ك‌ هستيد» و حقيقت‌ آن‌ را درنيافته‌ايد «پس‌ بدانيد كه‌ من‌ كساني‌ را كه‌ شما بجاي‌ خدا مي‌پرستيد، نمي‌پرستم‌» در هيچ‌ حالي‌ از احوال‌ و از پرستش‌ آنها بيزارم‌ «بلكه‌ خدايي‌ را مي‌پرستم‌ كه‌ جان‌ شما را مي‌گيرد» و شما را به‌ سختي‌ عذاب‌ مي‌كند «و دستور يافته‌ام‌ كه‌ از مؤمنان‌ باشم‌» و دينم‌ را براي‌ او خالص‌ گردانم‌.
اين‌ آيه‌ نشان‌ دهنده‌ آن‌ است‌ كه‌ هرگاه‌ مؤمن‌ با موضع‌گيري‌هاي‌ شك‌ برانگيز در برابر قرآن‌ و دين‌ خويش‌ روبرو شد، بايد از شكاكان‌ بيزاري‌ جسته‌ و بيش‌ از گذشته‌ به‌ خداي‌ خويش‌ روي‌ آورد.
 
	آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنْ أَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً وَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ من‌ دستور داده‌ شده‌ كه‌ به‌ سوي‌ دين‌ حنيف‌ روي‌ آور» يعني: من‌ فرمان ‌يافته‌ام‌ كه‌ در راه‌ دين‌ حنيف‌، استقامت‌ و پايداري‌ كرده‌ و در آن‌ به‌ هيچ‌ حالي‌ ازاحوال‌ تزلزل‌ و ترديدي‌ به‌ خود راه‌ ندهم‌. وجه: يعني‌ چهره‌ را به‌ يادآوري‌ خاص ‌گردانيد زيرا چهره‌ آدمي‌ شريف‌ترين‌ اعضاي‌ اوست‌. حنيف: يعني‌ مايل‌ از هر ديني ‌به‌سوي‌ دين‌اسلام‌ «و» به‌ من‌ دستور داده‌ شده‌ كه‌ «زنهار از مشركان‌ مباش‌» نه‌ در عقيده‌، نه‌ در عمل‌ و نه‌ در راه‌ و روش‌.
 
	آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تَدْعُ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُكَ وَلاَ يَضُرُّكَ فَإِن فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذاً مِّنَ الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» به‌ من‌ دستور داده‌ شده‌ كه: «به‌جاي‌ خدا چيزي‌ را كه‌ هيچ‌ سود و زياني‌ به‌ تو نمي‌رساند، نخوان‌» زيرا پرستش‌ كسي‌كه‌ نه‌ سودي‌ را جلب‌ نموده‌ و نه‌ بر دفع‌ زياني ‌قادر باشد؛ بدون‌ شك‌ كاري‌ بيهوده‌ است‌ كه‌ هيچ‌ عاقلي‌ آن‌ را انجام‌ نمي‌دهد «كه ‌اگر چنين‌ كني‌» و آنها را بخواني‌ و مورد پرستش‌ قراردهي‌ «در آن‌ صورت‌، قطعا از جمله‌ ستمكاراني‌» بر خود زيرا ستمي‌ بزرگتر از شرك‌ نيست‌. پس‌ خواندن‌ اموات‌ و جمادات‌ به‌ قصد جلب‌ منفعت‌ يا دفع‌ ضرر، شرك‌ به‌ خداي‌ متعال‌ است‌ و پرهيز و احتياط از آن‌ لازم‌ مي‌باشد.
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ به‌ بيان‌ اين‌ حقيقت‌ مي‌پردازد كه‌ مالك‌ نفع‌ و زيان‌ فقط اوست‌ پس‌ نبايد بيم‌ يا اميد از ديگران‌، انسان‌ را از پرستش‌ او به‌ عبوديت‌ غيرش‌ بكشاند:
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1724.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:1725.txt">آيه  108</a><a class="text" href="w:text:1726.txt">آيه  109</a><a class="text" href="w:text:1727.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:1728.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:1729.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:1730.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:1731.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:1732.txt">وجه‌ تسميه‌:﴿سوره‌ هود﴾</a></body></html>‏آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن يَمْسَسْكَ اللّهُ بِضُرٍّ فَلاَ كَاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَإِن يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلاَ رَآدَّ لِفَضْلِهِ يُصَيبُ بِهِ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر خدا به‌ تو زياني‌ برساند» يعني: اين‌ فقط خداي‌ سبحان‌ است‌ كه ‌زيان‌رسان‌ نفع‌بخش‌ است‌ پس‌ اگر به‌ بنده‌ خود زياني‌ برساند، يا وي‌ را در جسمش‌ به‌ آفتي‌ مبتلا گرداند «پس‌ برطرف‌ كننده‌اي‌ براي‌ آن‌ جز خود او نيست‌» يعني: هيچ‌كس‌ ـ هر كس‌ و هر نيرويي‌ كه‌ باشد ـ نمي‌تواند آن‌ شر و بلا را از وي‌ دفع‌ كرده‌ و ميان‌ او و آن‌ شر و بلا مانع‌ گردد، بجز خود خداي‌ يگانه‌ و لاشريك‌ «و اگر خيري ‌برايت‌ بخواهد» يعني: اگر خداوند متعال‌ بخواهد تا به‌ تو خيري‌ برساند «پس‌ فضل ‌او را هيچ‌ رد كننده‌اي‌ نيست‌» يعني: هيچ‌كس‌ نمي‌تواند ميان‌ او و آن‌ فضل‌ و بخشش ‌حائل‌ گردد و هر خيري‌ كه‌ به‌ انسان‌ مي‌رسد، فضل‌ و بخششي‌ از جانب‌ باري‌ تعالي‌است‌ زيرا نعمتهايي‌ كه‌ او بر بندگان‌ خود ارزاني‌ مي‌دارد، بر اساس‌ استحقاق‌ آنها نيست‌ بلكه‌ او نعمتها را بي‌ هيچ‌ استحقاقي‌ بر آنان‌ مي‌فرستد كه‌ آفرينش‌شان‌، نيكو ساختن‌ شكل‌ و شمايل‌شان‌، جاي‌ دادنشان‌ در زمين‌ و هر نعمت‌ ديگري‌ كه‌ بر آنان‌ ارزاني‌ مي‌دارد، از جمله‌ اين‌ نعمتهاست‌ و از آن‌ جمله‌ است‌ هدايت ‌نمودنشان‌ به‌ راه‌ راست‌ و از آن‌ جمله‌ است‌ نبوتي‌ كه‌ محمدص را بدان‌ مخصوص‌ گردانيده‌ است‌ پس‌ اين‌ نعمتها جملگي‌ از فضل‌ خداي‌ عزوجل‌ است‌ و هيچ‌ كس ‌قادر به‌ بازداشتن‌ آنها نيست‌.
«آن‌ را» يعني: فضل‌ خود را «به‌ هر كس‌ از بندگانش‌ كه‌ بخواهد مي‌رساند» به‌ محض‌ اختيار خود «و او آمرزنده‌ مهربان‌ است‌» و از جمله‌ آنچه‌ كه‌ مي‌آمرزد، كوتاهي‌ و قصور بندگانش‌ از شكر و سپاس‌ نعمتهاي‌ وي‌ است‌. پس‌ حال‌ كه‌ دانستيد؛ خير و شر، نفع‌ و ضرر و رحمت‌ و مغفرت‌ همه‌ در اختيار خداوند(ج)  است‌، ديگر چگونه‌ غير او را سزاوار پرستش‌ مي‌دانيد.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس‌ بن‌ مالك‌(رض)  آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «اطلبوا الخير دهركم كله، وتعرضوا  لنفحات ربكم، فإن لله نفحات من رحمته يصيب بها من يشاء من عباده، واسألوه أن يستر عوراتكم ويؤمن عوراتكم: در تمام ‌عمرتان‌ طالب‌ خير باشيد و خود را براي‌ دهش‌ و بخشش‌هاي‌ پروردگارتان‌ پيش ‌اندازيد زيرا خداي‌ متعال‌ را وزش‌هايي‌ از رحمت‌ است‌ كه‌ آن‌ را به‌ هر كس‌ از بندگانش‌ كه‌ بخواهد مي‌رساند و از او بخواهيد تا عيوب‌ شما را بپوشاند و ترسها ونگراني‌هاي‌ شما را برطرف‌ گرداند».
 
	آيه  108
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُمُ الْحَقُّ مِن رَّبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنَاْ عَلَيْكُم بِوَكِيلٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: اي‌ مردم‌! حق‌ از جانب‌ پروردگارتان‌ براي‌ شما آمده‌ است‌ پس‌ هر كه‌ هدايت ‌يافت‌، جز اين‌ نيست‌ كه‌ به‌ سود خودش‌ هدايت‌ يافته‌ است‌ و هر كه‌ گمراه‌ شد، جز اين ‌نيست‌ كه‌ به‌ زيان‌ خودش‌ گمراه‌ مي‌شود» يعني: سود راهيابي‌ وي‌ مخصوص‌ به‌خودش‌ هست‌ و زيان‌ كفرش‌ نيز محدود و منحصر به‌ خودش‌ بوده‌ و به‌ ديگري ‌متعدي‌ نمي‌شود و خدا(ج)  را به‌ ايمان‌ و هدايت‌ كسي‌ هيچ‌ نيازي‌ نيست‌ «و من‌ بر شما نگهبان‌ نيستم‌» تا عهده‌دار و وكيل‌ امور شما بوده‌ و شما را به‌ هدايت‌ مجبوركنم‌، جز اين‌ نيست‌ كه‌ من‌ مژده‌رسان‌ بيم‌دهنده‌اي‌ هستم‌ و بس‌.
 
آيه  109
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتَّبِعْ مَا يُوحَى إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّىَ يَحْكُمَ اللّهُ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» اي‌ محمدص! «از آنچه‌ بر تو وحي‌ مي‌شود، پيروي