 را از منان‌ گرفتند.
2 ـ افزودن‌ بر نامهاي‌ الله(ج) ، چون‌ اختراع‌ نامهايي‌ براي‌ وي‌ كه‌ بدانها اذن‌ نداده‌است‌ زيرا نامهاي‌ خداوند متعال، توقيفي‌ است‌ كه‌ در آنها مجال‌ دخل‌ و تصرف‌ وجود ندارد.
3 ـ كم ‌كردن‌ از اسماي‌ خداوند متعال‌؛ با انكار بعضي‌ از آنها.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌: اين‌ آيه‌ درباره‌ مردي‌ از مسلمانان‌ نازل‌ شد كه‌ درنماز خويش‌ مي‌گفت‌: يا رحمن‌! يا رحيم‌! در اين‌ اثنا كسي‌ از مشركان‌ گفت‌: مگرمحمد و يارانش‌ نمي‌پندارند كه‌ پروردگار يگانه‌اي‌ را مي‌پرستند پس‌ چرا اين‌ مرد دو پروردگار را مي‌خواند؟ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌رسول‌ خداص فرمودند: «همانا خداي‌ عزوجل‌ نودونه‌ نام‌ دارد ـ صد تا بجز يكي‌ ـ و هر كسي‌ كه‌ آنها را بشمارد (حفظ كند) به‌ بهشت‌ وارد مي‌شود. هماناخداوند متعال‌ فرد است‌ و عدد فرد را دوست‌ دارد».
 
آيه  181
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِمَّنْ خَلَقْنَا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از ميان‌ كساني‌كه‌ آفريده‌ايم» آنها را براي‌ بهشت‌ «گروهي‌ هستند كه‌ به‌ حق ‌دلالت‌ مي‌كنند و به‌ حق‌ حكم‌ مي‌كنند» به‌ قولي‌: مراد از آنان‌ فرقه‌اي‌ از اين‌ امت‌ مرحومه‌ هستند كه‌ پيوسته‌ بر جاده‌ آشكار حق‌ روانند و اصطلاحا «فرقه‌ ناجيه» ناميده‌ مي‌شوند ـ چنان‌كه‌ در حديث‌ صحيح‌ آمده‌ است‌.
 
	آيه  182
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اما فرقه‌ دوم‌: «و كساني‌ كه‌ آيات‌ ما را تكذيب‌ كردند، آنان‌ را به‌ تدريج‌ از جايي‌ كه‌ نمي‌دانند فرو مي‌گيريم» استدراج‌: فروگرفتن‌ تدريجي‌ و پايه‌ به‌ پايه، با فروريختن ‌نعمتها بر مستدرجان‌ و افگندن‌ فراموشي‌ شكر اين‌ نعمتها بر دل‌ و جان‌ و زبانشان ‌است‌؛ در حالي‌ كه‌ پندار مستدرجان‌ اين‌ است‌ كه‌ پي‌درپي‌ آمدن‌ نعمتها بر آنان، نشانه‌ نزديكي‌شان‌ به‌ خداوند(ج)  و اكرام‌ و گراميداشت‌ او از آنهاست‌ و غافل‌ ازآنند كه‌ اين‌ امر، نشانه‌ خواري‌ و دوري‌ و مهجوري‌ آنها از الطاف‌ حق‌ تعالي ‌مي‌باشد زيرا آنان‌ با سرازير شدن‌ نعمتها در غفلت‌ فرورفته، به‌ لجن‌ گمراهي‌ غوطه‌ور مي‌شوند و به‌ راههاي‌ هدايت‌ پشت‌ مي‌كنند.
 
	آيه  183
‏متن آيه : ‏
‏ وَأُمْلِي لَهُمْ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ آنان‌ مهلت‌ مي‌دهم» يعني‌: مدت‌ اين‌ بهره‌گيري‌هايشان‌ را طولاني‌ ساخته ‌و از آنان‌ مجازات‌ را به‌ تأخير مي‌اندازم‌ «همانا كيد من‌ استوار است» كيد خداوند(ج)  تدبير اوست‌ و او تدبير خويش‌ را «كيد» ناميد زيرا فروريختن‌ نعمت‌ در عين‌ مهلت ‌دادن‌ به‌ آنان‌ ظاهرا كيد است‌؛ چراكه‌ در ظاهر امر احسان‌ ولي‌ درحقيقت‌ امر خواري‌ و خسران‌ مي‌باشد.
 
