!
ادعای 439 - قرآن می گوید: علی علم غیب داشت ...   
  در آیه 26  از سوره جنّ به صراحت می فرماید :
عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَى غَيْبِهِ أَحَدًا (26) إِلَّا مَنِ ارْتَضَى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا (27) لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا (28)
ذات پروردگار متعال که عالم و دانای غیب است احدی را بر علم غیب خود آگاه نمی کند مگر آن کس که از رسولان برگزیده است که بر محافظت  ( فرشتگان را ) از پیش رو و پشت سر می فرستد ( تا اسرار وحی او را که غیب خداوندی است شیاطین با گوش نربایند ) تا بداند که آن رسولان پیغامهای پروردگار خود را به خلق کاملا رسانیده اند و خدا به آنچه نزد رسولان است احاطه کامل دارد و به شمارۀ هر چیز در عالم به خوبی آگاه است .
دلیلی است بر ثبوت گفتار ما که می فرماید :
... وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِنْ رُسُلِهِ مَنْ يَشَاءُ فَآَمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ                                                                                          (آل عمران/179)
... خدای متعال همۀ شما را از سرّ غیب آگاه نسازد ولیکن از پیغمبران خود هر که را مشیت او تعلق گرفت برگزیند. پس شما به خدا و پیغمبرش بگروید که هرگاه ایمان آورید و پرهیز کار شوید اجر عظیم خواهید یافت.
چنانکه در آیه 49  از سوره هود می فرماید :
تِلْكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهَا إِلَيْكَ مَا كُنْتَ تَعْلَمُهَا أَنْتَ وَلَا قَوْمُكَ مِنْ قَبْلِک
( این حکایت نوح ) از اخبار غیب است که پیش از آنکه ما به تو وحی کنیم، تو و قومت هیچ از آن آگاه نبودید .
مگر در آیه 49  از سوره آل عمران از قول حضرت عیسی (علی نبینا و آله و علیه السلام) به صراحت نقل نمی نماید که به بنی اسرائیل می فرمود :
وَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا تَأْكُلُونَ وَمَا تَدَّخِرُونَ فِي بُيُوتِكُمْ
و به شما از غیب خیر دهم که در خانه هایتان چه می خورید و چه ذخیره می کنید .
جواب ما:
  با تمام این دلایلی که گفتی حضرت محمد عالم به نهان و آشکار و دانا به غیب نمی شود! ایشان فقط بخش محدود و کوچکی از غیب را از الله به واسطه فرشته کسب کرده اند و به مردم ابلاغ نموده است. توجه کن! از احوال قیامت و جهنم و بهشت و غیره فقط به علی نگفته به همه امت خود گفته است و آیه ای  که از غیب برای او می رسید، پیش خود احتکار نمی کرد بلکه ابلاغ می نمود. حالا من نمی دانم که تو چرا می گویی غیب را احتکار کرد؟ و بعد به علی داد و بعد از علی داد به حسن تا رسیده است به مهدی ! علم غیب رفته است پیش مهدی و مهدی هم همراه آن غیب شده ! پس فایده نزول این علم غیب چه بود که به مخلوقات نرسید! حتی فایده اش به مهدی هم نرسید!  او از ترس کشته شدن، غیب شد! حتی خبر ندارد که امروز شیعه یک کشور دارد به این گندگی و هی داد می زنند که مهدی بیا  ! مهدی بیا !
عجب علم غیبی ! بعد آیاتی که تو آورده ای، همه در حق رسولان است و خودت قبول داری که علی پیامبر نبود!  دیگه چرا دلیل آوری ؟!
ادعای440 - مدعیان علم  غیب ، کذابند  ...   
جواب ما:
   اول می گوید: هر کس ادعای غیب دانی کند، دجال است. در آخر ، ائمه خود را دانا و برای اثبات آگاهی پیامبران از امور غیبی از قرآن دلیل آورده است و برای اثبات آگاهی اولیاء ( علی و ائمه ) از امور غیبی دلیل از ابن ابی الحدید آورده است !! خب، پس چرا در صفحۀ قبل گفتی کسانی که ادعای دانستن علم غیب      می کنند، کذابند . امروز توسط ابن ابی الحدید علم غیب را برای اولیاء ثابت کردی فردا می گویی مراجع تقلید ما هم علم غیب می دانند و امام در خواب به آنها یاد داد و در آخر علم غیب سهم رمال و جن گیر هم می شود !
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:510.txt">ادعای441 - ائمۀ طاهرین، خلفای بر حق و عالم به غیب بودند</a><a class="text" href="w:text:511.txt">ادعای442 - تمام ائمه ما ، علم غیب دارند !</a><a class="text" href="w:text:512.txt">ادعای443 - سند اضافی در درست بودن حدیث «علی باب علم پیامبر است»</a><a class="text" href="w:text:513.txt">ادعای444 - الله جل جلاله ، حضرت  محمد را عالم  و دانای بر غیب کرد و حضرت  محمد علی را</a><a class="text" href="w:text:514.txt">ادعای445 -پیغمبر هزار باب از علم را در سینه علی باز نمود</a><a class="text" href="w:text:515.txt">ادعای446 - رسول الله ، علم را در یک لحظه به علی آموخت</a><a class="text" href="w:text:516.txt">ادعای447 - کتاب جَفر از آسمان بر علی نازل شد </a><a class="text" href="w:text:517.txt">ادعای448 - امام رضا خبر از چگونگی و ساعت مرگ خود داشت</a><a class="text" href="w:text:518.txt">ادعای449 - بر علی کتاب نازل شد و جبریل به زمین آورد </a><a class="text" href="w:text:519.txt">ادعای450 - خبر دادن از علمداری حبیب بن نجار ، خبردادن از سنان بن انس که قاتل امام حسین گردید </a></body></html>ادعای 29 -  علماء سنی در کتب متعددی ، فضائل عترت اهل بیت طهارت را قبول کرده اند و این را دلیل بر حق بودن شیعه می داند...  

جواب ما:
  در این شکی نیست که سنی ها اهل بیت را دوست دارند، اما باید از کتب اصلی ما شاهد بیاورند و کتابهای مشکوک و ضعیف و درجۀ چهار را قبول نداریم؛ مثل کتاب «ینابیع الموده» سلیمان بلخی که 150 سال پیش نوشته شد که نویسنده اش گمراه است و سنی نیست.
  لیست طولانی علمای سنی که در مناقب اهل بیت کتاب نوشته اند، خود بهترین دلیل است بر انصاف  سنی ها.
 پس این مردم منصف، هرگز احادیثی را که در حق علی بود، پنهان نکرده اند. پس شیعه این همه حدیث را که در دشمنی صحابه با علی  آورده ، دروغ است و بی انصافی شیعه  از این جا پیداست که یک حدیث در فضایل ابوبکر و عمر و عثمان ندارد بلکه هر چه هست در مذمت آنهاست ! بر عکس ما که یک حدیث در مذمت علی نداریم. پس دشمن او نیستیم . 
  انسان  بی طرف باید حرف های  بدون غرض سنی ها را قبول کند نه گفتۀ شیعیان مغرض را . 

ادعای441 - ائمۀ طاهرین، خلفای بر حق و عالم به غیب بودند
جواب ما: 
  این یک حدیث دروغ است و اینان چگونه امامان غیب دانی بودند که خبر نداشتند انگور جلوی رویشان زهر آلود است و تناول فرمودند و شهید شدند !؟!
ادعای442 - تمام ائمه ما ، علم غیب دارند !

حدیث «من، شهر علمم و علی، دروازه آن» دلیلی است بر عالم الغیب بودن علی و احادیث بسیاری در این باب از رسول اکرم رسیده است از جمله : حدیث مهمی است که مکرر در ازمنه و امکنۀ مختلف بر لسان مبارک آن حضرت جاری می گردید و به نام حدیث مدینه در میان احادیث شهرت پیدا نمود که تقریباً از متواترات فریقین ( شیعه و سنی ) می باشد که آن حضرت ، علی را منحصراً با این عبارت « انا مدینه العلم و علی بابها و من اراد العلم فلیات الباب » باب علم و معرفت معرفی کردند.
شیخ : این حدیث در نزد علمای ما به ثبوت نرسیده است و اگر باشد، خبر واحد است یا از ضعاف اخبار می باشد ؟!
و از سلسله علمای فخام و محدثان عظام و مورخان کرام خودتان (علاوه بر جمهور علمای شیعه ) بسیارند که گمان می کنم ق