ته‌شدن‌ به‌ آرزوها و خواهشهاي‌ دنياست‌.
اين‌ آيه‌ كريمه، متضمن‌ مژده‌ و بيم‌ (وعد و وعيد) به‌ تصديق‌كنندگان‌ و تكذيب‌كنندگان‌ پيامبرص است‌. از سعيدبن‌ جبير(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: وعيد و تهديد در اين‌ آيه‌ كريمه، فقط متوجه‌ كسي‌ است‌ كه‌ دنيا را بر آخرت ‌ترجيح‌ مي‌دهد، اما كسي‌ كه‌ آخرت‌ را به‌ وسيله‌ دنيا مي‌طلبد، دنيا برايش‌ بهترين‌متاع‌ و بهره‌اي‌ است‌ و اين‌ هشدار شامل‌ وي‌ نمي‌شود. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «حقيقتا جاي‌ يك‌ تازيانه‌ دربهشت، بهتر از دنيا و مافيهاست، اگر مي‌خواهيد آيه‌: ﴿ فَمَن زُحْزِحَ ..﴾ را بخوانيد تا اين‌ حقيقت‌ بر شما روشن‌ شود».
علما در بيان‌ احكام‌ گفته‌ اند: سنت‌ است‌ كه‌ در هنگام‌ احتضار و جان‌ كندن، به ‌انسان‌ كلمه‌ شهادت‌ تلقين‌ شود، بدون‌ خواستن‌ از وي‌ كه‌ آن‌ را تكرار كند زيرا چه ‌بسا كه‌ تكرار، سبب‌ ملال‌ و دلتنگي‌ وي‌ گردد. همچنين‌ مستحب‌ است‌ كه‌ در آن ‌هنگام‌ سوره‌ «يس» نيز بر وي‌ خوانده‌ شود زيرا در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌خواندن‌ «يس»، مردن‌ را بر شخص‌ محتضر آسان‌ مي‌سازد. همچنان‌ سنت‌ است ‌كه‌ در بردن‌ مرده‌ به‌سوي‌ گورستان‌ تعجيل‌ شود.
 
سوره آل عمران آيه  186

‏متن آيه : ‏

‏ لَتُبْلَوُنَّ فِي أَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ أَذًى كَثِيراً وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الأُمُورِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و شما قطعا در مالها و جانهايتان‌ آزموده‌ خواهيد شد» يعني‌: به‌ طور قطع‌ در اموال‌ خود مورد امتحان‌ و آزمايش‌ قرار مي‌گيريد؛ با از دست‌ دادن‌ آنها بر اثرحوادث‌ و مصايب، بذل‌ و انفاقهاي‌ واجب‌ و ساير تكاليف‌ شرعي‌اي‌ كه‌ متعلق‌ به ‌اموال‌ است‌. همچنان‌ در جانهاي‌ خود مورد امتحان‌ و آزمايش‌ قرار مي‌گيريد؛ بامرگ، مبتلا شدن‌ به‌ بيماري‌ها، ازدست‌دادن‌ عزيزان‌ و كشته ‌شدن‌ در راه‌ خدا(جل جلاله).
با توجه‌ به‌ اين‌ كه‌ آيه ‌كريمه‌ بعد از هجرت‌ مؤمنان‌ به‌ مدينه‌ و قبل‌ از غزوه‌ بدر نازل‌ شد؛ اين‌ خطابي‌ است‌ به‌ رسول‌ خداص و امت‌ ايشان‌ جهت‌ تسليت‌ ودلجويي‌شان‌ بر كيد و آزارهاي‌ كافران‌ و فاسقان‌ كه‌ در آينده‌ با آن‌ روبرو خواهند شد تا مؤمنان‌ خود را به‌ پايداري‌ و شكيبايي‌ بر تحمل‌ رنجها و ناخوشي‌ها آماده‌ ساخته، از هم‌اكنون‌ راه‌ دشواري‌ را كه‌ پيش‌رو دارند، درنظر بگيرند «و از كساني‌كه‌ پيش‌ از شما به‌ آنان‌ كتاب‌ داده‌ شده» يعني‌: از يهود و نصاري‌ «و همچنان‌ از كساني‌ كه‌ به‌ شرك‌ گراييده‌اند» كه‌ ساير طوايف‌ كفر از غير اهل‌ كتاب‌اند؛ «سخنان‌ دل‌آزار بسياري‌ خواهيد شنيد» از طعن‌ و تمسخر در دين‌ و مقدسات‌ و آبروي‌خويش‌.
بنا به‌ روايتي‌ در سبب‌ نزول، اين‌ بخش‌ از آيه‌ كريمه‌ درباره‌ كعب‌بن‌ اشرف‌ يهودي ‌نازل‌ شد كه‌ رسول‌ خداص را با اشعار خويش‌ هجو مي‌كرد و در اين‌ اشعار؛ كفارقريش‌ را عليه‌ آن‌ حضرت‌ص بر مي‌انگيخت‌.
«ولي‌ اگر صبر كنيد و تقوي‌ پيشه‌ نماييد» صبر: مقيد ساختن‌ و پايبند كردن‌ نفس‌ برچيزي‌ است‌ كه‌ آن‌ را ناخوش‌ دارد، همچون‌ فروخوردن‌ خشم‌ و مقاومت‌ در برابرسختي‌ها با روحيه‌ پايداري‌ و احساس‌ رضايت‌. تقوي‌: دوري‌ گزيدن‌ از گناهان‌ وپايبندي‌ به‌ دستورات‌ الهي‌ است‌. آري‌! اگر چنين‌ كنيد، بي‌ترديد «اين‌» صبر وپرهيزگاري‌ «از عزم‌ امور است» يعني‌: از آن‌ كارهايي‌ است‌ كه‌ بر شما واجب ‌است‌ تا تصميم‌ خود را بر آن‌ استوار كنيد. گفته‌ مي‌شود: «عزم‌الامر»، آن‌گاه‌ كه‌شخص‌ كار را محكم‌ كرده‌ و آن‌ را به‌ سامان‌ رساند و استوار گرداند.
قول‌ راجح‌ اين‌ است‌ كه‌: حكم‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ منسوخ‌ نيست‌ زيرا جدال‌ به‌ شيوه ‌نيكوتر، هميشه‌ مطلوب‌ است، چنان‌كه‌ رسول‌ اكرم‌ص با وجود آن‌ كه‌ به‌ جهاد دستور داده‌ شده‌ بودند، با يهوديان‌ مدارا مي‌كردند و از منافقان‌ در مي‌گذشتند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:573.txt">آيه  187</a><a class="text" href="w:text:574.txt"> آيه  188 </a><a class="text" href="w:text:575.txt">آيه  189</a><a class="text" href="w:text:576.txt"> آيه  190</a><a class="text" href="w:text:577.txt"> آيه  191</a><a class="text" href="w:text:578.txt">آيه  192</a><a class="text" href="w:text:579.txt"> آيه  193</a><a class="text" href="w:text:580.txt"> آيه  194</a></body></html>سوره آل عمران آيه  187