	آيه  184
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُواْ مَا بِصَاحِبِهِم مِّن جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نينديشيده‌اند كه‌ همنشين‌ آنان‌ هيچ‌ جنوني‌ ندارد؟» يعني‌: آيا در اين‌ امر نينديشيده‌اند كه‌ رسول‌ خداص كه‌ همنشين‌شان‌ است‌ هيچ‌ جنوني‌ ندارد و او به ‌هيچ‌وجه‌ ديوانه‌ نيست‌ «او جز بيم‌دهنده‌اي‌ آشكار نيست» كه‌ آنان‌ را از سوي ‌خداوند(ج)  بيم‌ و هشدار مي‌دهد و بر نبوت‌ خويش‌ دليل‌ و برهان‌ آشكار هم‌ دارد.
قتاده‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: رسول‌ خداص به‌ كوه‌ صفا بالا رفته، قبيله‌ قريش‌ را يكايك‌ به‌نام‌ تيره‌ها و شاخه‌هاي‌ آن‌ فراخواندند، آن‌گاه‌ خطاب‌ به‌ آنان‌ فرمودند: اي‌ بني‌فلان‌! اي‌ بني‌فلان‌!.. و آنان‌ را از عذاب‌ خداوند(ج)  و رخدادهاي‌ عبرت‌بار وي‌ برحذر ساختند. در اين‌ اثنا سخنگويي‌ از آنان‌ گفت‌: بي‌گمان‌ اين‌ همنشين‌ شما ديوانه‌ است‌! و تا بامداد بر اين‌ سخن‌ عربده‌ مي‌كشيد، همان‌ بود كه‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد.
 
آيه  98
‏متن آيه : ‏
‏ مَن كَانَ عَدُوّاً لِّلّهِ وَمَلآئِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هركه‌ دشمن‌ خدا و فرشتگان‌ و پيامبران‌ او و جبرئيل‌ و ميكائيل‌ است، پس‌ هرآينه، خداوند دشمن‌ كافران‌ است‌» زيرا هر كس‌ با اولياي‌ خدا (ج)و سپاهيانش‌ دشمني‌كند، بي‌گمان‌ با خداي‌ سبحان‌ دشمني‌ كرده‌ و به‌ او كفر ورزيده‌است‌ و خداوندمتعال‌ هم‌ دشمن‌ اوست‌ و او را مورد بازپرسي‌ و مجازات‌ قرار مي‌دهد، پس‌دشمني‌ با دوستان‌ خدا (ج)موجب‌ كفر دشمنان‌ است‌. مخصوص‌ ساختن‌ جبرئيل‌ وميكائيل‌ به‌ يادآوري‌ بعد از ذكر فرشتگان‌ به‌ طور عام‌؛ به‌ قصد بزرگداشت‌ وگرامي‌داشت‌ آن‌ دو و اشاره‌اي‌ است‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ آن‌ دو هرچند ازفرشتگانند، ولي‌ به‌ اعتبار امتياز خاصي‌ كه‌ دارند، به‌ منزله‌ جنس‌ ديگري‌ گرديده‌اند كه‌ شريف‌تر و گرامي‌تر از جنس‌ عامه‌ فرشتگان‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌است: «من عادی لي ولياً فقد بارزني بالحرب‌: هر كس‌ با دوستي‌ از دوستان‌ من‌دشمني‌ كند؛ قطعا با من‌ اعلام‌ جنگ‌ داده‌ است‌».
آيه  185
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَنظُرُواْ فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَا خَلَقَ اللّهُ مِن شَيْءٍ وَأَنْ عَسَى أَن يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا در ملكوت‌ آسمانها و زمين‌ ننگريسته‌اند؟» يعني‌: در حقيقت، اين‌ گروه‌ در فرمانروايي‌ عظيم‌ پروردگار بر آسمانها و زمين‌ و مخلوقاتش، به‌ ديده‌ تأمل‌ و استدلال‌ ننگريسته‌ و نينديشيده‌اند تا از اين‌ نگرش‌ و انديشه‌ بهره‌مند شده‌ و به‌وسيله‌آن‌ به‌سوي‌ ايمان‌ به‌ وجود و وحدانيت‌ پروردگار متعال‌ راه‌يابند «و» نيز آيا نينديشيده‌اند «در آنچه‌ كه‌ خداوند از هر چيزي‌ آفريده‌ است» اعم‌ از حيوان‌ و نبات‌ و افلاك‌....؟ قطعا نينديشيده‌اند زيرا اگر مي‌انديشيدند، آفرينش‌ خداي‌ سبحان‌ خود، بازتابگر تجليات‌ وجود و عظمت‌ اوست‌ و قطعا نظر و انديشه‌ درآن، راهگشاست‌ «و» آيا نينديشيده‌اند در «اين‌كه‌ چه‌ بسا اجلشان‌ نزديك‌ شده‌ باشد» و به‌زودي‌ بميرند؟ پس‌ چرا قبل‌ از آن‌كه‌ مدت‌ تعيين‌ شده‌ براي‌ انديشه‌ و ايمان‌ و عبادت، با به‌سررسيدن‌ اجلهايشان‌ به‌ پايان‌ آيد، در آنچه‌ كه‌ وسيله‌ هدايت‌ و منفعت‌شان‌ است‌ تأمل‌ و انديشه‌ نمي‌كنند؟ «پس‌ بعد از قرآن، به‌ كدام‌ سخن‌ ايمان‌ مي‌آورند؟» يعني‌: اگر به‌ قرآن‌ ايمان‌ نياورند، جز آن‌ به‌ كدام‌ سخن‌ ايمان‌ مي‌آورند در حالي‌كه‌ از قر