 آيه : ‏
‏ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌ گاه‌ حق‌ تعالي‌ از علم‌ خويش‌ به‌ تمام‌ كائنات‌ آسماني‌ و زميني‌ و تمام‌ پنهانها و آشكارها خبر داد و فرمود: «آنچه‌ را در آسمانها و زمين‌ است‌ مي‌داند» و هيچ ‌امري‌ از آنها بر او پنهان‌ نمي‌ماند «و آنچه‌ را پنهان‌ مي‌داريد و آنچه‌ را آشكار مي‌داريد مي‌داند و خداوند به‌ راز سينه‌ها» يعني: به‌ آنچه‌ كه‌ هر انساني‌ آن‌ را در ضمير خود پنهان‌ مي‌دارد «داناست» همچون‌ حديث‌ نفس‌ و خطرات‌ قلب‌.
 
	سوره تغابن آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَبْلُ فَذَاقُوا وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا» اي‌ كفار «خبر كساني‌ كه‌ پيش‌ از اين‌ كفر ورزيدند» از امت‌هاي‌ گذشته‌؛ مانند اقوام‌ نوح‌، عاد و ثمود «به‌ شما نرسيده‌ است‌؟» يعني: خبر اين‌ امت‌ها به‌شما در قرآن‌ رسيده‌ است‌ و شما از اين‌ امر آگاهيد كه‌ چگونه‌ پيامبرانشان‌ آنان‌ را به‌سوي‌ يگانگي‌ خداي‌ متعال‌ و پرستش‌ وي‌ و ترك‌ آنچه‌ كه‌ به‌ جاي‌ وي‌ به‌ اربابي ‌گرفته‌اند دعوت‌ نمودند و چسان‌ در فرجام‌ دروغ‌انگاران‌ نابود شدند و سرانجام‌ كار پيامبران‌ و مؤمنان‌ به‌ ايشان‌، نجات‌ و رستگاري‌ بود «پس‌ وبال‌ كار خود را چشيدند» وبال: سنگيني‌ و سختي‌ است‌ و مراد از آن‌، عذابي‌ است‌ كه‌ آن‌ امت‌ها در دنيا به‌ آن‌ دچار شدند «و ايشان‌ را عذابي‌ است‌ دردناك» در آخرت‌، كه ‌عبارت‌ از عذاب‌ دوزخ‌ مي‌باشد.
 
	سوره تغابن آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ بِأَنَّهُ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالُوا أَبَشَرٌ يَهْدُونَنَا فَكَفَرُوا وَتَوَلَّوا وَّاسْتَغْنَى اللَّهُ وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين» عذاب‌ تلخ‌ و دردناك‌ در هر دو سراي‌ دنيا و آخرت‌؛ «به‌ سبب‌ آن ‌است‌ كه‌ پيامبرانشان‌ براي‌ آنان‌ معجزات‌ آشكار مي‌آوردند پس‌ گفتند: آيا ما را آدميان ‌هدايت‌ مي‌كنند؟» يعني: چون‌ پيامبران‌ با معجزات‌ آشكار به‌سوي‌ آنان‌ مي‌آمدند، هر قومي‌ از آنان‌ ـ در مقام‌ انكار و تعجب‌ از اين‌ امر كه‌ پيامبر از جنس‌ بشر باشد اين‌ سخن‌ را به‌ پيامبرانشان‌ مي‌گفتند «پس‌ كافر شدند و روي‌ بر تافتند» يعني: آن‌ امتها به‌ پيامبران(ع) و به‌ آنچه‌ كه‌ همراه‌ آورده‌ بودند، كافر شدند و از ايشان ‌روي‌ گردانيدند و در آنچه‌ كه‌ پيامبران(ع) آورده‌ بودند، تدبر و انديشه‌ نكردند «پس‌ خداوند بي‌نيازي‌ جست» از ايمان‌ و عبادتشان‌ «و خداوند بي‌نياز ستوده ‌است» يعني: او از جهانيان‌ و از عبادت‌ و نيايش‌ آنان‌ براي‌ خود بي‌نياز و از جانب ‌تمام‌ مخلوقات‌ خويش‌ به‌ زبان‌ قال‌ و حال‌ ستوده‌ است‌.
 
