سوره حشر آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَر إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا به‌سوي‌ كساني‌ نديدي‌ كه‌ نفاق‌ ورزيدند» يعني: در ظاهر به‌ اسلام‌ تظاهر نموده‌ ولي‌ در باطن‌ كفر ورزيدند. در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌ كه‌ مراد عبدالله بن‌ابي‌ و يارانش‌ بودند كه‌ به‌ يهوديان‌ بني‌نضير بدين‌ مضمون‌ پيغام‌ فرستادند: پايداري‌ ورزيد و از خود دفاع‌ كنيد زيرا ما شما را رها و تسليم‌ نمي‌كنيم‌، اگر مسلمانان‌ با شما جنگيدند، دوشادوشتان‌ مي‌جنگيم‌ و اگر شما را بيرون‌ راندند، با شما بيرون‌ رفته‌ و تن‌ به‌ تبعيد مي‌دهيم‌! پس‌ يهود چشم‌ انتظار تحقق‌ اين‌ وعده ‌بودند؛ اما منافقان‌ به‌ وعده‌ خود وفا نكرده‌ و آنها را هيچ‌ ياري‌ ندادند، از سوي ‌ديگر خداوند(ج) در دلهاي‌ يهوديان‌ رعب‌ و وحشت‌ افگند و از رسول‌ اكرم‌ ص خواستند كه‌ آنان‌ را از مدينه‌ بكوچاند و از ريختن‌ خونهايشان‌ دست‌ بردارد. و رسول‌ خدا ص نيز چنين‌ كردند. سرانجام‌ امر اين‌ بود كه‌ آنها خانه‌هاي‌ خود را ويران‌ كرده‌، آن‌ را بر پشت‌ شترانشان‌ نهاده‌ به‌ راه‌ افتادند و به‌سوي‌ خيبر كوچيدند و جمعي‌ هم‌ به‌سوي‌ شام‌ رفتند. آري‌! اين‌ منافقان‌ «به‌ آن‌ برادران‌ خود از اهل‌ كتاب ‌كه‌ كفر ورزيدند مي‌گويند: اگر شما بيرون‌ رانده‌ شويد، البته‌ ما نيز همراه‌ شما بيرون ‌مي‌آييم» مراد از اين‌ برادري‌، برادري‌ در كفر، يا دوستي‌ و رفاقت‌ است‌. لام ‌«لئن‌» در هر چهار جا از اين‌ آيه‌ براي‌ قسم‌ است‌. يعني: سوگند به‌ خدا كه‌ اگر شما از مدينه‌ بيرون‌ رانده‌ شويد، ما هم‌ با شما بيرون‌ مي‌رويم‌ «و در شما» يعني: درباره‌ شما و به‌ زيانتان‌ «هيچ‌ كس‌ را» از آنان‌ كه‌ مي‌خواهند تا ما را از بيرون ‌آمدن‌ با شما باز دارند «هرگز اطاعت‌ نمي‌كنيم» هرچند زمان‌ به‌ درازا كشد. يعني: از امر پيامبر و كسي‌ از مؤمنان‌ در جنگيدن‌ با شما اطاعت‌ نمي‌كنيم‌ و فرمان ‌هيچ‌ كس‌ را در خوارسازي‌ و حقارتتان‌ نمي‌شنويم‌ «و اگر با شما كارزار شود، حتما شما را ياري‌ خواهيم‌ كرد» عليه‌ مسلمانان‌. سپس‌ خداي‌ سبحان‌ آنان‌ را تكذيب ‌نموده‌ و مي‌فرمايد: «و خداوند گواهي‌ مي‌دهد كه‌ البته‌ آنان‌ دروغگو هستند» در آنچه‌ كه‌ به‌ يهوديان‌ از بيرون ‌شدن‌ با آنان‌ و ياري ‌دادنشان‌ وعده‌ داده‌اند.
 
	سوره حشر آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِن قُوتِلُوا لَا يَنصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اگر آنان‌ بيرون‌ رانده‌ شوند، آنها همراهشان‌ بيرون‌ نمي‌روند و اگر با آنان‌ كارزار شود، آنان‌ را ياري‌ نمي‌دهند» پس‌ منافقان‌ در وعده‌هاي‌ آن‌ چناني‌ خود، به ‌يهوديان‌ دروغ‌ گفته‌اند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ پيشگويي‌ قرآن‌ در قضيه‌ بني‌نضير ثابت‌ شد زيرا منافقان‌ نه‌ با بني‌نضير كه‌ از مدينه‌ بيرون‌ رانده‌ شدند، بيرون‌ رفتند، نه‌ جلاي‌ وطن‌ اختيار كردند و نه‌ كساني‌ از يهوديان‌ را كه‌ مورد كارزار قرار گرفتند (يعني‌ بني‌قريظه‌ و اهل‌ خيبر را) ياري‌ دادند؛ و اين‌ خود دليل‌ صحت‌ نبوت‌ و اعجاز قرآن‌ است‌ «و اگر به‌ فرض‌ اهل‌ كتاب‌ را ياري‌ دهند، البته‌ پشت‌ كنند» منافقان ‌به‌ هزيمت‌ «سپس» بعد از آن‌ «ياري‌ نيابند» بلكه‌ خداي‌ عزوجل‌ خوار و ذليل‌شان‌ مي‌گرداند و نفاقشان‌ هيچ‌ به‌ دردشان‌ نمي‌خورد. يا معني‌ اين‌ است: البته ‌پشت‌ كنند يهوديان‌ به‌ هزيمت‌، سپس‌ ياري ‌دادن‌ منافقان‌ هيچ‌ به‌ كارشان‌ نمي‌آيد.
