 بتان‌ سرچشمه‌ تمام‌ خيرها هستند و آفات‌ را از آنان‌ دفع‌ مي‌كنند، مهر بطلان‌ كوبيده‌ و مي‌فرمايد:
 
سوره أنبياء آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و پيش‌ از تو هيچ‌ پيامبري‌ را نفرستاديم‌ مگر اين‌كه‌ به‌ او وحي‌ مي‌فرستاديم‌ كه: خدايي‌ جز من‌ نيست‌ پس‌ مرا بپرستيد» بنابراين‌، رسالتهاي‌ همه‌ انبياي‌ عظام‡ برتوحيد و يكتاپرستي‌ مبتني‌ بوده‌ است‌ و لذا مشركان‌ بر شرك‌ خود هيچ‌ گونه‌ حجت‌ و برهاني‌ ندارند.
	سوره ملك آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ أَمَّنْ هَذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَل لَّجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا كيست‌ آن‌ كس‌ كه‌ به‌ شما روزي‌ دهد اگر خدا رزق‌ خود را از شما باز دارد؟» يعني: چه‌ كسي‌ است‌ كه‌ بر شما ارزاق‌ ـ اعم‌ از باران‌ و غير آن‌ ـ را فرو ريزاند، اگر خداي‌ سبحان‌ اين‌ ارزاق‌ را از شما باز دارد و باز گيرد؟ «بلكه‌ حق‌ اين‌ است‌ كه ‌در سركشي‌ و رميدگي‌ پاي‌ فشردند» و در عناد و استكبار از حق‌ دراز دستي‌ مي‌كنند لذا نه‌ درس‌ و اندرز مي‌گيرند و نه‌ انديشه‌ مي‌كنند.
 
	سوره ملك آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَمَن يَمْشِي مُكِبّاً عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّن يَمْشِي سَوِيّاً عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌ گاه‌ خداي‌ متعال‌ براي‌ مؤمن‌ و كافر مثلي‌ مي‌آورد: «پس‌ آيا آن‌ كس‌ كه‌ نگونسار راه‌ مي‌پيمايد، راهيافته‌تر است‌ يا آن‌ كس‌ كه‌ ايستاده‌ بر راه‌ راست ‌مي‌رود؟» كسي‌ كه‌ نگونسار راه‌ مي‌پيمايد، انسان‌ كافر است‌ كه‌ در دنيا در معاصي‌ خداي‌ عزوجل‌ فروافتاده‌ است‌ لذا او هم‌ وي‌ را در روز قيامت‌ درافتاده‌ بر رويش‌حشر مي‌كند و آن‌ كس‌ كه‌ راست‌ و ايستاده‌ بر راهي‌ مي‌رود كه‌ راست‌ است‌ و هيچ‌ كجي‌ و انحرافي‌ در آن‌ نيست‌، شخص‌ مؤمني‌ است‌ كه‌ در دنيا بر مبناي‌ برنامه ‌خدا(ج) و در روشنايي‌ هدايت‌ و بينش‌ به‌ جلو مي‌رود پس‌ اين‌ انسان‌ مؤمن‌ در آخرت‌ نيز راست‌ و استوار بر راه‌ راستي‌ حشر مي‌شود كه‌ انجام‌ آن‌ بهشت‌ است‌ و او را يكراست‌ به‌ بهشت‌ مي‌رساند.
 
