‌ مي‌دهد.
 
	سوره حج آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَتُصْبِحُ الْأَرْضُ مُخْضَرَّةً إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديدي‌ كه‌ خدا از آسمان‌ آبي‌ فرود آورد آن‌گاه‌ زمين‌ بر اثر آن‌ سرسبز و خرم‌ مي‌گردد» با گياهاني‌ كه‌ در آن‌ مي‌رويد، بعد از آن‌كه‌ خشك‌ و پژمرده‌ بود «بي‌گمان‌ خداوند لطيف‌ است‌» پس‌ علم‌ و فضل‌ وي‌ به‌ هرچيز كوچك‌ و بزرگي‌ احاطه‌ دارد و او دقيق‌ و باريك‌بين‌ است‌ «آگاه‌ است‌» به‌ تدبير و سامان‌دهي‌ امور بندگانش‌ و بر آنچه‌ كه‌ به‌ صلاح‌ ايشان‌ مي‌باشد.
 
	سوره حج آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنچه‌ در آسمانها و آنچه‌ در زمين‌ است‌ از آن‌ اوست‌» در آفرينش‌، در ملك‌، در فرمانروايي‌ و در تصرف‌ پس‌ همه‌ محتاج‌ رزق‌ و روزي‌ وي‌اند «و بي‌گمان‌ خداوند بي‌نياز است‌» و به‌ چيزي‌ احتياج‌ ندارد، درحالي‌كه‌ همگان‌ به‌ وي‌ محتاجند «حميداست‌» يعني: در هرحالي‌ سزاوار ستايش‌ و حمد و سپاس‌ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:489.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:490.txt">آيه  66</a><a class="text" href="w:text:491.txt">آيه  67</a><a class="text" href="w:text:492.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:493.txt">آيه  69</a><a class="text" href="w:text:494.txt">آيه  70</a><a class="text" href="w:text:495.txt"> آيه  71</a><a class="text" href="w:text:496.txt">آيه  72</a></body></html>سوره حج آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُم مَّا فِي الْأَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَيُمْسِكُ السَّمَاء أَن تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديدي‌ كه‌ خدا آنچه‌ را در زمين‌ است‌» از چهارپايان‌، درختان‌، رودخانه‌ها، معادن‌، خاك‌، آب‌، هوا، عناصر و غيره‌ «براي‌ شما رام‌ گردانيد» و اين‌ اشيا را براي‌ منافع‌ شما پديد آورد «و كشتي‌ها را كه‌ در دريا به‌ فرمان‌ او روانند» يعني: همچنين‌ كشتي‌ها را درحال‌ شناوربودن‌ آنها در دريا براي‌ شما رام‌ گردانيد «وآسمان‌ را از آن‌كه‌ جز به‌ اذن‌ خودش‌ بر زمين‌ فروافتد، نگاه‌ مي‌دارد» زيرا خداوند متعال‌ آسمان‌ را بر اوصافي‌ آفريده‌ كه‌ مستلزم‌ حفظ اجرام‌ و كهكشانهاي ‌آن‌ در جايگاه‌ها و مدارات‌ معين‌ آن‌ مي‌باشد، بي‌ آن‌ كه‌ بيفتند يا از مدارات‌ خود تغيير جهت‌ دهند مگر آن‌گاه‌ كه‌ خودش‌ بخواهد، آنها به‌ امر و مشيت‌ وي‌ فرومي‌افتند چنان‌كه‌ به‌ بعضي‌ از شهاب‌ سنگ‌ها اجازه‌ مي‌دهد كه‌ بر زمين‌ بيفتند «بي‌گمان‌ خداوند نسبت‌ به‌ مردم‌ رئوف‌ و رحيم‌ است‌» يعني: به‌ آنان‌ بسيار بارأفت‌ و بسيار مهربان‌ است‌، از آنجا كه‌ اين‌ پديده‌ها را براي‌ آنان‌ رام‌ و مسخر ساخته‌ و از آنجا كه‌ آسمان‌ را نگه‌ داشته‌ تا بر زمين‌ نيفتد.
	سوره كهف آيه  109
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَاداً لِّكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَن تَنفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: اگر دريا براي‌ نوشتن‌ كلمات‌ پروردگارم‌ مركب‌ باشد، پيش‌ از آن‌كه‌ كلمات‌ پروردگارم‌ پايان‌ پذيرد قطعا دريا به‌ پايان‌ مي‌رسد، هر چند مانند آن‌ دريا را به‌ طريق‌ مدد بياوريم‌» يعني‌: اگر كلمات‌ علم‌ خدا(ج)  و حكمت‌ وي‌ نوشته‌ شوند و آب‌ دريا مركب‌ قلم‌ باشد و قلم‌ هم‌ بنويسد، يقينا قبل‌ از آن‌كه‌ كلمات‌ حق‌ تعالي‌ به‌ پايان ‌رسد، آب‌ دريا به‌ اتمام‌ مي‌رسد و اگر مانند آن‌ دريا باز به‌ مدد آن‌ آورده‌ شود ومركب‌ آن‌ قلم‌ گردد، باز هم‌ آب‌ آن‌ درياي‌ ديگر و همين‌طور درياهاي‌ ديگر... نيز به‌ پايان‌ مي‌رسد، بي‌آن‌كه‌ كلمات‌ پروردگار به‌ آخر برسد زيرا كلمات‌ الهي‌ نامتناهي‌ است‌. پس‌ هرگاه‌ علم‌ الهي‌ چنين‌ است‌، ديگر چگونه‌ انسان‌ روي‌ دل‌ به‌سوي‌ او نكرده‌ و به‌ دين‌ وي‌ در نمي‌آيد؟!
از آيه‌ كريمه‌، كثرت‌ كلمات‌ پروردگار متعال‌ بر مي‌آيد، به‌ نحوي‌ كه‌ قلمها و كتابها نمي‌توانند آنها را در ضبط و شمار آورند. نظير آن‌ است‌ آيه‌: ‏
(وَلَوْ أَنَّمَا فِي الْأَرْضِ مِن شَجَرَةٍ أَقْلَامٌ وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِن بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ‏): (و اگر درختاني‌ كه‌ در زمين‌ است‌، همه‌ قلم‌ باشد و دريا را هفت‌ درياي‌ ديگر به‌ ياري‌ آيد، كلمات‌ خدا پايان‌ نپذيرد، قطعا خدا شكست‌ ناپذيرحكيم‌ است‌) «لقمان/‌27».
ابن‌عباس‌ك در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: چون‌ آيه‌ ﴿... وَمَا أُوتِيتُم مِّن الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً ‏ ﴾ [الإسراء: ٨٥]: و شما از علم‌ جز اندكي‌ داده‌ نشده‌ ايد) نازل‌ شد، يهود گفتند: بلكه ‌به‌ ما علم‌ بسياري‌ داده‌ شده‌ است‌ زيرا به‌ ما تورات‌ داده‌ شده‌ و هر كس‌ به‌ وي ‌تورات‌ داده‌ شد، بي‌گمان‌ به‌ او خير بسياري‌ داده‌ شده‌ است‌. همان‌ بود كه‌ آيه‌: ﴿ ‏ قُل لَّوْ كَانَ الْبَحْرُ...﴾ نازل‌ شد.
 
