رجمه : ‏
«و چون‌ به‌ شما فضلي‌» يعني‌: غنيمتي‌، يا فتحي‌ «از جانب‌ خداوند برسد، البته ‌مي‌گويد» اين‌ منافق‌، همچون‌ سخن‌ يك‌ حاسد نادم‌ «چنان‌ كه‌ گويي‌ هرگز ميان‌ شما و ميان‌ وي‌ دوستي‌ نبوده‌» يعني‌: گويي‌ او اصلا با شما سابقه‌ دوستي‌ نداشته‌ و اصلا از اهل‌ دين‌ شما نبوده‌ است؛ «اي‌ كاش‌ همراه‌ ايشان‌ بودم‌ تا به‌ فوزي‌ عظيم‌مي‌رسيدم‌!» يعني‌: آرزو مي‌كند كه‌ كاش‌ با مؤمنان‌ به‌ ميدان‌ نبرد مي‌رفت‌ تا بهره ‌خويش‌ از غنيمت‌ را به‌دست‌ مي‌آورد. پس‌ اين‌ منافق‌، دستيابي‌ به‌ غنيمت‌ را فوزي ‌عظيم‌ براي‌ خويش‌ دانسته‌ و جز اين‌، هيچ‌ هدف‌ و مرام‌ ديگري‌ ـ چون‌ اعلاي‌كلمه‌الله و پيروزي‌ اسلام‌ ـ ندارد. يا معني‌ اين‌ است‌: آن‌ منافق‌ مي‌گويد؛ چرا مرا در غنيمت‌ و فتح‌ خويش‌ شركت‌ نمي‌دهيد؟ گويي‌ من‌ اصلا شما را دوست‌ نداشته‌ و ياريتان‌ نكرده‌ام‌؟
 
	آيه  74
‏متن آيه : ‏
‏ فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالآخِرَةِ وَمَن يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيُقْتَلْ أَو يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بايد آنان‌كه‌ زندگي‌ دنيا را به‌ آخرت‌ مي‌فروشند» كه‌ مؤمنان‌اند «در راه‌ خدا بجنگند» يعني‌: اگر اين‌ گروه‌ منافق‌ سست‌گام‌ غنيمت‌پرست‌، با دشمنان‌ دين ‌نجنگيدند، پس‌ بايد مؤمنان‌ با اخلاصي‌ كه‌ جانهايشان‌ را نثار راه‌ الله(ج) نموده‌ و زندگاني‌ دنيا را به‌ آخرت‌ مي‌فروشند، با آنان‌ بجنگند.
اين‌ انگيزش‌ و تشويقي‌ از سوي‌ حق‌ تعالي‌ براي‌ مؤمنان‌ است‌ كه‌: هلا! به‌ سوي‌ميادين‌ جنگ‌ بشتابند. و در عين‌ حال‌، هشداري‌ است‌ به‌ ناخالصان‌، كه‌ بايد نيت‌هايشان‌ را براي‌ او خالص‌ گردانند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌خداص فرمودند: «هركس‌ به‌خاطر اين‌ بجنگد كه‌ فقط كلمه‌ الله(ج) برتر باشد، پس‌ فقط همان‌ جهاد، در راه‌ خدا(ج) است». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ ديگري ‌فرمودند: «هركس‌ در دفاع‌ از مال‌ خويش‌ كشته‌ شود، شهيد است‌ و هركس‌ در دفاع‌ از جان‌ خويش‌ كشته‌ شود، شهيد است».
