شِّرِ الَّذِين آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ كُلَّمَا رُزِقُواْ مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍ رِّزْقاً قَالُواْ هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِن قَبْلُ وَأُتُواْ بِهِ مُتَشَابِهاً وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«و بشارت‌ بده‌ كساني‌ را» تبشير: خبردادن‌ از چيزي‌ است‌ كه‌ اثر مژده‌ بخش‌ وسرور انگيز آن‌ بر پوست‌ چهره‌ انسان‌ آشكار شود. آري‌! بشارت‌ بده‌ كساني‌ را: «كه‌ ايمان‌ آورده‌اند و كارهاي‌ شايسته‌ انجام‌ داده‌اند» يعني: همان‌ كارهاي‌ درست‌ وصوابي‌ را كه‌ از ايشان‌ خواسته‌ شده‌ و بر ايشان‌ فرض‌ گرديده، انجام‌ داده‌ اند. ياكساني‌ كه‌ اعمالي‌ را انجام‌ داده‌اند كه‌ خداوندY انجام‌ داوطلبانه‌ آنها را نيكوشمرده‌ است‌ زيرا بهشت‌ با ايمان‌ و عمل‌ صالح‌ قابل‌دسترسي‌ است‌.
عبارت: (آمنوا وعملوا الصالحات) نزديك‌ به‌ شصت‌بار در قرآن‌ كريم‌ به‌كاررفته‌ است‌؛ و اين‌ خود نشان‌ دهنده‌ آن‌ است‌ كه‌ ايمان‌ و عمل‌ صالح‌ لازم‌ و ملزوم‌ يك‌ديگرند.
آري‌! مژده‌ بده‌ به‌ ايشان‌ «كه‌ برايشان‌ جناتي‌ است‌» جنت: نام‌ بهشت‌ دارالخلد وسراي‌ ثواب‌ و پاداش‌ است‌ كه‌ مشتمل‌ بر باغهاي‌ بسياري‌ است‌ و آن‌ را جنت ‌ناميده‌اند زيرا جنت‌ در لغت‌ به‌ معني‌ پوشانيدن‌ است‌ و بهشت‌ ساكنان‌ خود را در زير درختهاي‌ انبوه‌ خويش‌ مي‌پوشاند. آري‌! برايشان‌ جناتي‌ است: «كه‌ ازفرودست‌ آنها» يعني: از زير درختان‌ و قصرهاي‌ آنها «جويها روان‌ است، هرگاه‌ميوه‌اي‌ از آن‌ روزي‌ آنان‌ شود» از هر نوعي‌ از انواع‌ ميوه‌ها كه‌ باشد؛ «مي‌گويند: اين‌همان‌ است‌ كه‌ پيش‌ از اين‌ نيز روزي‌ ما بوده‌» يعني: اين‌ ميوه، شبيه‌ و نظير و از جنس‌همان‌ ميوه‌ است‌. اين‌ سخن‌ را بدان‌ سبب‌ مي‌گويند كه‌ رنگ‌ ميوه‌هاي‌ بهشتي‌ شبيه‌هم‌اند، هرچند كه‌ حجم‌ و طعم‌ و بوي‌ آنها مختلف‌ است‌ و چون‌ از آن‌مي‌خورند، طعم‌ آن‌ را مخالف‌ طعم‌ ميوه اول‌ مي‌يابند «و به‌ ايشان‌ همانند آن‌» ميوه‌ قبلي‌ در خوبي‌ و نيكويي‌ «داده‌ شود» زيرا هيچ‌ يك‌ از آنها پست‌ و نامطبوع ‌نيست‌ و در شكل‌ نيز مشابه‌ همديگرند «و در آنجا همسراني‌ پاكيزه‌ دارند» كه‌ حوران‌بهشتي‌ و غير ايشانند «و هم‌ در آنجا جاويدانند» نه‌ مي‌ميرند و نه‌ از آن‌ بيرون‌ برده‌مي‌شوند. مراد از پاكيزه ‌بودن‌ جفتهاي‌ بهشتي‌ اين‌ است‌ كه‌: آنچه‌ به‌ زنان‌ دنيا ازپليدي‌ حيض‌ و نفاس‌ و بزاق‌ و ساير پليديها مي‌رسد، به‌ همسران‌ بهشتي‌ نمي‌رسد.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه: هر مرد بهشتي‌ دو همسر دارد. علما گفته‌اند: «يكي‌ از آن‌ دو، از زنان‌ دنياست‌ و ديگري‌ از زنان‌ بهشت‌». خلود: بقاي‌ دايم‌ وهميشگي‌اي‌ است‌ كه‌ هرگز گسست‌ و انقطاعي‌ ندارد. همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌است: «إن أهل الجنة يأكلون فيها ويشربون، ولا يتفلون، ولا يبولون، ولا يتغوطون ولا يتمخطون، قالوا: فما بال الطعام؟ قال: جشاء ورشح كرشح المسك، ويلهمون التسبيح والتحميد كما تلهمون النفس‌: همانا اهل‌ بهشت‌ در بهشت‌ مي‌خورند ومي‌آشامند، نه‌ آب‌ دهان‌ مي‌اندازند، نه‌ ادرار و مدفوع‌ مي‌كنند و نه‌ آب‌ بيني‌مي‌اندازند. اصحاب‌ گفتند: پس‌ غذايي‌ كه‌ مي‌خورند چه‌ مي‌شود؟ فرمودند: به‌آروغي‌ و ترشح‌ عرقي‌ چون‌ ترشح‌ مشك‌، دفع‌ مي‌شود. و خواندن‌ «سبحان‌ الله»، و «الحمدلله‌» برآنان‌ چنان‌ الهام‌ مي‌شود كه نفس‌ كشيدن‌ براي‌ شما».
