‌ روز پروردگارشان‌ به‌احوالشان‌ آگاه ‌است‌؟» يعني: قطعا پروردگار برانگيخته‌شدگان‌ در آن‌ روز و در غيرآن‌ از اوقات‌ به‌ احوالشان‌ آگاه ‌است‌ و هيچ‌ چيز از احوالشان‌ در هيچ‌وقت‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند ولي‌ جزاي‌ تام‌ و كاملشان‌ را در آن‌ روز مي‌دهد. پس‌ دليل‌ اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ فرمود: «آن‌ روز پروردگارشان‌ به‌ احوالشان‌ آگاه ‌است‌»؛ همانا تأكيد برفراگيري‌ و احاطه‌ علم‌ وي‌ به‌ گذشته‌، حال‌ و آينده‌ مي‌باشد و نيز از آن‌ روي‌ كه‌ جزا منوط به‌ اعمال‌ سابق‌ است‌ لذا مخصوصا يادآوري‌ از روز قيامت‌، دال‌ بر عدم ‌فراموشي‌ احوال‌ آنان‌ و به‌ياد داشتن‌ آن‌ از سوي‌ حق‌ تعالي‌ است‌. بنابراين‌، علم‌ الهي‌ در وقت‌ جزادهي‌ اعمال‌ و اقوال‌ و احوال‌ بندگان‌، با علم‌ ازلي‌اش‌ هيچ ‌اختلافي‌ ندارد. پس‌ وقتي‌ بندگان‌ اين‌ حقيقت‌ را دانستند، برايشان‌ سزاوار نيست‌ كه حب‌ مال‌ آنان‌ را از شكر و عبادت‌ پروردگار و عمل‌ براي‌ روز حشر، به‌ خود مشغول‌ گرداند.﴿ سوره‌ عادیات ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (11) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌جهت‌ افتتاح‌ آن‌ با سوگند حق‌ تعالي‌ به‌ عاديات‌ كه‌ عبارت‌ از اسبان‌ تيزتك‌ مجاهدان‌ است‌، «عاديات‌» ناميده‌ شد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4165.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:4166.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:4167.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4168.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4169.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4170.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4171.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4172.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:4173.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:4174.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:4175.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:4176.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ قارعه ﴾</a></body></html> سوره قارعة آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ الْقَارِعَةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«قارعه» يعني: درهم‌كوب‌ دلها با هول‌ و هراس‌ و بي‌قراري‌ خويش‌، يا كوبنده ‌دشمنان‌ خدا(ج) با عذاب‌ روز قيامت‌.
 
	سوره قارعة آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ مَا الْقَارِعَةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«چيست‌ قارعه‌؟» اين‌ سؤال‌ براي‌ بزرگداشت‌ و تفخيم‌ شأن‌ آن‌ است‌، يعني: اين‌ درهم‌كوب‌ واويلا برانگيز سخت‌ و سهمگين‌ چيست‌؟.
 
	 سوره قارعة آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْقَارِعَةُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و تو چه‌ داني‌ كه‌ درهم‌كوب‌ چيست‌؟» اين‌ تكرار نيز تأكيدي‌ بر شدت‌ هول‌ و هراس‌ و فزوني‌ وحشت‌ و دهشت‌ روز قيامت‌ است‌. يعني: تو چه‌ داني‌ كه‌ آن ‌درهم‌كوب‌ چه‌ قدر عظيم‌ و سهمگين‌ است‌؟
سپس‌ خود در تفسير آن‌ مي‌فرمايد:
 
	‏‏سوره قارعة  آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَرَاشِ الْمَبْثُوثِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ مردم‌ چون‌ پروانه‌هاي‌ پراكنده‌ گردند» فراش: همان‌ حشره‌ پرنده‌ احمق ‌معروفي‌ است‌ كه‌ خود را بر قلب‌ آتش‌ مي‌زند. به‌قولي: تمام‌ حشرات‌ پرنده‌ در معني‌ آن‌ داخل‌اند، مانند پشه‌ و ملخ‌. مبثوث: يعني‌ متفرق‌ و پراكنده‌. اين‌ تشبيهي ‌براي‌ حال‌ مردم‌ در هنگام‌ بيرون ‌آمدنشان‌ از قبرهاست‌ كه‌ از شدت‌ هول‌ و هراس‌ و دهشت‌، دست‌ و پاي‌ خود را گم‌ كرده‌ و حيران‌ و پريشان‌ به‌ هر سويي‌ مي‌دوند تا آن‌كه‌ همه‌ آنها در موقف‌ حساب‌ گردآورده‌ مي‌شوند.
 
