‌ كافور آميخته‌ مي‌شود ـ چنان‌كه‌ گذشت‌ ـ و كافور در طبيعت‌ خود سرد است‌ و گاهي‌ به‌ زنجبيل‌ آميخته ‌مي‌شود كه‌ در طبيعت‌ خود گرم‌ است‌ تا اعتدال‌ لازم‌ پديد آيد. اما مقربان‌ از هركدام‌ آنها كه‌ بخواهند، شرابي‌ خالص‌ مي‌نوشند. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «هرچه‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ در قرآن‌ از بهشت‌ ياد كرده‌، در دنيا جز نام‌ چيز ديگري‌ از آنها وجود ندارد».
 
	سوره إنسان آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ عَيْناً فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از چشمه‌اي‌ در آن» مي‌نوشند «كه‌ سلسبيل‌ ناميده‌ مي‌شود» يعني: زنجبيل‌ در بهشت‌ چشمه‌اي‌ دارد كه‌ سلسبيل‌ ناميده‌ مي‌شود. سلسبيل‌ در لغت‌ نام‌ آبي‌ است‌ كه‌ در نهايت‌ رواني‌ و گوارايي‌ بوده‌ و بسيار زود و راحت‌ در حلقوم‌ فرو رود.
 
	سوره إنسان آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَّنثُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بر گرد آنان‌ پسراني‌ جاوداني‌ مي‌گردند» پسراني‌ كه‌ هميشه‌ بر جواني‌ و طراوت‌ و تازگي‌ و خرمي‌ خويش‌ باقيند، نه‌ پير مي‌شوند، نه‌ شادابي‌ آنها دگرگون‌ مي‌شود و نه‌ مي‌ميرند «چون‌ ايشان‌ را ببيني‌، پنداري‌ كه‌ ايشان‌ مرواريدهايي‌ از رشته‌ افشانده‌ شده‌ هستند» از بس‌ كه‌ باصفا، زيبا، شاداب‌ و دلربايند. خداوند متعال‌ آن ‌پسران‌ را به‌ مرواريد افشانده‌ تشبيه‌ كرد زيرا ايشان‌ در خدمتگزاري‌ سريع‌اند، برخلاف‌ حورعين‌ كه‌ ايشان‌ را به‌ مرواريد نهفته‌ تشبيه‌ نمود زيرا ايشان‌ زير بار خدمت‌ قرار داده‌ نمي‌شوند و براي‌ عشق ‌ورزيدن‌ فارغ‌بالند. ابن‌كثير مي‌گويد: «نه‌ نيكوتر از اين‌، تشبيهي‌ وجود دارد و نه‌ از مرواريد افشانده‌ در مكاني‌ زيبا و باصفا، منظره‌اي‌ دلرباتر و زيباتر وجود دارد».
 
	سوره إنسان آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَمُلْكاً كَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ آنجا را بنگري» يعني: چون‌ نگاهت‌ را آنجا در بهشت‌ بيفگني‌ «نعمتي‌ فراوان» و وصف‌ناپذير «و ملكي‌ بي‌كران‌ مي‌بيني» كه‌ هرگز قدر و اندازه‌ آن‌ را درحد و حصر نتوان‌ آورد.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌اند: عمربن‌خطاب‌(رض) نزد رسول‌ خداص آمد در حالي‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ ص بر حصيري‌ از برگ‌ درختان‌ خرما كه‌ درشتي‌ آن ‌بر پهلوي‌ مباركشان‌ اثر كرده‌ بود خوابيده‌ بودند. پس‌ عمر(رض) گريست‌. رسول‌ خدا ص فرمودند: چه‌ چيز تو را به‌ گريه‌ وا داشته‌است‌؟ عمر(رض) گفت: كسري‌، هرمز و پادشاه‌ حبشه‌ و فرمانروايي‌شان‌ را به‌ياد آوردم‌ و درحالي‌كه‌ شما فرستاده‌ خداوند(ج) هستيد، بر حصيري‌ از خرما قرار داريد! «پس‌، از اين‌ حال ‌شما بر من‌ رقت‌ دست‌ داد و بي‌اختيار گريستم». رسول‌ خدا ص فرمودند: آيا راضي‌ نيستي‌ كه‌ دنيا از آنان‌ باشد و آخرت‌ از آن‌ ما؟ پس‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ گرديد: (‏ وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَمُلْكاً كَبِيراً ‏).
 
