 آويخته‌ است، اگر شتر باشد؛ آن‌ را بانگ‌ شتر، اگر گاو باشد آن‌ را آواز گاو و اگر گوسفند باشد، آن‌ را آواز گوسفند است‌...». «آن‌گاه‌ به‌ هركس‌ جزاي‌ كارو كردارش‌ به‌ تمامي‌ داده‌ مي‌شود» چه‌ اعمال‌ خير انجام‌ داده‌باشد، چه‌ اعمال‌ شر «و بر آنان‌ ستم‌ نرود» با افزودن‌ بر حجم‌ اعمال‌ بدشان‌.
 
	سوره آل عمران آيه  162
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَ اللّهِ كَمَن بَاء بِسَخْطٍ مِّنَ اللّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا كسي‌ كه‌ خشنودي‌ خدا را پيروي‌ كرده» و در اوامر و نواهي‌ الهي‌ جوياي ‌رضاي‌ وي‌ است‌ ـ چون‌ انبياي‌ وارسته‌ و منزه‌ الهي‌ از آلودگي‌ به‌ محرمات‌ «همانند كسي‌ است‌ كه» به‌سبب‌ مخالفت‌ اوامر و نواهي‌ الهي‌ و خيانت‌ ـ از جمله، غلول‌ در غنايم‌ «به‌ خشمي» عظيم‌ «از خدا دچار شده‌ و جايگاهش‌ جهنم‌ است‌؟» نه، قطعا اين‌ دو، باهم‌ سرنوشتي‌ يكسان‌ و عاقبتي‌ همانند ندارند، چراكه‌ عاقبت ‌آنان‌ بهشت‌ برين‌ و عاقبت‌ اينان‌ وادي‌ جهنم‌ است‌ «و چه‌ بد بازگشتگاهي‌ است» جهنم‌ براي‌ مغضوبان‌ عصيان‌ پيشه‌.
 
سوره آل عمران آيه  163
‏متن آيه : ‏
‏ هُمْ دَرَجَاتٌ عِندَ اللّهِ واللّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌ نزد خداوند درجاتي‌ دارند» متفاوت‌ از همديگر زيرا درجات‌ كساني‌ كه ‌پيرو رضاي‌ الهي‌ هستند، همچون‌ مراتب‌ كساني‌ كه‌ دچار خشم‌ و عذاب‌ وي‌شده‌اند، نيست، درجات‌ آنان‌ در جنات‌ نعيم‌ است‌ و دركات‌ اينان‌ طبقات‌ جحيم‌؛ و پايين‌ترين‌ طبقه‌ دوزخ، طبقه‌ مربوط به‌ منافقان‌ است‌ «و خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنند، بيناست» پس‌ چيزي‌ از اعمال‌ آنها ـ از تزكيه‌ نفوس‌ گرفته‌ تا بلندترين‌ درجات‌ و ازفروگذاشتن‌ تزكيه‌ تا پايين‌ترين‌ دركات‌ ـ بر او پوشيده‌ نيست‌ و به‌زودي‌ جزاي ‌اعمالشان‌ را به‌ طور كامل‌ مي‌دهد.
 
