ْنَا إِبْرَاهِيمَ رُشْدَهُ مِن قَبْلُ وَكُنَّا بِه عَالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و درحقيقت‌، پيش‌ از آن‌ به‌ ابراهيم‌ رشد او را داديم‌» يعني: پيش‌ از دادن‌ تورات ‌به‌ موسي‌ و هارون‌، رشدي‌ را كه‌ سزاوار ابراهيم‌ و امثال‌ وي‌ از پيامبران‡ است ‌به‌ او داديم‌ و او را به‌ راههاي‌ خير و صلاح‌ در دين‌ و دنيا راهنمون‌ كرديم‌. يا مراد اين‌ است: رشد و رهيافت‌ ابراهيم‌(ع) را پيش‌ از نبوتش‌ به‌ وي‌ داديم‌؛ يعني‌ آن‌گاه‌كه‌ شب‌ بر وي‌ پرده‌ افگند و او ماه‌ و ستارگان‌ را ديد، به‌ او توفيق‌ تفكر و استدلال ‌داديم[4] «و ما به‌ او دانا بوديم‌» كه‌ شايسته‌ و پذيراي‌ رشد است‌ و براي‌ اين‌ كار صلاحيت‌ و آمادگي‌ دارد.
 
[4] تفصيل‌ اين‌ موضوع‌ در سوره‌ «انعام‌/ 76» آمده‌ است‌.	سوره مدّثر آيه  42‏متن آيه : ‏‏ مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ ‏
آيه  43‏متن آيه : ‏‏ قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ ‏
آيه  44‏متن آيه : ‏‏ وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ ‏
آيه  45‏متن آيه : ‏‏ وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«چه‌ چيز شما را در دوزخ‌ درآورد؟ مي‌گويند: از نمازگزاران‌ نبوديم‌ و بينوايان‌ را هم ‌اطعام‌ نمي‌كرديم‌ و با هرزه‌درايان‌ هرزه‌درايي‌ مي‌كرديم» يعني: با اهل‌ باطل‌ در باطلشان‌ در مي‌آميختيم‌ و هرگاه‌ گمراهي‌ به‌ گمراهي‌ كشيده‌ مي‌شد، ما هم‌ با اوگمراه‌ مي‌شديم‌. ابن‌زيد در معني‌ آن‌ مي‌گويد: «در كار محمد صبا فروروندگان‌و هرزه‌درايان‌ فرومي‌رفتيم‌ و مي‌گفتيم: محمد دروغگوست‌، ديوانه‌ است‌، جادوگر است‌، شاعر است‌...».
 
سوره مدّثر آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روز جزا را» يعني: روز حساب‌ و جزا را كه‌ روز قيامت‌ است‌ «دروغ‌ مي‌شمرديم» پس‌ اين‌ چهار عامل‌ بود كه‌ در زندگي‌ دنيا گريبانگير ما گرديد و ما را به‌ دوزخ‌ كشانيد.
 
	سوره مدّثر آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا آن‌ كه‌ يقين‌ به‌ سراغمان‌ آمد» مراد از يقين: مرگ‌ است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3514.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:3515.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:3516.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:3517.txt"> آيه  51</a><a class="text" href="w:text:3518.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:3519.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:3520.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:3521.txt"> آيه  55</a><a class="text" href="w:text:3522.txt"> آيه  56</a><a class="text" href="w:text:3523.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3524.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3525.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3526.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3527.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:3528.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:3529.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:3530.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:3531.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3532.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:3533.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:3534.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3535.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:3536.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:3537.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3538.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3539.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3540.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:3541.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3542.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ قیامت ﴾</a></body></html>سوره مدّثر آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس» حالا «آنان‌ را شفاعت‌ شفاعت‌گران‌ سود ندهد» يعني: چنان‌كه‌ شفاعت ‌فرشتگان‌ و پيامبران‌ و نيكان‌ به‌ صالحان‌ و شايستگان‌ سود مي‌دهد، به‌ آنان‌ سود نمي‌دهد زيرا اين‌ شفاعت‌ براي‌ مؤمنان‌ است‌ نه‌ كافران‌.
اين‌ آيه‌ دليل‌ ثبوت‌ شفاعت‌ براي‌ مؤمنان‌ مي‌باشد.
 
سوره مدّثر آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چه‌ شده‌ است‌ آنان‌ را كه‌ از اندرز رويگردانند» يعني: كافران‌ را چه‌ شده‌ است‌ كه‌ از قرآن‌ مشتمل‌ بر پند بزرگ‌ و موعظه‌ عظيم‌ رويگردانند؟
اين‌ آيه‌ نشان‌ دهنده‌ آن‌ است‌ كه‌ در آيه: (وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكْرَى لِلْبَشَرِ ‏) و آيه: (‏ إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ ‏ نَذِيراً لِّلْبَشَرِ ‏) نيز مراد از «ذكري‌» و «نذير» ترجيحا قرآن ‌است‌.
 
سوره مدّثر آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گويي‌ آنان‌ خراني‌ رم‌كرده‌اند» يعني: مانند خراني‌ هستند سخت‌ رمان‌ و گريزان‌؛
 
	سوره مدّثر آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كه‌ از تيراندازان» كه‌ آنها را به‌ تير بسته‌اند «گريخته‌ باشند» به‌قولي: قسوره ‌شير است‌. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «چون‌ خران‌ وحشي‌ شير را ببينند، مي‌گريزند همچنين‌اند اين‌ گروه‌ مشرك‌ كه‌ چون‌ حضرت‌ محمد ص را ببينند، از ايشان ‌مي‌گريزند». پس‌ اين‌ تشبيه‌ آنان‌ را به‌ سختي‌ تقبيح‌ و تحقير نموده‌ و اعلام‌ مي‌داردكه‌ آنان‌ قومي‌ سخت‌ ابله‌اند.
	سوره مدّثر آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَى صُحُفاً مُّنَشَّرَةً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ هر كدام‌ از آنان‌ مي‌خواهد كه‌ به‌ او نامه‌اي‌ سرگشاده‌ داده‌ شود» و بر او كتاب ‌و صحيفه‌اي‌ نازل‌ شود چنان‌كه‌ بر محمد ص نازل‌ شد.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: كفار قريش‌ به‌ حضرت‌ محمدص گفتند: بايد صبح‌ كه‌ از خواب‌ برمي‌خيزيم‌، بالاي‌ سر هر يك‌ از ما نامه‌ گشاده‌اي‌ ازجانب‌ خدا(ج) قرار داشته‌ باشد بر اين‌ مضمون‌ كه‌ تو رسول‌ وي‌ هستي‌.
 
	سوره مدّثر آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ كَلَّا بَل لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كلا و حاشا» نه‌! سنت‌ خداوند(ج) هرگز چنين‌ نيست‌ بلكه‌ «حق‌ اين‌ است‌ كه ‌آنان‌ از آخرت‌ نمي‌ترسند» زيرا اگر آنان‌ از دوزخ‌ مي‌ترسيدند، چنين‌ معجزاتي‌ را پيشنهاد نمي‌كردند.
 
	سوره أنبياء آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا هَذِهِ التَّمَاثِيلُ الَّتِي أَنتُمْ لَهَا عَاكِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌» ابراهيم‌(ع) «به‌ پدر خود» آذر «و به‌ قومش‌» نمرود و پيروان‌ وي‌ «گفت: اين‌ تمثالهايي‌ كه‌ شما ملازم‌ آنها شده‌ايد چيستند؟» يعني: اين‌ بتاني‌ كه‌ شمابه‌ پرستش‌ آنها پايبند شده‌ايد چيستند؟ البته‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ ابراهيم‌(ع) از همان‌ كوچكي‌ پرستش‌ مجسمه‌ها را توسط قومش‌ به‌ انكار برخواست‌ و بتان‌ را تحقير كرد، خود بزرگترين‌ نشانه‌ رشد وي‌ بود. اصل‌ تمثال: چيزي‌ است‌ كه‌ با چيز ديگري‌ از مخلوقات‌ خداي‌ سبحان‌ شبيه‌سازي‌ شده‌ باشد و بتاني‌ كه‌ ابراهيم‌(ع) پرستش‌ آنها را به‌ زير سؤال‌ برد، نيز به‌ تصاوير مختلف‌ صورت‌ نگاري‌ شده‌ بودند. بدين‌سان‌ بود كه‌ ابراهيم‌(ع) پرس