را در آن ‌افگندند اما آن‌ آتش‌ بر او هيچ‌ تأثير سوئي‌ نكرد. دليل‌ اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ مؤمنان‌ را به‌ يادآوري‌ مخصوص‌ گردانيد اين‌ است‌ كه‌ فقط آنان‌ از اين‌ نشانه‌ها سود مي‌برند، نه‌ كافران‌.
ابن‌كثير مي‌گويد: «ابراهيم‌(ع) روحش‌ را براي‌ خداي‌ رحمان‌ و جسمش‌ را براي‌ آتش‌ سوزان‌ بذل‌ كرد و از اين‌‌روي‌ است‌ كه‌ همه‌ اهل‌ اديان‌ بر محبت‌ وي‌ اجتماع ‌كرده‌اند».
 
سوره عنكبوت آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُم مِّن دُونِ اللَّهِ أَوْثَاناً مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ثُمَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُم بِبَعْضٍ وَيَلْعَنُ بَعْضُكُم بَعْضاً وَمَأْوَاكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّاصِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفت‌» ابراهيم‌(ع) به‌ قومش‌ «جز اين‌ نيست‌ كه‌ به‌جاي‌ خدا بتاني‌ را به‌ پرستش‌ گرفته‌ايد كه‌ آن‌ هم‌ براي‌ دوستي‌ ميان‌ شما در زندگي‌ دنياست‌» يعني: شما براي‌ الفت ‌و محبت‌ و همبستگي‌ ميان‌ خود، به‌ پرستش‌ بتان‌ روآورده‌ايد زيرا حول‌ پرستش ‌آنها گردهم‌ مي‌آييد و از آن‌ بيم‌ داريد كه‌ اگر پرستش‌ آنها را ترك‌ كنيد، دوستي‌ ومودت‌ ميان‌ شما از بين‌ برود پس‌ حفظ دوستي‌ فيمابين‌ عاملي‌ است‌ كه‌ شما را بر پرستش‌ بتان‌ جمع‌ گردانيده‌ و گردهم‌ آورده‌ است‌ «سپس‌ روز قيامت‌ بعضي‌ از شمابه‌ بعضي ديگر كفر مي‌ورزيد» و همديگر را رد و تخطئه‌ مي‌كنيد. يعني‌ در آخرت‌ وضع‌ كاملا بر عكس‌ مي‌شود و اين‌ دوستي‌ و مودتي‌ كه‌ بر بنياد باطل‌ اساس‌گذاري ‌شده، به‌پايان‌ مي‌آيد. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: در آخرت‌ پرستشگران‌ بتان‌ از آنها و بتان‌ از پرستشگران‌ خويش‌ بيزاري‌ مي‌جويند «و برخي‌ از شما به‌ برخي‌ديگر لعنت ‌مي‌فرستد» يعني: هر گروهي‌ ديگري‌ را مورد لعن‌ و طعن‌ و نفرين‌ قرار مي‌دهد «و جايگاهتان‌ آتش‌ دوزخ‌ است‌» يعني: جايگاه‌ پرستشگر و پرستش‌ شده‌ و پيرو و فرمانده‌ همه‌ در آنجاست‌ «و براي‌ شما ياوراني‌ نيست‌» كه‌ با نصرت‌ و ياري‌ خويش‌ شما را از عذاب‌ دوزخ‌ برهانند.
 
سوره عنكبوت آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَى رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ لوط به‌ او ايمان‌ آورد» يعني: لوط به‌ ابراهيم‌(ع) ايمان‌ آورد و او را در تمام‌ آنچه‌ كه‌ با خود از پيامهاي‌ حق‌ آورده‌ بود، تصديق‌ كرد. لوط(ع) برادرزاده ‌ابراهيم‌(ع) بود كه‌ بعدا در حيات‌ ابراهيم‌(ع) به‌سوي‌ اهالي‌ شهر سدوم‌ به‌ نبوت‌ مبعوث‌ شد «و گفت‌» ابراهيم‌(ع) «من‌ به‌سوي‌ پروردگار خود هجرت‌ مي‌كنم‌» يعني: من‌ از ديار قومم‌ به‌ جايي‌ هجرت‌ مي‌كنم‌ كه‌ بتوانم‌ در آن‌ پروردگارم‌ را پرستش ‌كنم‌. همان‌ بود كه‌ از «كوثي‌» كه‌ قريه‌اي‌ در سواد كوفه‌ در عراق‌ است‌ به‌سوي‌ «حران‌» و سپس‌ از آنجا به‌ شام‌ هجرت‌ كرد در حالي‌ كه‌ برادرزاده‌اش‌ لوط و همسرش‌ ساره‌ نيز با وي‌ همراه‌ بودند «بي‌گمان‌ حق‌ تعالي‌ عزيز حكيم‌ است‌» يعني: او غالب‌ و نيرومندي‌ است‌ كه‌ مرا از دشمنانم‌ باز مي‌دارد، حكيمي‌ است‌ كه‌ كارهاي‌ وي‌ همه‌ به‌ مقتضاي‌ حكمت‌ است‌ بنابراين، مرا جز به‌ خير فرمان ‌نمي‌دهد.
 