سوره تغابن آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن لَّن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كافران‌ پنداشته‌اند كه‌ هرگز برانگيخته‌ نمي‌شوند، بگو: آري‌؛ قسم‌ به‌ پروردگار من‌كه‌ البته‌ برانگيخته‌ مي‌شويد» خداوند(ج) پيامبرش‌ را دستور داد تا بر اين‌ امر به‌ آنان ‌سوگند بخورد. يعني: سوگند به‌ خداي‌ عزوجل‌ كه‌ شما از قبرهايتان‌ برانگيخته‌ مي‌شويد «سپس‌ به‌ آنچه‌ كرده‌ايد، آگاه‌ ساخته‌ مي‌شويد» يعني: به‌ منظور برپا داشتن ‌حجت‌ عليه‌ شما، قطعا از اعمالتان‌ خبر داده‌ شده‌ و سپس‌ در برابر آن‌ جزا داده‌ مي‌شويد «و اين» رستاخيز و جزا «بر خداوند آسان‌ است» نه‌ دشوار، به‌ سبب ‌قدرت‌ تامه‌ وي‌. اين‌ سومين‌ آيه‌ در قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ در آن‌ به‌ پيامبرش‌ دستور داده‌ است‌ تا به‌ نام‌ پروردگار خويش‌ بر وقوع‌ و تحقق‌ قطعي‌ معاد سوگند بخورد. آيه‌ اول‌ اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌ است: (‏ وَيَسْتَنبِئُونَكَ أَحَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَرَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ وَمَا أَنتُمْ بِمُعْجِزِينَ ‏)«يونس‌ / 53». آيه‌ دوم‌ اين‌ فرموده‌ وي‌ است‌:(وقال الذين كفروا لا تاتينا الساعه قل بلي وربي لتاتينّكم ) «نساء/ 3» كه‌ ترجمه‌ و تفسير آنها گذشت‌ و اين‌ هم‌ سومين‌ آيه‌ در اين‌ مورد است‌.سوره تغابن آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنزَلْنَا وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ خدا و پيامبرش‌ و نوري‌ كه‌ فرو فرستاده‌ايم‌، ايمان‌ آوريد» يعني: هرگاه‌ قضيه‌ چنين‌ است‌ پس‌ خداوند(ج) ، پيامبرش‌ محمد ص و قرآن‌ را تصديق‌ كنيد زيرا قرآن‌ نوري‌ است‌ كه‌ از تاريكي‌هاي‌ گمراهي‌ به‌سوي‌ روشنايي‌ هدايت‌ رهنمون‌ مي‌شود «و خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد آگاه‌ است» پس‌ چيزي‌ از سخنان‌ و افعالتان‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند و يقينا شما را در برابر كارنامه‌تان‌ جزا مي‌دهد پس‌ بايد ايمانتان ‌صحيح‌ و سالم‌ باشد.
 
	سوره تغابن آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ شما را براي‌ روز جمع» يعني: براي‌ روز قيامت‌ «گرد مي‌آورد» زيرا اهل‌ محشر در آن‌ براي‌ جزا گردآورده‌ مي‌شوند و در آن‌ ميان‌ هر عمل‌كننده‌اي‌ با عملش‌، ميان‌ هر پيامبري‌ با امتش‌، ميان‌ هر مظلومي‌ با ظالمش‌ و ميان‌ اولين‌ و آخرين‌ گرد آورده‌ مي‌شود «آن‌ روز روز تغابن‌ است» زيرا غبن‌ و فريب‌خوردگي‌كافر با ترك‌ ايمان‌؛ و غبن‌ و زيان‌ مؤمن‌ با كاستي‌ و كوتاهي‌ وي‌ در ايمان‌ و عمل ‌در آن‌ روز آشكار مي‌شود همچنين‌ برخي‌ از اهل‌ محشر در آن‌ بر برخي‌ ديگر زيان ‌مي‌رسانند پس‌ در آن‌ اهل‌ حق‌ بر اهل‌ باطل‌ زيان‌ مي‌رسانند و غبن‌ و زياني‌ بزرگتر از زيان‌ وارد كردن‌ اهل‌ بهشت‌ بر اهل‌ دوزخ‌ نيست‌ پس‌ گويي‌ اهل‌ دوزخ‌ خير را به‌شر، خوب‌ و سره‌ را با پست‌ و ردي‌ و نعمت‌ را با عذاب‌ بدل‌ خواسته‌اند و اهل ‌بهشت‌ برعكس‌ اين‌. گفته‌ مي‌شود: «غبنت‌ فلانا: بر فلان‌ غبن‌ وارد كردم‌» آن‌گاه‌ كه‌ به‌ او چيزي‌ را بفروشي‌ يا از او چيزي‌ را بخري‌ اما زيان‌ به‌ طرف‌ او بوده‌ و او در معامله‌ فريب‌ خورده‌ باشد. پس‌ مغبون‌ و زيانمند حقيقي‌ كسي‌ است‌ كه‌ خانواده ‌و جايگاه‌ خود در بهشت‌ را از دست‌ داده