سوره إنسان آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِن فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَاباً طَهُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بهشتيان‌ را جامه‌هايي‌ از ابريشم‌ نازك‌ سبز و ابريشم‌ ستبر در بر است» سندس: ابريشم‌ نازك‌ و استبرق: ابريشم‌ ستبر است‌ «و به‌ دستبندهاي‌ سيمين‌ آراسته ‌شوند» و در سوره‌ «فاطر» آمده‌است: (يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ ): «در آنجابه‌ دستبندهاي‌ زرين‌ آراسته‌ شوند». اين‌ تنوع‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ بهشتيان‌ از هر دو نوع‌ دستبند پوشانده‌ مي‌شوند و هر كس‌ هر چه‌ را كه‌ دلش‌ بخواهد، مي‌پوشد «و پروردگارشان‌ به‌ آنان‌ شرابي‌ پاكيزه‌ مي‌نوشاند» ابوقلابه‌ و ابراهيم‌ نخعي‌ مي‌گويند: «ابتدا به‌ ايشان‌ غذا آورده‌ مي‌شود و چون‌ غذا به‌آخر رسيد آن‌گاه‌ شرابي‌ پاكيزه‌ به‌ ايشان‌ تقديم‌ مي‌شود پس‌ مي‌نوشند و بر اثر آن‌ شكمهايشان‌ خرد و متناسب‌ مي‌شود و عرقي‌ چون‌ بوي‌ مشك‌ از بدنهايشان‌ سرازير مي‌گردد». از علي‌(رض) روايت‌ شده‌است‌ كه‌ فرمود: «چون‌ اهل‌ بهشت‌ به دروازه‌ بهشت‌ برسند، خداوند متعال‌ به‌ ايشان‌ شراب‌ پاكيزه‌اي‌ ـ غير از آن‌ شرابهايي‌ كه‌ در آيات‌ قبل ‌ذكر شد ـ مي‌نوشاند. پس‌ در آنجا دو چشمه‌ را مي‌يابند... آن‌گاه‌ از يكي‌ از آنها مي‌نوشند كه‌ اين‌ شراب‌ اندرونشان‌ را از كينه‌ و حسد و غل‌وغش‌ و اخلاق‌ پست ‌پاك‌ مي‌گرداند و سپس‌ از ديگري‌ غسل‌ مي‌كنند كه‌ بر اثر آن‌، شادابي‌ و خرمي ‌نعمت‌هاي‌ بهشت‌ بر ايشان‌ نمايان‌ مي‌شود».
 
سوره إنسان آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاء وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ جزايي‌ براي‌ شماست» يعني‌ به‌ بهشتيان‌ گفته‌ مي‌شود: اين‌ انواع‌ نعمتها، جزايي‌ براي‌ شماست‌ در برابر اعمالتان‌. يعني: اينها پاداش‌ اعمال‌ شماست‌ «و سعي‌ شما مشكور است» يعني: سعي‌ شما در نزد ما ستوده‌، پذيرفته‌ و مورد پسند است‌. شايان‌ ذكر است‌ كه: شكر خداي‌ سبحان‌ در برابر عمل‌ بنده‌، قبول‌ اوست‌ طاعت ‌وي‌ را.
 
	سوره إنسان آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنزِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما قرآن‌ را بر تو چنان‌كه‌ بايدوشايد فرود آورديم» يعني: آن‌ را به‌ تدريج‌ وبخش‌بخش‌ بر تو فرود آورديم‌ نه‌ به‌يكباره‌ و تو بر عكس‌ آنچه‌ كه‌ مشركان‌ ادعا مي‌كنند، آن‌ را از نزد خود نياورده‌اي‌. بدين‌سان‌ خداي‌ عزوجل‌ با تأكيدات ‌گوناگون‌ و از جمله‌ ذكر ضمير «نحن‌» بعد از ذكر ضمير «إنا» فرود آوردن‌ قرآن‌ بر بنده‌ خود را مؤكد مي‌گرداند تا بسياري‌ مؤكدات‌ هرگونه‌ شك‌ و شبهه‌اي‌ را از دلها بزدايد.
 
سوره إنسان آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ كَفُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بر حكم‌ پروردگار خود شكيبايي‌ كن» كه‌ از جمله‌ حكم‌ و قضاي‌ وي‌، به‌تأخير انداختن‌ پيروزي‌ات‌ تا ميعادي‌ است‌ كه‌ حكمت‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را اقتضا مي‌كند «و از آنان‌ از هيچ‌ گناهكار يا ناسپاسي‌ اطاعت‌ نكن» يعني: احدي‌ از كساني‌ را كه‌ مرتكب‌ گناهي‌ گرديده‌ يا در كفر فرو رفته‌اند، فرمان‌ مبر. آثم: بدكاري‌ است‌ كه‌ آشكارا مرتكب‌ گناه‌ مي‌شود. كفور: كسي‌ است‌ كه‌ بر كفر خود تعصب‌ داشته‌ و در آن‌ افراط مي‌نمايد به‌ طوري‌ كه‌ آشكارا كفر خود را اعلان‌ مي‌كند. مفسران‌ مي‌گويند: مراد از اين‌ دو تن‌ در هنگام‌ نزول‌ آيه‌، عتبه‌بن‌ربيعه‌ و وليدبن‌مغيره ‌ب