سوره عنكبوت آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اسحاق‌ و يعقوب‌ را به‌ او بخشيديم‌ و در ذريه‌اش‌ نبوت‌ و كتاب‌ قرار داديم‌» خداوند متعال‌ با بخشيدن‌ فرزندان، بر ابراهيم‌÷ منت‌ گذاشت‌ پس‌ اولين ‌فرزند وي‌ اسماعيل‌(ع) بود و حق‌ تعالي‌ بعد از او اسحاق‌ و يعقوب‌ فرزند اسحاق‌ را كه‌ در حيات‌ جدش‌ ابراهيم(ع) متولد شد به‌ او بخشيد و در نسل‌ وي‌ پيامبري‌ وكتاب‌ را قرار داد زيرا بعد از ابراهيم‌(ع) هيچ‌ پيامبري‌ را نفرستاد جز از پشت‌ وي‌. مراد از كتاب: جنس‌ كتاب‌ است‌ كه‌ شامل‌ تورات‌ و انجيل‌ و زبور و قرآن‌ همه‌ مي‌شود. «و در دنيا پاداشش‌ را به‌ او داديم‌» با بخشيدن‌ فرزندان‌ و به‌ او خبر داديم ‌كه‌ نبوت‌ در ايشان‌ استمرار مي‌يابد و پيروان‌ همه‌ آيين‌ها را دوستدار وي ‌گردانيديم، به‌طوري‌ كه‌ همه‌ ادعا مي‌كنند كه‌ ابراهيم‌(ع) از آن‌ ماست‌. همچنين‌ در دنيا به‌ او عمل‌ شايسته‌ و عاقبت‌ نيكو عطا كرديم‌ به‌ طوري‌كه‌ تا قيامت‌ مؤمنان‌ بر وي‌ درود مي‌فرستند و با غير اين‌ از نعمتها و موهبت‌ها در دنيا به‌ او پاداش‌ داديم ‌«و قطعا او در آخرت‌ از صالحان‌ است‌» يعني: از كاملان‌ در صلاح‌ و شايستگي‌ و از مستحقان‌ پاداش‌ و عطاي‌ فراوان‌ از سوي‌ پروردگار سبحان‌ است‌.
سوره عنكبوت آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ وَلُوطاً إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و لوط را نيز» به‌ رسالت‌ فرستاديم‌ «آن‌گاه‌ كه‌ به‌ قومش‌ گفت: شما مرتكب ‌فاحشه‌ مي‌شويد» فاحشه: خصلتي‌ است‌ در نهايت‌ زشتي، كه‌ در اينجا عبارت‌ از فعل‌ لواط مي‌باشد «كه‌ هيچ‌ يك‌ از جهانيان‌ در آن‌ بر شما پيشي‌ نگرفته‌ است‌» يعني: لواط از آن‌ روي‌ عملي‌ به‌ غايت‌ زشت‌ است‌ كه‌ قبل‌ از شما احدي‌ از مردم‌ از هيچ ‌گروه‌ و نژادي، در ارتكاب‌ آن‌ پيشي‌ نگرفته‌ است‌.
 

سوره عنكبوت آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا شما با مردها درمي‌آميزيد» يعني: با آنان‌ مرتكب‌ عمل‌ لواط مي‌شويد «و راه‌ را قطع‌ مي‌كنيد» به‌ قولي: آنان‌ با مسافراني‌ كه‌ از شهرشان‌ مي‌گذشتند، عمل ‌لواط را انجام‌ مي‌دادند و به‌ اين‌ سبب‌ راه‌ را قطع‌ مي‌كردند. به‌قولي ‌ديگر: آنان‌ بر رهگذران‌ راه‌ را بسته‌ و به‌ كشتار و چپاول‌ آنان‌ مي‌پرداختند. به‌قولي‌ ديگر: مراد قطع‌ كردن‌ راه‌ توالد و تناسل‌ است‌. «و در محافل‌ خود مرتكب‌ منكر مي‌شويد» به‌قولي: آنان‌ مردم‌ را با سنگريزه‌ زده‌ و به‌ غريبه‌ها بي‌احترامي‌ كرده‌ و در مجالس ‌خويش‌ باد شكم‌ خالي‌ مي‌كردند و در برابر ديدگان‌ يك‌ديگر با مردان‌ عمل‌ لواط را انجام‌ مي‌دادند و اعمالي‌ ديگر جز اينها نيز نقل‌ شده‌ است‌.
«پس‌ نبود پاسخ‌ قومش‌ جز اين‌ كه‌ گفتند: اگر از راستگوياني، عذاب‌ خدا را برا