	سوره قارعة آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ الْمَنفُوشِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ كوهها مانند پشم‌ زده‌ شده‌ رنگين‌ شود» يعني: مانند پشمي‌ كه‌ به ‌رنگهاي‌ مختلف‌ رنگ‌آميزي‌ شده‌ و به‌وسيله‌ حلاجي‌، زده‌ و محلوج‌ گرديده ‌است ‌بدان‌ جهت‌ كه‌ كوهها خرد و درهم‌تكيده‌ و پاشان‌ گشته‌ و ذرات‌ آنها به‌ هوا پراكنده‌ مي‌شود چنان‌ كه‌ در اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌ آمده‌ است: (‏ وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ‏) «تكوير/3» و نيز در اين‌ فرموده‌ وي: (وَكَانَتِ الْجِبَالُ كَثِيباً مَّهِيلاً ‏) «مزمل/‌14» كه‌ ترجمه‌ و تفسير آنها گذشت‌.
 




<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:418.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:419.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:420.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:421.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:422.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:423.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ حج ﴾</a></body></html>سوره قارعة آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَازِينُهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ احوال‌ مردم‌ و متفرق‌شدنشان‌ به‌ دو گروه‌ را به‌ اجمال‌ بيان ‌نموده‌ و مي‌فرمايد: «اما هر كس‌ پله‌هاي‌ او سنگين‌ شود» يعني: پله‌ نيكي‌هاي‌ او آنچنان‌ سنگين‌ شود كه‌ بر گناهانش‌ بچربد.
 
	سوره قارعة آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ او در زندگي‌ پسنديده‌اي‌ خواهد بود» يعني: او در زندگي‌اي‌ قرار خواهد داشت‌ كه‌ برايش‌ سخت‌ دل‌پسند و گواراست‌. عيشه: كلمه‌اي‌ است‌ كه‌ جامع‌ تمام‌ نعمتهاي‌ بهشتي‌ مي‌باشد. ابوبكر صديق‌(رض) مي‌گويد: «جز اين‌ نيست‌ كه‌سنگين‌ شدن‌ پله‌ نيكيهاي‌ ايشان‌ به‌وسيله‌ پيرويشان‌ از حق‌ در دنيا و سنگيني‌ و عزت ‌حق‌ در نگاه‌ و باورشان‌ است‌ و به‌ راستي‌ شايسته‌ ترازويي‌ كه‌ جز حق‌ در آن‌ نهاده ‌نمي‌شود، اين‌ است‌ كه‌ سنگين‌ باشد و شايسته‌ ترازويي‌ كه‌ باطل‌ در آن‌ نهاده‌ مي‌شود، اين‌ است‌ كه‌ سبك‌ باشد». مقاتل‌ نيز مي‌گويد: «حق‌ سنگين‌ است‌ و باطل‌ سبك‌».
 
	سوره قارعة آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و اما هر كس‌ پله‌هاي‌ او سبك‌ برآيد» يعني: گناهان‌ و بديهايش‌ بر حسناتش ‌ترجيح‌ پيدا كند، يا حسنات‌ قابل‌ توجهي‌ نداشته ‌باشد.
 
	سوره قارعة آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ فَأُمُّهُ هَاوِيَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ مسكن‌ او هاويه» يعني: جهنم‌ «باشد» جايگاهش‌ در دوزخ‌ «ام‌» ناميده ‌شد زيرا او به‌سوي‌ آن‌ چنان‌ جاي‌ مي‌گيرد كه‌ طفل‌ به‌سوي‌ مادرش‌؛ و جهنم‌ هاويه‌ ناميده‌ شد زيرا شخص‌ دوزخي‌ با درنظرداشت‌ گودي‌ و عمق‌ بسيار آن‌ در آن ‌فروافگنده‌ مي‌شود.
 
	 سوره قارعة آيه  10

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا أَدْرَاكَ مَا هِيَهْ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و تو چه‌ داني‌ كه‌ هاويه‌ چيست‌؟» اين‌ استفهام‌ براي‌ برانگيختن‌ هراس‌ و افگندن ‌هول‌ و وحشت‌ با ايجاد اين‌ تصور است‌ كه‌ دوزخ‌ از حد معهود و متعارف‌ خارج‌ مي‌باشد به‌گونه‌اي‌ كه‌ بشر كنه‌ و حقيقت‌ آن‌ را در نمي‌يابد.
سپس‌ حق‌ تعالي‌ خود در تفسير آن‌ مي‌فرمايد:
 
	سوره قارعة آيه  11

‏متن آيه : ‏

‏ نَارٌ حَامِيَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آتشي‌ است‌ بس‌سوزان» در نهايت‌ سوزندگي‌ و داغي‌ كه‌ گرما و سوزشي‌ فراتر از آن‌ حد قابل ‌تصور ن