سوره حج آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي أَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ إِنَّ الْإِنسَانَ لَكَفُورٌ ‏
 
‏ترجمه :
«و اوست‌ آن‌كه‌ شما را زندگي‌ بخشيد» بعد از آن‌كه‌ جماد بوديد «سپس‌ شما را مي‌ميراند» در هنگام‌ به‌ پايان‌ رسيدن‌ عمرهايتان‌ «و باز شما را زنده‌ مي‌كند» درهنگام‌ برانگيختنتان‌ براي‌ حساب‌ و عقاب‌ «بي‌گمان‌ انسان‌ سخت‌ ناسپاس‌ است‌» يعني: انسان‌ سخت‌ منكر نعمت‌هاي‌ خداي‌ سبحان‌ بر خويشتن‌ است‌، با آن‌كه‌ اين‌ نعمتها آشكارند نه‌ پنهان‌ و انكار قدرت‌ خداي‌ عزوجل‌ بر زنده ‌كردن‌ بعداز مرگ‌ نيز از همين‌ باب‌ است‌، با آن‌كه‌ انسان‌ نيك‌ مي‌داند كه‌ چگونه‌ خداي‌ منان‌ او را از كتم‌ عدم‌ به‌ هيأت‌ بشري‌ تمام‌ آراسته‌، آفريد و باز با نعمتهايش‌ او را رشد و پرورش‌ داد تا به‌ كمال‌ وجودي‌اش‌ رسانيد.
 
	سوره حج آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنسَكاً هُمْ نَاسِكُوهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِي الْأَمْرِ وَادْعُ إِلَى رَبِّكَ إِنَّكَ لَعَلَى هُدًى مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ هر امتي‌ منسكي‌ قرار داده‌ايم‌» يعني: براي‌ هر اهل‌ ديني‌ از امت‌هاي ‌گذشته‌، شريعت‌ خاصي‌ وضع‌ نموديم‌، به‌ گونه‌اي‌ كه‌ هيچ‌ امتي‌ از شريعت‌ ويژه‌ خود به‌ غير آن‌ از شرايع‌ تخطي‌ نكند. منسك‌ در كلام‌ عرب‌ در اصل‌ به‌ معناي‌ جايي‌ است‌ كه‌ انسان‌ در آن‌ تردد و رفت‌