قط اندكي‌ از آنان‌ گاهي‌ به‌ عهد خويش‌ وفا نموده‌ و بر آن‌ پايدار باقي‌ مي‌مانند «و بيشتر آنان‌ را جدا نافرمان‌ يافتيم» لذا علت‌ هلاك ‌ساختن‌ مردم‌ آن‌ شهرها، جز اين‌ نبود كه‌ فرمانهاي‌ ما را پشت‌ پا افگنده‌ و آن‌ راپاس‌ نداشتند.
 
	[3] نگاه‌ كنيد به‌ تفسير ( اعراف/‌172) .آيه  103
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ بَعَثْنَا مِن بَعْدِهِم مُّوسَى بِآيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَظَلَمُواْ بِهَا فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ بعد از آنان» يعني‌: بعد از پيامبران‌ ياد شده‌ «موسي‌ را فرستاديم» یعني‌ موسي‌ فرزند عمران‌(ع)  بزرگترين‌ انبياي‌ بني‌اسرائيل‌ را «به‌ همراه‌ آيات ‌خويش» يعني‌: با معجزاتي‌ كه‌ ذكر آن‌ مي‌آيد؛ چون‌ اژدها، يد بيضا و غيره‌. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ نام‌ موسي‌(ع)  بيش‌ از صدوسي‌ بار در قرآن‌ كريم‌ ذكر شده‌ و زندگي‌ او ـ از همان‌ آغاز تولد كه‌ مادرش‌ او را در درون‌ صندوقي‌ نهاد و به‌ نيل ‌انداخت‌ تا مرحله‌ تربيتش‌ كه‌ در كاخ‌ فرعون‌ سپري‌ شد، سپس‌ هجرتش، باز بعثتش‌و داستانهاي‌ بعد از آن‌ ـ داستانهاي‌ شگفتي‌ دارد. آري‌! او را با معجزات‌ خويش ‌«به‌سوي‌ فرعون» پادشاه‌ مصر «و ملاء وي» يعني‌: اشراف‌ قومش‌ فرستاديم‌. مخصوص‌ساختن‌ اشراف‌ قوم‌ فرعون‌ به‌ يادآوري، ازآن‌روست‌ كه‌ ديگران‌ پيروانشان‌ هستند. شايان‌ ذكر است‌؛ در آن‌ دوران‌ هر كسي‌ كه‌ بر سرزمين‌ مصر پادشاهي‌ مي‌كرد، فرعون‌ لقب‌ مي‌گرفت‌ لذا نام‌ فرعون‌ زمان‌ موسي‌(ع)  بنا به‌ قولي‌: منتاح‌ فرزند رمسيس‌ «1225 ق‌.م» بود. «ولي‌ آنها به‌ آيات‌ ما ستم‌ كردند» يعني‌: آيات‌ ما را تكذيب‌ كردند زيرا تكذيب‌ به‌ آنچه‌ كه‌ از راست‌ترين‌ راستهاست، بدون‌شك‌ ستمي‌ بزرگ‌ است‌. به‌ قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است‌: بر مردم‌ به‌سبب‌ اين‌آيات‌ ما ستم‌ كردند زيرا آنها را از ايمان‌ به‌ اين‌ آيات‌ باز داشتند. يا معني‌ اين‌ است‌: در حق‌ خود به‌سبب‌ اين‌ آيات‌ ستم‌ كردند، از آن‌رو كه‌ اين‌ آيات‌ را دروغ ‌انگاشتند «پس‌ ببين‌ كه‌ فرجام‌ مفسدان‌ چگونه‌ بود» يعني‌: پايان‌ كار دروغ‌انگاران‌ وكافران‌ به‌ اين‌ آيات، پاياني‌ بس‌ ننگين‌ بود زيرا آنان‌ به‌ دريا غرق‌ شدند.
 