سپس‌ حق‌ تعالي‌ جنگجويان‌ در راه‌ خويش‌ را ـ در هردو صورت‌ فوز به‌ شهادت‌ يا پيروزي‌ ـ به‌ پاداش‌ و اجر عظيم‌ جهاد في‌سبيل‌الله به‌ همراه‌ برتري‌ و غنيمت‌ در دنيا وعده‌ داده‌، مي‌فرمايد: «و هركس‌ در راه‌ خدا بجنگد و كشته‌ يا پيروزشود، به‌زودي‌ پاداشي‌ بزرگ‌ به‌ او خواهيم‌ داد» چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «خداوند(ج) براي‌ مجاهد در راه‌ خويش‌ تضمين‌ نموده‌ است‌ كه‌ اگر او را [باشهادت‌] به‌سوي‌ خويش‌ بازگيرد، به‌ بهشتش‌ در آورد، يا [اگر شهيد نشد] او رابه‌ سلامت‌ همراه‌ با پاداش‌، يا غنيمت‌ [به‌خانه‌اش‌] برگرداند».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:678.txt">آيه  75</a><a class="text" href="w:text:679.txt">آيه  76</a><a class="text" href="w:text:680.txt">آيه  77</a><a class="text" href="w:text:681.txt">آيه  78</a><a class="text" href="w:text:682.txt">آيه  79</a></body></html>آيه  75
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا لَكُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چرا شما در راه‌ خدا و در راه‌ نجات‌ مستضعفين‌ نمي‌جنگيد» كه‌ عبارتند از: «مردان‌ و زنان‌ و كودكان‌» گرفتار در دست‌ كفار «هم‌آنان‌ كه‌ مي‌گويند: پروردگارا! مارا از اين‌ شهري‌ كه‌ مردمش‌ ستم‌ پيشه‌اند، بيرون‌ آر» مراد از شهري‌ كه‌ مردمش‌ ستم‌ پيشه‌اند، شهر مكه‌ است‌ كه‌ در وقت‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ اين ‌چنين‌ بود، ولي‌ خداوند متعال‌ ستم‌ را صراحتا به‌ مكه‌ نسبت‌ نداد؛ به‌خاطر تشريف‌ و تكريم‌ آن‌. اما اين‌وصف‌، بر هر شهر و مكاني‌ كه‌ مردماني‌ ستم‌ پيشه‌ داشته‌ باشد، نيز مصداق‌ دارد «و» آن‌ مستضعفان‌ تحت‌ ستم‌ مي‌گويند: پروردگارا! «براي‌ ما از جانب‌ خويش‌ كارسازي‌ مقرر كن‌ و براي‌ ما از جانب‌ خويش‌ ياوري‌ تعيين‌ فرما» مراد از مستضعفان‌ دراينجا: مؤمناني‌ هستند كه‌ در مكه‌ زير فشار و شكنجه‌ كفار به‌سر برده‌ و از هجرت ‌به‌سوي‌ سرزميني‌ كه‌ در آن‌ زندگي‌ باعزتي‌ داشته‌باشند، عاجز و ناتوان‌ بودند و هم ‌آنانند كه‌ رسول‌ خداص براي‌ ايشان‌ چنين‌ دعا مي‌كردند: «خدايا! وليد بن ‌وليد، سلمه ‌بن‌ هشام‌، عياش‌بن‌ ربيعه‌ و همه‌ مستضعفان‌ از مؤمنان‌ را نجات‌ ده». عبدالله ابن‌ عباس‌(رض) مي‌گويد: «من‌ و مادرم‌ نيز از مستضعفان‌ بوديم».
از آيه‌ كريمه‌ چنين‌ بر مي‌آيد كه‌: نجات‌دادن‌ مستضعفان‌ از زير يوغ‌ ستم‌ و اسارت‌ مستكبران‌، از بزرگترين‌ و بارزترين‌ وجوه‌ جهاد در راه‌ خدا(ج) است‌ زيرا «راه‌ خدا» مفهوم‌ عام‌ و كلي‌اي‌ است‌ كه‌ شامل‌ هر امر خيري‌ مي‌شود. و بايد دانست‌ كه‌ هر عصري‌ مستضعفان‌ خويش‌ را دارد، چنان‌كه‌ مستضعفان‌ عصر ما بسيارند، در حالي‌كه‌ همت‌ و عزم‌ ما در جهاد براي‌ رهانيدنشان‌ از زير يوغ‌ ستم‌، بسي‌ اندك‌ و ناچيز است‌.
	آيه  76
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ آمَنُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُواْ أَوْلِيَاء الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مؤمنان‌ در راه‌ خدا كارزار مي‌كنند» يعني‌: جنگ‌ آنها براي‌ اين‌ هدف‌ و مقصد است‌، نه‌ غير آن‌ از مقاصد «و كافران‌ در راه‌ طاغوت‌» يعني‌: در راه‌ شيطان‌ و آنچه‌كه‌ او در دلهاي‌ مردم‌ مي‌افگند «مي‌جنگند» و بر سر اين‌ راه‌ با هم‌ كارزار مي‌كنند. چون‌ جنگيدن‌ براي‌ نمايش‌ غيرت‌ و فخرفروشي‌، طلب‌ پيروزي‌ به‌ ناروا، برتري‌جويي‌ بر ديگران‌، چپاول‌ اموال‌ مردم‌، انتقام‌گيري‌ به ‌ناحق‌، افتخار به‌ عصبيتها و قوميتها و ديگر كژراهه‌هاي‌ شيطان‌ «پس‌ با ياران‌ شيطان‌ بجنگيد كه‌ كيد شيطان‌» يعني‌: مكر و نيرنگ‌ او و پيروانش‌ از كفار، در نهايت‌ امر «ضعيف‌ است‌» زيرا اين‌ نيرنگ‌، برپايه‌ غروري‌ ميان‌ تهي‌ مبتني‌ است‌ كه‌ هيچ‌ حاصلي‌ ندارد و نيز نيرنگ‌ شيطان‌ از آن ‌جهت‌ ضعيف‌ و بي ‌بنياد است‌ كه‌ در مقابل‌ نصرت‌ خدا(ج) براي‌ مؤمنان‌ قرار دارد.
	آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُواْ بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
در آياتي‌ كه‌ پيش‌