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِذَ أَخَذَ اللّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلاَ تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاء ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْاْ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌ هنگامي‌ را كه‌ خداوند از كساني‌ كه‌ به‌ آنان‌ كتاب‌ داده‌ شده» يعني‌: ازيهود و نصاري‌ «پيمان‌ گرفت، كه‌ حتما بايد آن‌ را براي‌ مردم‌ بيان‌ نماييد و كتمانش ‌نكنيد» يعني‌: نبوت‌ آن‌ حضرت‌ص را براي‌ مردم‌ بيان‌ نموده‌ و آن‌ را پنهان‌ نداريد «پس‌ آن‌ عهد را پشت‌ سر خود انداختند» يعني‌: عهد و پيمان‌ الهي‌ را بي‌محابا پشت‌سر افگندند «و آن‌ را به‌ بهاي‌ ناچيزي» از بهره‌هاي‌ پست‌ و پليد و بي‌ارزش‌ دنيا «فروختند، چه‌ بد است‌ آنچه‌ خريدند!».
اين‌ آيه‌ كريمه‌ متضمن‌ هشداري‌ سخت‌ براي‌ علماء است‌ تا چيزي‌ از علم ‌سودمند را پنهان‌ نكنند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «من‌ سئل‌ عن‌ علم‌ فكتمه‌ الجم ‌يوم‌ القيامه‌ بلجام‌ من‌ نار: هركس‌ از علمي‌ مورد پرسش‌ قرار گيرد و آن‌ علم‌ را بپوشاند، در روز قيامت‌ به‌ دهنه‌اي‌ از آتش‌ لجام‌ زده‌ مي‌شود». كه‌ اين‌ خود بروجوب‌ نشر علم‌ براي‌ مردم‌ دلالت‌ مي‌كند. علي‌(رض) مي‌فرمايد: «خداوند(ج) ازمردم‌ جاهل‌ و نادان‌ عهد نگرفته‌ كه‌ بياموزند، اما از علما عهد گرفته‌ كه ‌بياموزانند».
 
	سوره آل عمران آيه  188

‏متن آيه : ‏

‏ لاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَفْرَحُونَ بِمَا أَتَواْ وَّيُحِبُّونَ أَن يُحْمَدُواْ بِمَا لَمْ يَفْعَلُواْ فَلاَ تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفَازَةٍ مِّنَ الْعَذَابِ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«هرگز كساني‌ را كه‌ به‌ آنچه‌ كرده‌اند شادماني‌ مي‌كنند و دوست‌ دارند كه‌ بر آنچه ‌نكرده‌اند، موردستايش‌ قرار گيرند، رسته‌ از عذاب‌ مپندار و آنان‌ عذاب‌ دردناكي‌ در پيش‌دارند» يعني‌: هركس‌ به‌ كارهاي‌ نيكي‌ كه‌ انجام‌ داده، شادماني‌ كند و دوست ‌داشته‌ باشد كه‌ مردم‌ به‌ آنچه‌ هم‌ كه‌ نكرده‌ است، او را ستايش‌ كنند، پس‌ او را نجات‌ يافته‌ از عذاب‌ مپنداريد.
بخاري‌ و مس