 آيه  104
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ مُوسَى يَا فِرْعَوْنُ إِنِّي رَسُولٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ خداي‌ عزوجل‌ از مناظره‌ موسي‌(ع)  با فرعون‌ و لگام‌زدن‌ او بر وي‌ با حجت‌ و آشكارساختن‌ معجزات‌ روشن‌ به‌ دست‌ او در حضور فرعون‌ و قومش‌خبر داده‌ مي‌فرمايد: «و موسي‌ گفت‌: اي‌ فرعون‌! بي‌ترديد من‌ فرستاده‌اي‌ از سوي ‌پروردگار جهانيان‌ هستم» پس‌ كسي‌كه‌ فرستاده‌ پروردگار تمام‌ جهانيان‌ باشد، قطعا شايسته‌ اجابت‌ و سزاوار تصديق‌ است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1250.txt">آيه  105</a><a class="text" href="w:text:1251.txt">آيه  106</a><a class="text" href="w:text:1252.txt">آيه  107</a><a class="text" href="w:text:1253.txt">آيه  108</a><a class="text" href="w:text:1254.txt">آيه  109</a><a class="text" href="w:text:1255.txt">آيه  110</a><a class="text" href="w:text:1256.txt">آيه  111</a><a class="text" href="w:text:1257.txt">آيه  112</a><a class="text" href="w:text:1258.txt">آيه  113</a><a class="text" href="w:text:1259.txt">آيه  114</a><a class="text" href="w:text:1260.txt">آيه  115</a><a class="text" href="w:text:1261.txt">آيه  116</a><a class="text" href="w:text:1262.txt">آيه  117</a><a class="text" href="w:text:1263.txt">آيه  118</a><a class="text" href="w:text:1264.txt">آيه  119</a><a class="text" href="w:text:1265.txt">آيه  120</a></body></html>آيه  90
‏متن آيه : ‏
‏ بِئْسَمَا اشْتَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُواْ بِمَا أنَزَلَ اللّهُ بَغْياً أَن يُنَزِّلُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ عَلَى مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ فَبَآؤُواْ بِغَضَبٍ عَلَى غَضَبٍ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«وه‌ كه‌ به‌ چه‌ بد بهايي‌ خود را فروختند كه‌ به‌ آنچه‌ خدا نازل‌ كرده‌ بود كافر شوند» يعني: اين‌ خودفروشان‌، در قبال‌ فروش‌ خود هيچ‌ عوضي‌ جز كفر به‌ كتاب‌ منزل‌خدا (ج)نگرفته‌ خود را مفت‌ و مجاني‌ در آتش‌ جهنم‌ افگندند، وه‌! اين‌ چه‌ بدمعامله‌اي‌ است‌ كه‌ كردند «از سر بغي‌» يعني: انگيزه‌شان‌ در اين‌ كفر، بغي‌ بود. بغي: حسد و رقابت‌ و بخل‌ و تجاوز است‌ «كه‌ چرا خداوند بر هر كس‌ از بندگانش‌ كه‌بخواهد، از فضل‌ خويش‌ فرومي‌فرستد» يعني: بر اعراب‌ حسد بردند كه‌ چرا خاتم‌النبيينص از ميانشان‌ مبعوث‌ شده، در حالي‌كه‌ آنان‌ بايد مي‌دانستند كه‌ نبوت‌ فضلي‌ از جانب‌ خداوند (ج)است‌ كه‌ آن‌ را بر هر كس‌ كه‌ بخواهد مي‌بخشد و اين‌فضل‌ در انحصار آنان‌ نيست‌ كه‌ هميشه‌ به‌ آنان‌ اختصاص‌ داشته‌ باشد «پس‌ به‌ خشمي‌ بر خشم‌ ديگر گرفتار آمدند» خشم‌ اول‌ كفرشان‌ به‌ حضرت‌ عيسي‌u و خشم ‌دوم‌ كفرشان‌ به‌ حضرت‌ محمدص است‌. يا خشم‌ اول‌، كفرشان‌ به‌ حضرت‌محمدص و خشم‌ دوم‌ سركشي‌ و تجاوزشان‌ عليه‌ آن‌ حضرت‌ ص است‌. يا خشم‌ اول‌، به‌سبب‌ پرستش‌ گوساله‌ از سوي‌ آنان‌ و خشم‌ دوم‌ به‌سبب‌ كفرشان‌ به‌ حضرت‌محمد ص است‌ «و براي‌ كافران‌ عذابي‌ خفت‌ آور است‌».
آيه  105
‏متن آيه : ‏
‏ حَقِيقٌ عَلَى أَن لاَّ أَقُولَ عَلَى اللّهِ إِلاَّ الْحَقَّ قَدْ جِئْتُكُم بِبَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سزاوارم‌ كه‌ به‌ خداوند جز سخن‌ حق‌ نسبت‌ ندهم» يعني‌: من‌ سخت‌ مشتاق‌ و سزوار آن‌ هستم‌ كه‌ شما را از متن‌ پيام‌ خويش‌ ـ چنان‌كه‌ هست، بي‌ هيچ‌ دخل‌وتصرفي‌ در آن‌ ـ با خبر و آگاه‌ گردانم‌ «من‌ در حقيقت‌ براي‌ شما از سوي‌پروردگارتان‌ بينه‌اي‌ آورده‌ام» يعني‌: برهان‌هايي‌ به‌ همراه‌ آورده‌ام‌ كه‌ به‌ وسيله‌ آنهاراستگويي‌ام‌ در اين‌ حقيقت‌ كه‌ فرستاده‌اي‌ از سوي‌ رب‌العالمين‌ هستم، واضح‌ و آشكار مي‌شود «پس‌ بني‌اسرائيل‌ را همراه‌ من‌ بفرست» موسي‌(ع)  از فرعون‌ خواست‌ تا بني‌اسرائيل‌ را آزاد بگذارد تا همراه‌ وي‌ به‌ سرزمين‌ مقدس‌ بازگردند زيرا بني‌اسرائيل‌ در آن‌ زمان‌ نزد فرعون‌ در تبعيد و اسارت‌ قرار داشته‌ و از بازگشت ‌به‌ بيت‌المقدس‌ باز داشته‌ شده‌ بودند.
 
	آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ إِن كُنتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِهَا إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت» فرعون‌ به‌ موسي‌(ع) ، نه‌ تو را در آنچه‌ كه‌ گفتي‌ تصديق‌ مي‌كنم‌ و نه‌ تو را در آنچه‌ خواستي‌ اجابت‌ مي‌نمايم‌ ولي‌ «اگر معجزه‌اي‌ آورده‌اي» از نزد خداوند(ج)  چنان‌كه‌ ادعا مي‌كني‌ «آن‌ را حاضر كن» تا آن‌ را مشاهده‌ كنيم‌ و در آن ‌بنگريم‌ «اگر از راستگويان‌ هستي» در ادعاي‌ خود.
 
	آيه  107
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَ