انمي‌گيرند بلكه‌ تكه‌ ابرهايي‌ ثابت‌ يا سرگردانند «پس‌ مي‌بيني‌ ودق‌ را كه‌ از لابلاي‌ آن‌ بيرون‌ مي‌آيد» ودق: قطرات‌ باران‌ است‌ «و چون‌ آن‌ را» يعني: باران ‌را «به‌ آن‌ بندگانش‌ كه‌ بخواهد برساند» يعني: به‌ سرزمينها و اراضي‌ آنها «بناگاه‌ آنان‌ شادماني‌ مي‌كنند» از آنجا كه‌ به‌ اين‌ باران‌ نياز دارند و اين‌ باران‌ نشانه‌ گشايش‌ وخرمي‌ آنهاست‌.
 
	 سوره روم آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن كَانُوا مِن قَبْلِ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْهِم مِّن قَبْلِهِ لَمُبْلِسِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بي‌شك‌ پيش‌ از آن‌كه‌ بر آنان‌ فرو فرستاده‌ شود، سخت‌ نوميد بودند» يعني: آنها پيش‌ از نزول‌ باران، يا پيش‌ از كشت‌وكار و باران، بسيار نوميد يا سرخورده‌ وپريشان‌حال‌ بودند. تكرار براي‌ تأكيد است‌.
 
	سوره روم آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ فَانظُرْ إِلَى آثَارِ رَحْمَتِ اللَّهِ كَيْفَ يُحْيِي الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا إِنَّ ذَلِكَ لَمُحْيِي الْمَوْتَى وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌سوي‌ آثار رحمت‌ خداوند» اعم‌ از سبزي‌ها، ميوه‌ها و كشتزارهايي‌ كه ‌ناشي‌ از فروفرستادن‌ باران‌ و نمايانگر خرمي‌ و فراواني‌ و وفور نعمت‌اند «بنگر» تا با مشاهده‌ اين‌ آثار، بر يگانگي‌ حق‌ تعالي‌ در اين‌ صنع‌ شگفت‌آسا پي ‌ببري‌ و راه‌يابي‌. آري‌! بنگر «كه‌ چگونه‌ زمين‌ را پس‌ از مردنش‌ زنده‌ مي‌گرداند» يعني: بنگر به‌سوي‌ كيفيت‌ اين‌ زنده‌گردانيدن‌ عجيب‌ و اين‌ تحول‌ بديع‌ براي‌ زمين‌ كه‌ با رويانيدن‌ انواع‌ رستني‌ها پديد مي‌آيد «بي‌گمان‌ اين‌» مخترع‌ اشيائي‌ كه‌ ذكر شد «زنده‌كننده‌ مردگان‌ است‌» يعني: البته‌ او بر زنده‌ كردنشان‌ در آخرت‌ و برانگيختن ‌مجددشان‌ تواناست‌ چنان‌كه‌ زمين‌ مرده‌ را با باران‌ زنده‌ گردانيد «و او بر هر چيزي ‌تواناست‌» يعني: حق‌ تعالي‌ داراي‌ قدرتي‌ عظيم‌ و بي‌حدومرزي‌ بوده‌ و قدرتش‌ بر تمام‌ ممكنات‌ يكسان‌ و برابر مي‌باشد و رستاخيز هم‌ از جمله‌ مقدورات‌ اوست‌.
 	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1330.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:1331.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:1332.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:1333.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:1334.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:1335.txt"> آيه  56</a><a class="text" href="w:text:1336.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:1337.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:1338.txt">آيه  59</a><a class="text" href="w:text:1339.txt">آيه  60</a></body></html>سوره مريم آيه  78
‏متن آيه : ‏
‏ أَاطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا بر غيب‌ آگاه‌ شده‌ است‌» تا بداند كه‌ در بهشت‌ است‌ و در آنجا مال‌ و فرزندان‌ بسياري‌ دارد «يا از خداي‌ رحمان‌ عهدي‌ گرفته‌ است‌؟» يعني‌: يا مگر لااله‌الاالله گفته‌ است‌ تا او را با آن‌ مورد مرحمت‌ قرار دهيم‌؟ يا عمل‌ شايسته‌اي‌ پيش‌فرستاده‌ كه‌ به‌ دريافت‌ پاداش‌ آن‌ اميدوار باشد؟ زيرا عهدي‌ كه‌ نزد خداي‌ عزوجل ‌است‌ اين‌ است‌ كه‌: مؤمن‌ را فقط آن‌گاه‌ به‌ بهشت‌ وارد كند كه‌ اعمال‌ شايسته‌اي‌ انجام‌ داده‌ باشد.
 
سوره روم آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَئِنْ أَرْسَلْنَا رِيحاً فَرَأَوْهُ مُصْفَرّاً لَّظَلُّوا مِن بَعْدِهِ يَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بادي‌ بفرستيم‌» كه‌ آفت‌ زا باشد و به‌ سبب‌ سوزان‌ بودن‌ خود، به‌ ميوه‌ها يا كشتزارها زيان‌ برساند «پس‌ آن‌ را» يعني: آن‌ كشتزار، يا بار و بر و ميوه‌ خود را «زرد شده‌ ببينند» از اثر سردي‌ بادي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ پس‌ از سبز شدن‌ آن، بر آن‌ فرستاده‌ است‌ «قطعا پس‌ از آن‌ كفران‌ مي‌كنند» به‌ خداوند(ج) و نعمتهايش‌ را انكار مي‌نمايند. اين‌ كفران‌ نعمت، دليل‌ بر سرعت‌ دگرگوني‌ احوال، عدم‌ صبر وشكيبايي‌ و ضعف‌ دلهايشان‌ است‌ و حالي‌ اينچنين، البته‌ حال‌ اهل‌ ايمان‌ نيست‌.
 
سوره روم آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاء إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ در حقيقت‌ تو نمي‌تواني‌ به‌ مردگان‌ سخن‌ بشنواني‌» چون‌ آنان‌ را فراخواني‌. پس‌ همين‌ طور به‌ اين‌ گروه‌ نيز نمي‌تواني‌ سخن‌ بشنواني‌ زيرا اينان ‌حقايق‌ را نمي‌فهمند، راه‌ ثواب‌ را نمي‌شناسند و مرده‌ دلند لذا به‌ اين‌ اميد نباش‌ كه ‌دعوتت‌ را بپذيرند. اين‌ دلجويي‌اي‌ براي‌ رسول‌ خدا ص در برابر اعراض‌ ورويگرداني‌ كفار از دعوت‌ ايشان‌ است‌ «و اين‌ دعوت‌ را به‌ كران‌ ـ آن‌گاه‌ كه‌» آنان‌ را به‌سوي‌ حق‌ فراخوانده‌ و به‌ موعظه‌ها و اندرزهاي‌ الهي‌ پند و اندرز دهي‌ و آنان ‌به‌جاي‌ گوش‌ فرادادن‌ «پشت‌كنان‌ روي‌ بگردانند ـ نمي‌تواني‌ بشنواني‌» اگر كسي ‌گفت‌ كه: شخص‌ ناشنوا به‌ هرحال‌ نمي‌شنود، چه‌ به‌ انسان‌ روكند و چه‌ به‌ وي‌ پشت‌ نمايد پس‌ فايده‌ اين‌ تخصيص‌ چيست‌؟ مي‌گوييم: اگر ناشنوا روي‌ به‌ انسان ‌داشته‌ باشد با رمز و اشاره‌ سخن‌ را مي‌فهمد ولي‌ اگر پشت‌ كرده‌ باشد، نه‌ مي‌شنود و نه‌ با اشاره‌ و رمز مي‌فهمد.
البته‌ مفاد اين‌ آيه‌ با سنت‌ نبوي‌ كه‌ بر امكان‌ شنيدن‌ مردگان‌ تأكيد مي‌كند، در تعارض‌ قرار ندارد زيرا مقصود از عدم‌ شنوانيدن‌ به‌ مردگان‌ در اين‌ آيه، شنيدن ‌تدبر و فهم‌ و پندگرفتنشان‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عبدالله بن‌ عمر(رض) آمده‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص كشتگاني‌ را كه‌ در چاه‌ بدر افگنده‌ بودند، مورد خطاب‌ قرار داده‌ و آنان‌ را سرزنش‌ كردند تا بدانجا كه‌ عمر(رض) گفت: يا رسول‌الله!از مخاطب‌ قرار دادن‌ قومي‌ كه‌ اجسادشان‌ گنديده‌است، چه‌ سود؟ رسول‌ خدا ص فرمودند: «سوگند به‌ ذاتي‌ كه‌ جانم‌ در يد اوست، شما از آنان‌ به ‌آنچه‌ مي‌گويم‌ شنواتر نيستيد، آنها مي‌شنوند ولي‌ جواب‌ داده‌ نمي‌توانند». از ابن‌عباس‌ك روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در حديث‌ شريف‌ فرمودند: «هيچ‌كس‌ بر قبر برادر مسلمانش‌ كه‌ او را در دنيا مي‌شناخته‌ است‌ نمي‌گذرد و بر وي‌ سلام‌ نمي‌دهد، جز اين‌ كه‌ خداوند روح‌ وي‌ را به‌ وي‌ برمي‌گرداند تا جواب‌ سلام ‌او را بدهد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص در تعليم‌ كيفيت‌ سلام ‌دادن‌ بر كساني‌ كه‌ در گورهايند، به‌ امت‌ خويش‌ دستور دادند تا مردگان‌ را مانند زندگان‌ مورد خطاب‌ قرار داده‌ و بگويند: «السلام‌ عليكم‌ أهل‌الديار من‌ المؤمنين‌ وإنا إن شاء الله‌ بكم‌ لاحقون، يرحم‌ الله‌ المستقدمين‌ منا ومنكم‌ والمستأخرين، نسأل‌ الله‌ لنا ولكم‌ العافية: سلام‌ بر شما اي‌ اهل‌ ديار از مؤمنان‌! ما نيز اگر خدا بخواهد به‌ 