	سوره ملك آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ هُوَ الَّذِي أَنشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلاً مَّا تَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبر ص «اوست‌ آن‌ كس‌ كه‌ شما را آفريد» در آفرينش‌ نخستين‌ بعد از آن‌كه‌ چيزي‌ نبوديد و در پرده‌ عدم‌ قرار داشتيد «و پديد آورد» براي‌ شما «گوش‌ها» را تا به‌ وسيله‌ آن‌ بشنويد «و چشم‌ها را» تا به‌ وسيله‌ آن‌ ببينيد «و دلها را» تا به‌ وسيله‌ آنها در مخلوقات‌ خداوند متعال‌ عارفانه‌ بينديشيد «چه‌ كم‌ شكر مي‌گزاريد» يعني: شما شكر پروردگار اين‌ نعمت‌ها را جز اندكي‌ به‌ جا نمي‌آوريد تا با يكتاپرستي‌ آن‌ سر به‌ راه‌ طاعت‌ و اخلاص‌ بگذاريد؛ آخر او در شما حاسه‌ شنوايي‌ را آفريد تا به‌ وسيله‌ آن‌ اندرزها را بشنويد و حاسه‌ بينايي‌ را آفريد تا به‌وسيله‌ آن‌ در ابداعات‌ آفرينش‌ وي‌ نظر كنيد و دلها و عقلها را آفريد تا به‌ وسيله‌ آن‌ در مخلوقات‌ او و ادراك‌ حقايق‌ اشياء تأمل‌ و تفكر كنيد ولي‌ شما از اين‌ نيروها در جهت‌ طاعت‌ و انجام‌ اوامر حق‌ و ترك‌ نواهي‌اش‌ اندكي‌ بهره‌ مي‌گيريد در حالي‌ كه ‌شكر حقيقي‌ اين‌ است‌ كه‌ اين‌ نيروها و توانايي‌ها را در جهت‌ آنچه‌ كه‌ به‌ خاطر آن ‌آفريده‌ شده‌اند به‌ كار گيريد، نه‌ اين‌كه‌ صرفا شكر را به‌ زبان‌ تكرار كنيد اما همزمان ‌با عصيان‌ هم‌آوا و هم‌ آغوش‌ باشيد! پس‌ هرگاه‌ اين‌ نيروها در طلب‌ رضاي‌ الهي‌ به‌كار گرفته‌ نشد، يقين‌ داشته‌ باشيد كه‌ مطلقا شكر منعم‌ را به‌ جاي‌ نياورده‌ايد. دليل ‌اين‌كه‌ اين‌ اندامها به‌ يادآوري‌ مخصوص‌ گرديده‌اند اين‌ است‌ كه‌ اينها ابزارهاي ‌فهم‌ و دانش‌ اند.
سپس‌ حق‌ تعالي‌ سومين‌ برهان‌ بر كمال‌ قدرت‌ خويش‌ را ذكر نموده‌ و مي‌فرمايد:
 
	سوره ملك آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبر ص «اوست‌ آن‌ كس‌ كه‌ شما را در زمين‌ پديد آورد» و بر روي ‌آن‌ پراكنده‌ ساخت‌ همراه‌ با اختلاف‌ زبانها، رنگها و اشكالتان‌ «و به‌سوي‌ او محشور مي‌شويد» بعد از اين‌ پراكندگي‌ پس‌ اوست‌ كه‌ شما را جمع‌ مي‌كند، همان‌گونه‌ كه‌ پراكنده‌تان‌ كرد و شما را براي‌ حساب‌ باز مي‌آورد چنان‌كه‌ نخستين‌ بار شما را آفريد.
	سوره ملك آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مي‌گويند» كفار «اين‌ وعده» كه‌ شما در مورد حشر و قيامت‌ و دوزخ‌ و عذاب‌ به‌ ما مي‌دهيد؛ «كي‌ فرامي‌رسد؟ اگر» در اين‌ وعده‌ «راست‌ مي‌گوييد» پس‌به‌ ما خبر دهيد، يا اين‌ وقت‌ را براي‌ ما روشن‌ سازيد و بيان‌ نماييد، يا اين‌ وعده‌ را براي‌ ما محقق‌ گردانيد؟ پس‌ خداوند(ج) در پاسخ‌شان‌ مي‌فرمايد:
 
سوره ملك آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِندَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبر ص «جز اين‌ نيست‌ كه‌ علم‌ آن‌ فقط نزد خداوند است» يعني: آگاهي‌ از وقت‌ برپايي‌ قيامت‌ فقط نزد خداوند(ج) است‌ و ديگري‌ آن‌ را نمي‌داند «و جز اين‌ نيست‌ كه‌ من‌ بيم‌دهنده‌ آشكاري‌ هستم» كه‌ شما را از فرجام‌ ناميمون‌ كفرتان‌ بيم‌ مي‌دهم‌ و براي‌ شما آنچه‌ را كه‌ خداي‌ عزوجل‌ مرا به‌ بيان‌ آن‌ امر نموده ‌است‌ بيان‌ مي‌كنم‌ و بدانيد كه‌ پروردگارم‌ مرا به‌ اين‌ امر نكرده‌ كه‌ وقت‌ وقوع‌ قيامت‌ را به‌ اطلاع‌ شما برسانم‌ زيرا عقيده‌ به‌ روز آخرت‌ اثر طبيعي‌ ايمان‌ به‌ اوست‌ و در مخفي‌ داشتن‌ وقت‌ قيامت‌ حكمتهاي‌ فراواني‌ وجود دارد.
آن‌ گاه‌ خداوند متعال‌ حال‌ اين‌ گروه‌ كفار را در هنگام‌ ديدن‌ عذاب‌ وصف ‌نموده‌ و مي‌فرمايد:
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3237.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:3238.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:3239.txt"> آيه  29</a><a class="text" href="w:text:3240.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:3241.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3242.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3243.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3244.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3245.txt">آيه  5-6</a><a class="text" href="w:text:3246.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:3247.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:3248.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:3249.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:3250.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:3251.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3252.txt">آيه 