 حق‌ تعالي‌ به‌ آن‌ اهميتي‌ نمي‌دهد و ديواني‌ است‌ كه‌حق‌ تعالي‌ چيزي‌ از آن‌را فروگذار نمي‌كند و ديواني‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را نمي‌آمرزد. اما ديواني‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را نمي‌آمرزد، ديوان‌ شرك‌ ورزيدن‌ به‌ اوست‌، خداي‌ عزوجل‌ فرموده‌ است‌: ﴿إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ   ...﴾، و فرموده ‌است‌:  إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّهُ عَلَيهِ الْجَنَّةَ  [المائدة: ٧٢]: در حقيقت‌ هر كس‌ به‌ خداوند شرك‌ ورزد، خداوند بر او بهشت‌ را حرام‌ گردانيده‌ است) «مائده/‌72». اما ديواني‌كه‌ به‌ آن‌ اهميت‌ نمي‌دهد؛ ديوان‌ ستم‌ بنده‌ بر خود در ميان‌ خود و خداي‌ خويش ‌است‌ ـ از روزه‌ يا نمازي‌ كه‌ آن‌ را ترك‌ كرده‌ ـ زيرا خداي‌ متعال‌ اين‌ رانمي‌آمرزد، ولي‌ اگر بخواهد از آن‌ در مي‌گذرد. و اما ديواني‌ كه‌ خداوند(ج) چيزي‌ از آن‌ را فرو نمي‌گذارد؛ ديوان‌ ظلم‌ و ستم‌ بندگان‌ بر يك‌ديگر است‌، كه‌ خواه‌نخواه‌ قصاص‌ دارد».
 
آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُمْ بَلِ اللّهُ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ وَلاَ يُظْلَمُونَ فَتِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا به‌سوي‌ كساني‌ كه‌ خود را پاك‌ مي‌شمارند» با ادعاي‌ فضايل‌ و برتري ‌هايي‌ كه‌مربوط به‌ آنان‌ نيست‌ «ننگريسته‌اي‌؟» چنان‌كه‌ يهود و نصاري‌ گفتند: ما فرزندان‌ ودوستان‌ خداييم‌! يا مانند اين‌ سخن‌ برخي‌ از مردم‌ كه‌ مي‌گويند: ما هيچ‌ گناهي ‌نداريم‌ و همچون‌ كودكان‌ از گناه‌ پاكيم‌! بعضي‌ گفته‌اند: مراد آيه ‌كريمه‌، ستايش‌ بعضي‌ مردم‌ از بعضي‌ديگر است‌. البته‌ اين‌ هشداري‌ است‌ عام‌ براي‌ هر كسي‌ كه‌خود را تزكيه‌ مي‌كند، مي‌ستايد و پاكيزه‌ و بي‌ عيب‌ مي‌شناسد. حق‌ تعالي‌مي‌فرمايد: چنين‌ نيست‌ «بلكه‌ خداست‌ كه‌ هركه‌ را بخواهد پاك‌ مي‌گرداند» زيرا فقط او به‌ كساني‌ از بندگانش‌ كه‌ سزاوار اين‌ تزكيه‌ هستند و كساني‌ از آنان‌ كه‌ سزاوار آن‌ نيستند، داناست‌، پس‌ بندگان‌ بايد تزكيه‌ خود را ـ با هدف‌ برتري‌طلبي‌ و تفاخر برهمديگر ـ فروگذاشته‌ و يك‌ديگر را مورد مدح‌ و ستايش‌ قرار ندهند. درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ مقدادبن‌اسود(رض) آمده‌ است: «رسول‌ خداص به‌ ما دستوردادند كه‌ بر روي‌ مداحان‌ خاك‌ بپاشيم». در روايت‌ ابي‌بكره‌(رض) آمده‌است‌: «... اگر يكي‌ از شما خواسته‌ يا نخواسته‌، رفيقش‌ را مدح‌ كرد، بايد بگويد: احسبه ‌كذلك‌ ولا ازكي‌ علي‌ الله احدا: او را چنين‌... مي‌پندارم‌ و كسي‌ را بر خدا تزكيه ‌نمي‌كنم». «و به ‌قدر فتيلي‌ بر آنان‌ ستم‌ نمي‌رود» فتيل‌: نخ‌ رشته‌مانند روي‌ هسته‌خرماست‌. معني‌ اين‌ است‌: اين‌ گروهي‌ كه‌ خود را تزكيه‌ مي‌كنند، به‌اندازه‌ گناه ‌تزكيه‌ خويش‌ عذاب‌ مي‌شوند و افزون‌ برآن‌ ـ ولو به ‌اندازه‌ رشته‌ روي‌ هسته‌خرمايي‌ ـ موردستم‌ قرار نمي‌گيرند و از ثوابي‌ نيز كه‌ مستحق‌ آن‌ باشند، به‌ مقدار رشته‌ روي‌ هسته‌ خرمايي‌ كم‌ نمي‌شود.
 
	آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ انظُرْ كَيفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الكَذِبَ وَكَفَى بِهِ إِثْماً مُّبِيناً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ببين‌ چگونه‌ بر الله دروغ‌ مي‌بندند» در تزكيه‌ خود و اين‌ ادعا كه‌ فرزندان‌ و دوستان‌ خدايند «و بس‌ است‌ كه‌ اين‌ يك‌ گناه‌ آشكار باشد» يعني‌: همين‌ دروغ‌ به‌ مثابه‌ آشكارترين‌ دليل‌ بر بدكاري‌ دروغگو و ارتكاب‌ عمدي‌ معصيت‌ از سوي‌ وي‌ كافي‌ است‌.
 
	 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:66.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:67.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:68.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:69.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:70.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:71.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:72.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:73.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:74.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:75.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:76.txt">آيه  48</a></body></html>آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيباً مِّنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ هَؤُلاء أَهْدَى مِنَ الَّذِينَ آمَنُواْ سَبِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌ابي‌ حاتم‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از عكرمه‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ گفت‌: حيي‌بن‌ اخطب‌ و كعب‌بن‌ اشرف‌ يهودي‌ به‌ مكه‌ رفتند، مردم‌ مكه‌ به‌ آنان‌ گفتند: شما اهل‌ كتاب‌ و اهل‌ علم‌ هستيد، لذا نظرتان‌ را در باره‌ قضيه‌ ما و محمد به‌ مابگوييد؟ پس‌ آنها از مكيان‌ پرسيدند: شما بر چه‌ راه‌ و روشي‌ قرار داريد و محمد برچه‌ راه‌ و روشي‌؟ مشركان‌ پاسخ‌ دادند: ما كساني‌ هستيم‌ كه‌ صله‌ ارحاممان‌ را به‌جا مي‌آوريم‌، گله‌ شتر را قرباني‌ مي‌كنيم‌، مردم‌ را شير و آب‌ مي‌نوشانيم‌، اسيران‌ را آزاد مي‌كنيم‌ و حجاج‌ را سيراب‌ مي‌گردانيم‌، اما محمد مرد بي‌ همه‌كس‌ و بي‌همه‌چيزي‌ است‌ كه‌ صله‌ ارحام‌ ما را بريده‌ و رهزنان‌ حجاج‌ از قبيله‌ «غفار» از او پيروي‌ مي‌كنند، پس‌ آيا ما بهتريم‌ يا او؟ يهوديان‌ گفتند: شما از وي‌ بهتر و راه‌يافته‌تريد! پس‌، خداي‌ عزوجل‌ نازل‌ فرمود: «آيا نديدي‌ به‌ سوي‌ كساني‌ كه‌ بهره‌اي‌ از كتاب ‌داده ‌شدند» و آنان‌ يهوديان‌ اند «كه‌ به‌ جبت‌ و طاغوت‌ ايمان‌ مي‌آورند» جبت‌: سحراست‌. و طاغوت‌: كاهن‌ و هرآنچه‌ كه‌ بجز الله(ج) مورد پرستش‌ قرار گيرد و هر معبودي‌ بجز خدا(ج) كه‌ به‌ پرستش‌ خويش‌ راضي‌ باشد، يا در نافرماني‌ خدا(ج) مورد اطاعت‌ قرار گيرد. «و در باره‌ كافران‌ مي‌گويند» يعني‌: يهوديان‌ درباره ‌كافران‌ مي‌گويند: «اينان‌ از كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند، راه‌يافته‌ترند» از همين‌ رو بود كه‌ يهوديان‌ در جنگ‌ احزاب‌ با مشركان‌ همدست‌ شدند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:652.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:653.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:654.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:655.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:656.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:657.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:658.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:659.txt">آيه  59</a></body></html>آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللّهُ وَمَن يَلْعَنِ اللّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ نَصِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اينان‌ گروهي‌ هستند كه‌ خداوند لعنتشان‌ كرده‌است‌» يعني‌: آن‌ يهوديان‌ را از رحمت‌ خويش‌ دور ساخته‌ است‌، از آن‌ رو كه‌ قريش‌ را ـ با وجود كفرشان‌ به‌ خداي‌ عزوجل‌ و پرستش‌ بتها ـ بر رسول‌ خداص و مؤمنان‌ برتري‌ دادند و به‌خاطر پيروي‌ از هواي‌ نفس‌، به‌طور آگاهانه‌ با حق‌ به‌ ستيزه‌ برخاستند و چنين‌ نكردند مگر به‌خاطر اين‌ كه‌