌ به‌ تأمل‌ و تدبر راستين‌. و به‌وسيله‌ پيمودن‌ اين‌ راه‌ راست‌ است‌ كه‌ او به‌ نعمتهاي‌ بهشت‌ نايل‌ مي‌شود.
 
	سوره نور آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالرَّسُولِ وَأَطَعْنَا ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِّنْهُم مِّن بَعْدِ ذَلِكَ وَمَا أُوْلَئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويند: اين‌ آيات‌ درباره‌ «بشر» منافق‌ و خصم‌يهودي‌ وي‌ نازل‌ شد آن‌گاه‌ كه‌ در قضيه‌ زميني‌ باهم‌ مرافعه‌ كردند، يهودي‌ بشر را به‌سوي‌ رسول‌ خدا ص مي‌كشانيد تا ميان‌ آنها داوري‌ كنند و منافق‌ او را به‌سوي ‌كعب‌بن‌اشرف‌ يهودي‌ مي‌كشانيد در حالي‌كه‌ مي‌گفت: محمد بر ما در داوري ‌خويش‌ ستم‌ مي‌كند!!
«و مي‌گويند» منافقان‌ به‌ زبانهاي‌ خويش‌ «به‌ خدا و رسول‌ او ايمان‌ آورديم‌ و اطاعت‌ كرديم‌» بدين‌سان‌، ايمان‌ را اظهار و كفر را پنهان‌ داشته‌ و با دهانهايشان‌ چيزي‌ را مي‌گويند كه‌ در دلهايشان‌ نيست‌ پس‌ فقط با زبان‌ به‌ فرمان ‌بردن‌ ازخدا(ج) و رسول‌ وي‌ متعهد هستند، نه‌ از روي‌ اعتقاد و باوري‌ درست‌ و راستين ‌