صيت‌ نفس‌ آدمي‌ را به‌ او شناساند و به‌ او فهماند كه‌ فجور زشت‌ و تقوي‌ زيباست‌. و اين‌ خود دليل‌ بر اصل‌ مختار بودن‌ انسان‌ است‌. فجور: فسق‌، شر و هر چيزي‌ است‌ كه‌ به‌ زيان‌ و هلاكت‌ مي‌انجامد. تقوي: پايبندي‌ به‌ جاده‌ استقامت‌ و انجام ‌دادن‌ اموري‌ است‌ كه‌ انسان‌ را از بدفرجامي‌ حفظ مي‌كند.
 
	سوره شمس آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
جواب‌ سوگندهاي‌ يادشده‌ اين‌ است: «هر كس‌ آن‌ را پاك‌ گردانيد، قطعا رستگار شد» يعني: هر كس‌ نفس‌ خود را پاك‌ گردانيد و آن‌ را به‌وسيله‌ تقوي‌ رشد و ارتقا و اعتلا داد، يقينا به‌ هر مطلوبي‌ دست‌ يافت‌ و به‌ هر امر محبوبي‌ نايل‌ گرديد. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها آمده ‌است‌ كه‌ فرمود: شبي ‌رسول‌ خدا ص را در خوابگاهشان‌ نيافتم‌ پس‌ در تاريكي‌ شروع‌ به‌ پاييدن‌ ايشان‌ با دست‌ خود كردم‌، بناگاه‌ به‌ ايشان‌ درحالي‌ برخوردم‌ كه‌ به‌ سجده‌ رفته ‌بودند ومي‌گفتند: «رب‌ أعط نفسي‌ تقواها وزكها أنت‌ خير من‌ زكاها أنت‌ وليها ومولاها: پروردگارا! به‌ نفسم‌ تقواي‌ آن‌ را بده‌ و آن‌ را پاك‌ گردان‌ زيرا تو بهترين‌ پاك‌كننده‌ آن‌ هستي‌، تو كارساز و مولاي‌ آن‌ هستي‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف ‌آمده ‌است‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ ص در دعاي‌ خويش‌ مي‌گفتند: «اللهم‌ إني‌ أعوذ بك‌ من ‌قلب‌ لا يخشع‌ ومن‌ نفس‌ لا تشبع‌ ومن‌ علم‌ لا ينفع‌ ومن‌ دعوة‌ لا يستجاب‌ لها: بارخدايا! من‌ به‌ تو پناه‌ مي‌برم‌ از قلبي‌ بي‌خشوع‌ و از نفسي‌ سيري ‌ناپذير و ازعلمي‌ بي‌سود و از دعايي‌ كه‌ اجابت‌ نشود».
 
سوره شمس آيه  10

‏متن آيه : ‏

‏ وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ آن‌ را آلوده‌ داشت‌، قطعا زيانكار شد» يعني: هر كس‌ نفس‌ خود را گمراه‌ و پست‌ و فرومايه‌ داشت‌ و آن‌ را به‌ طاعت‌ و عمل‌ صالح‌ عادت‌ نداد و به ‌شهرت‌ نرسانيد، قطعا زيانكار شد و درباخت‌.
	سوره شمس آيه  11

‏متن آيه : ‏

‏ كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
بعد از سوگندهاي‌ ياد شده‌ الهي‌ بر رستگاري‌ كسي‌ كه‌ نفسش‌ را تزكيه‌ و تهذيب ‌مي‌كند و بر خسران‌ كسي‌ كه‌ آن‌ را به‌ آلودگي‌ مي‌كشاند، اينك‌ خداوند(ج) اعراب ‌را به‌ داستان‌ ثمود كه‌ به‌ ديارشان‌ نزديك‌ بودند، اندرز مي‌دهد تا از اين‌ اندرز عبرت‌ بگيرند و دست‌ از ستيز با پيامبرش‌ ص بردارند. پس‌ مي‌فرمايد: «قوم‌ ثمود به‌ سبب‌ طغيان‌ خود به‌ تكذيب‌ پرداختند» و انكار پيشه‌ كردند زيرا اين‌ طغيان‌ بود كه آنان‌ را به‌ تكذيب‌ وا داشت‌. طغيان: گذشتن‌ از حد در ارتكاب‌ گناهان‌ است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:406.txt">آيه  102</a><a class="text" href="w:text:407.txt">آيه  103</a><a class="text" href="w:text:408.txt">آيه  104</a><a class="text" href="w:text:409.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:410.txt"> آيه  106</a><a class="text" href="w:text:411.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:412.txt">آيه  108</a><a class="text" href="w:text:413.txt"> آيه  109</a><a class="text" href="w:text:414.txt"> آيه  110</a><a class="text" href="w:text:415.txt">آيه  111</a><a class="text" href="w:text:416.txt"> آيه  112</a></body></html>سوره شمس آيه  12