	سوره حشر آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِم مِّنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بيشك‌ شما در دلهايشان‌ نسبت‌ به‌ خداوند هراس‌ انگيزتريد» يعني: اي‌ جماعت‌ مسلمانان‌! بيشك‌ شما در دلهاي‌ منافقان‌ يا در دلهاي‌ يهوديان‌، نسبت‌ به‌ خداوند(ج) هراس‌ انگيزتر و خوفناكتريد «اين‌ به‌ سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ آنان‌ قومي‌ هستندكه‌ نمي‌فهمند» و خداوند(ج)  و عظمت‌ وي‌ را نمي‌شناسند تا از وي‌ چنان‌ كه‌ بايد بترسند پس‌ اگر آنان‌ داراي‌ فهم‌ مي‌بودند، بايد مي‌دانستند كه‌ اين‌ خداي‌ سبحان ‌است‌ كه‌ شما را بر آنان‌ مسلط نموده‌ است‌ پس‌ در حقيقت‌ او سزاوار آن‌ است‌ كه‌ از وي‌ پروا شود، نه‌ شما.
 
سوره حشر آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعاً إِلَّا فِي قُرًى مُّحَصَّنَةٍ أَوْ مِن وَرَاء جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعاً وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
يهوديان‌ «همگي‌ با شما به‌ صورت‌ دسته‌جمعي» در صف‌ كارزار «جنگ‌ نمي‌كنند جز در ميان‌ قريه‌هايي‌ كه‌ داراي‌ استحكامات‌ است» يعني: در دژها، خانه‌ها، شهركهاو كوچه‌هاي‌ محصور به‌ دروازهاي‌ بزرگ‌ «يا از پشت‌ ديوارها» كه‌ به‌ سبب‌ جبن‌ وهراس‌، آنها را سپر خود قرار مي‌دهند. امروزه‌ نيز ما اين‌ روش‌ يهوديان‌ را درجنگهاي‌ خياباني‌ داخل‌ فلسطين‌ و رخدادهاي‌ انتفاضه‌ «الأقصي‌» لمس‌ مي‌كنيم‌ و مي‌بينيم‌ كه‌ يهوديان‌ يا در پناه‌ سپر مستحكمي‌ از زره‌، يا از پشت‌ ديوارها واستحكامات‌ شهركهاي‌ يهودي‌ نشين‌ داخل‌ اراضي‌ اشغالي‌، بر مسلمانان‌ فاقد سلاح‌ كه‌ فقط با پرتاب‌ سنگ‌ مقاومت‌ مي‌كنند، آتش‌ مي‌گشايند. پس‌ هر كس‌ برنامه‌هاي‌ جنگي‌ يهود در عصر حاضر را كه‌ بر پايه‌ ايجاد استحكامات‌ نيرومند طراحي‌ شده‌ است‌ بشناسد، در مي‌يابد كه‌ اين‌ قرآن‌ از بارگاه‌ پروردگار بزرگي ‌است‌ كه‌ علم‌ وي‌ بر همه‌ چيز احاطه‌ كرده‌ است‌.
«ستيز و صلابتشان‌ در ميان‌ خودشان‌ سخت‌ است» يعني: يهوديان‌ برخي‌ بر برخي‌ ديگر سخت‌ سنگدل‌ و درشتخوي‌اند، دلهايشان‌ عليه‌ همديگر درهم ‌و برهم ‌است‌ و نيت‌هايشان‌ متضاد و متعارض‌ «آنان‌ را همه‌ يكجا مجتمع‌ شده‌ مي‌پنداري‌ درحالي‌كه‌ دلهايشان‌ پراكنده‌ است» يعني: اجتماع‌ و اتحاد آنان‌ فقط در ظاهر امر است‌ ولي‌ باطنا دلهايشان‌ با هم‌ در ستيز و مخالفت‌ قرار دارد، آرايشان‌ مختلف‌، گواهي‌هايشان‌ مختلف‌، خواسته‌ها و مرامهايشان‌ مختلف‌ و با هم‌ متعارض‌ است‌ «اين» پراكندگي‌ و تفرق‌ «به‌ سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ آنها قومي