 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:511.txt">آيه  133</a><a class="text" href="w:text:512.txt">آيه  134</a><a class="text" href="w:text:513.txt">آيه  135</a><a class="text" href="w:text:514.txt">آيه  136</a><a class="text" href="w:text:515.txt"> آيه  137</a><a class="text" href="w:text:516.txt">آيه  138</a><a class="text" href="w:text:517.txt">آيه  139</a><a class="text" href="w:text:518.txt">آيه  140</a></body></html>سوره آل عمران آيه  133
‏متن آيه : ‏
‏ وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بشتابيد به‌سوي‌ آمرزشي‌ از جانب‌ پروردگار خويش‌ و بهشتي‌ كه‌ پهناي‌ آن‌ مانند عرض‌ آسمانها و زمين‌ است» و چون‌ آسمان‌ و زمين‌ در حد علم‌ بندگان، عريض‌ترين‌ و فراخ‌ترين‌ مخلوقات‌ خداي‌ سبحان‌ اند، بدين‌ جهت‌ در تشبيه‌ از آنها ياد شد «براي‌ پرهيزگاران‌ آماده‌ شده‌ است» پس‌ چگونه‌ مرتكب‌ كارهايي‌ مي‌شويد كه‌ شما را از بهشتي‌ به‌ اين‌ وسعت‌ و عظمت‌ محروم‌ گرداند، در حالي ‌كه‌ براي‌پرهيزگاران‌ آماده‌ شده‌است؟ و چرا ربا مي‌خوريد كه‌ شما را در دوزخي‌ فروافگند كه‌ براي‌ كافران‌ آماده‌ شده‌است‌ ؟.
اين‌ آيه‌ كريمه‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ بهشت‌ و دوزخ‌ هم‌اكنون‌ آفريده‌ شده‌اند وموجودند. قول‌ جمهور علما نيز همين‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «مردي‌به‌ محضر رسول‌ خداص آمد و گفت‌: حق‌ تعالي‌ فرموده‌ است‌: (بهشتي‌ كه‌ پهناي‌آن‌ مانند آسمان‌ و زمين‌ است)، پس‌ به‌ من‌ خبر دهيد كه‌ در اين‌ صورت، دوزخ‌در كجاست‌؟ رسول‌ خداص فرمودند: آيا مي‌بيني‌ كه‌ چون‌ شب‌ مي‌آيد همه‌ چيزرا مي‌پوشاند، در آن‌ وقت‌ روز در كجاست‌؟ آن‌ مرد گفت‌: در آن‌ جايي‌ كه‌خدا(ج) بخواهد. رسول‌ خداص فرمودند: پس‌ همچنين‌ است‌ دوزخ، در آن‌جايي ‌است‌ كه‌ خدا بخواهد».
 
	سوره آل عمران آيه  134
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
پرهيزگاران‌ «همانان» اند «كه‌ در سراء» يعني‌: حالت‌ آساني‌ و گشايش‌ و راحت‌ «و ضراء» يعني‌: در تنگي‌ و سختي‌ و رنج‌ «انفاق‌ مي‌كنند و خشم‌ خود را فرومي‌خورند» آن‌ را در دلهاي‌ خويش‌ حبس‌ كرده‌ و به‌سبب‌ خشم‌ و غيظ خود به‌كسي‌ ظلم‌ نمي‌كنند. گفته‌ مي‌شود: «كظم‌ غيظه‌: خشم‌ خود را فروخورد و آن‌ رابروز نداد». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هركس‌ خشم‌ خود را فرو خورد درحالي‌كه‌ بر اظهار و اجراي‌ آن‌ قادر است، خداي‌ عزوجل‌ درونش‌ را پر از امن‌ وايمان‌ مي‌كند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص ازاصحاب‌ پرسيدند: «شما در ميان‌ خود به‌ چه‌ كسي‌ پهلوان‌ مي‌گوييد؟» گفتند: به‌كسي‌ كه‌ پهلوانان‌ نتوانند او را در كشتي‌ به‌ زانو در آورند. فرمودند: «نه‌! چنين‌نيست، بلكه‌ قهرمان‌ كسي‌ است‌ كه‌ در هنگام‌ خشم‌ بر خود مسلط است». درباره‌ شيوه‌ فرونشاندن‌ خشم‌ نيز در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «همانا خشم‌ و غضب‌ ازشيطان‌ اس