‏متن آيه : ‏

‏ إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌ شقي‌ترينشان‌ برپا خاست» يا معني‌ اين‌ است: شقاوت‌پيشه‌ترين‌ خلق ‌كه‌ شخصي‌ از قوم‌ ثمود به ‌نام‌ قداربن‌سالف‌ بود، برپا خاست‌ و شتر صالح‌(ع) را پي‌كرد. انبعث: يعني‌ او داوطلب‌ اين‌ كار شد و براي‌ اجراي‌ آن‌ به‌پا خاست‌.
	سوره شمس آيه  13

‏متن آيه : ‏

‏ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ پيامبر خدا» يعني: صالح‌(ع) «به‌ آنان‌ گفت: زنهار؛ شتر خداوند» يعني: زنهار؛ شتر خداوند(ج) را فرو گذاريد. به‌ اين‌ ترتيب‌، آنان‌ را از متعرض ‌شدن‌ به ‌شتر هشدار داد «و» فروگذاريد «بهره‌ آبش‌ را» يعني: متعرض‌ بهره‌ آب‌ آن‌ از چشمه‌ در روز نوبتش‌ نيز نشويد.
 
	سوره شمس آيه  14

‏متن آيه : ‏

‏ فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«ولي‌ دروغزنش‌ خواندند» در اين‌ هشدارش‌ «و آن‌ را پي‌ كردند» يعني: همان ‌شقي‌ترين‌ كس‌، شتر را پي‌ كرد و تمام‌ قوم‌ به‌ كار وي‌ راضي‌ و در اين‌ امر مشوقش ‌بودند «پس‌ پروردگارشان‌ به‌سبب‌ گناهشان‌ بر سرشان‌ عقوبت‌ فرود آورد» يعني: نابودشان‌ ساخت‌ و بر همه‌ آنان‌ عذاب‌ را نازل‌ كرد «پس‌ عقوبت‌ را بر سر آنان‌ هموار كرد» يعني: عذاب‌ را بر سرشان‌ يكسان‌ فرود آورد و آن‌ را فراگير همه‌ آنان‌ گردانيد به‌ طوري‌كه‌ كوچك‌ و بزرگشان‌ از آن‌ جان‌ به‌سلامت‌ نبردند. يا معني‌ اين ‌است: زمين‌ را بر سر آنان‌ هموار كرد و آنان‌ را با خاك‌ يكسان‌ گردانيد.
 
سوره شمس آيه  15

‏متن آيه : ‏

‏ وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و از عاقبت‌ آن‌ نمي‌ترسد» يعني: خداوند(ج) اين‌ عذاب‌ را بر آنان‌ نازل‌ كرد، بي‌آن‌كه‌ از عاقبت‌ كار خويش‌ يا از پيامدي‌ بترسد زيرا او در حكم‌ خويش‌ عادل ‌است‌. ابن‌كثير اين‌ قول‌ را اولي‌ مي‌داند. ولي‌ به‌قولي‌ ديگر: ضمير «ها» به‌ پي‌كننده‌ شتر بر مي‌گردد. يعني: پي‌كننده‌ شتر از فرجام‌ عمل‌ خود نترسيد. زمخشري‌ به‌ تأييد معني‌ اول‌ مي‌گويد: «خداوند(ج) از فرجام‌ كار خود نمي‌ترسد چنان‌ كه‌ شاهان‌ چون‌ مجازات‌ مي‌كنند، از بيم‌ پيامدهاي‌ آن‌ تدابيري‌ مي‌انديشند، يا به‌ جهت‌ ترس‌ از پيامدهاي‌ آن‌، آن‌ گونه‌ كه‌ در نظر دارند، مجازات‌ را اجرا نمي‌كنند».﴿ سوره‌ شمس ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (15) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ بدان‌ جهت‌ «شمس‌» ناميده‌ شد كه‌ با سوگند الهي‌ به ‌خورشيد جهان افروز (شمس) افتتاح‌ شده‌ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4056.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:4057.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:4058.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4059.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4060.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4061.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4062.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4063.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:4064.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:4065.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:4066.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:4067.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:4068.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:4069.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:4070.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:4071.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:4072.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:4073.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:4074.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:4075.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:4076.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:4077.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ لیل ﴾</a></body></html> سوره ليل آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«سوگند به‌ 