	سوره آل عمران آيه  164
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏

«به‌يقين‌ خداوند بر مؤمنان‌ منت‌ نهاد، آن‌گاه‌ كه‌ پيامبري‌ از خودشان‌ در ميانشان ‌برانگيخت» چه‌ اگر پيامبر از غير جنس‌ بني‌آدم‌ مي‌بود، با بعثت‌ او كمال‌ نوع‌انسان‌ ـ به‌ سبب‌ اختلاف‌ در جنسيت‌ ـ محقق‌ نمي‌شد. آري‌! اين‌ پيامبر برانگيخته ‌از ميان‌ خودشان، كسي‌ است‌: «كه‌ آيات‌ او را بر آنان‌ مي‌خواند» يعني‌: قرآن‌ را برآنان‌ مي‌خواند، بعد از آن‌ كه‌ اهل‌ جاهليت‌ بودند و چيزي‌ از قوانين‌ و برنامه‌هاي ‌حق‌ را نمي‌شناختند «و پاكيزه‌شان‌ مي‌دارد» از نجاست‌ كفر «و به‌ آنان‌ كتاب» قرآن‌ «و حكمت» سنت‌ «مي‌آموزد، در حالي‌كه‌ قطعا پيش‌ از آن‌ در گمراهي‌ آشكاري‌ بودند» كه‌ هيچ‌ شكي‌ در آن‌ نيست‌. پس‌ اين‌ها به‌ طوركلي‌ چهار نعمت‌ بزرگ‌ است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ با بعثت‌ آن‌ رسول‌ معظم، بر امت‌ اسلام‌ ارزاني‌ داشت‌.
علما در بيان‌ احكام‌ گفته‌ اند:
1 ـ هرگاه‌ كسي‌ در چيزي‌ از اموال‌ غنيمت‌ خيانت‌ كرد و آن‌ مال‌ نزد وي‌ ديده‌شد؛ از وي‌ باز گرفته‌ شده‌ و تأديب‌ و تعزير مي‌گردد. تعزير و تأديب‌ وي‌ در مذهب ‌احمدبن‌حنبل‌ چنين‌ است‌ كه‌ كالا و اثاثيه‌ وي‌ ـ بجز سلاح‌ و جامه‌ تنش‌ و زين‌ ويراق‌ اسب‌ و مركبش‌ و اموال‌ غنيمت‌ كه‌ از وي‌ باز پس‌ گرفته‌ مي‌شود ـ ديگراموالش‌ سوزانده‌ مي‌شود. اما مذهب‌ مالك، شافعي‌ و ابوحنيفه‌ اين‌ است‌ كه‌ كالا و اثاثيه‌ خيانت‌كار در غنيمت، سوزانده‌ نمي‌شود، ولي‌ جايز است‌ كه‌ او را مجازات‌ مالي‌ كنند.
2 ـ علما اتفاق‌ نظر دارند بر اين‌ كه‌ اگر كسي‌ در اموال‌ غنيمت‌ خيانت‌ كرد؛ بايد قبل‌ از آن‌ كه‌ مردم‌ متفرق‌ شوند، آن‌ را به‌ تقسيم‌ كننده‌ غنايم‌ برگرداند و اگر او را نديد، (یک پنجم) سهم‌ آن‌ را به‌ امام‌ (زمامدار) مسلمانان‌ برگرداند و بقيه‌ را صدقه‌ كند.
3 ـ هدايايي‌ كه‌ از اموال‌ غنيمت‌ به‌ متوليان‌ امور فرستاده‌ مي‌شود، يا تعلق ‌مي‌گيرد، از جمله‌ غلول‌ (خيانت) در غنيمت‌ است‌ و حكم‌ آن‌ در رسوايي ‌آخرت، حكم‌ خيانت‌كار در غنيمت‌ مي‌باشد.
 
	سوره آل عمران آيه  165
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمَّا أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَدْ أَصَبْتُم مِّثْلَيْهَا قُلْتُمْ أَنَّى هَذَا قُلْ هُوَ مِنْ عِندِ أَنْفُسِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا هنگامي‌ كه‌ به‌ شما مصيبتي‌ رسيد» مراد شكست‌ و كشته‌شدن‌ در روز احد است‌ «كه‌ دوچندان‌ آن‌ را» بر دشمنان‌ خود «وارد آورده‌ بوديد» در روز بدر ـ زيرا در روز احد هفتاد تن‌ از مسلمين‌ به‌ شهادت‌ رسيدند، درحالي‌ كه‌ در روز بدر؛ هفتاد تن‌ از مشركان‌ كشته‌ و هفتاد تن‌ ديگر اسير گشتند. آري‌! با آن‌ كه‌ ضربه ‌دوچندان‌ به‌ مشركان‌ وارد آورده‌ بوديد «گفتيد» از روي‌ تعجب‌ «اين‌ از كجاست‌ ؟» يعني‌: اين‌ شكست‌ و كشته‌شدن‌ ما از چه‌ روي‌ است‌؟ حال‌ آن‌ كه‌ ما درراه‌ خدا(ج) مي‌جنگيم‌ و رسول‌ خداص نيز با ماست‌ و خداوند(ج) هم‌ به‌ ما وعده ‌پيروزي‌ بر مشركان‌ را داده‌ است‌ ؟ «بگو: آن» شكست‌ «از نزد خودتان‌ است» به‌سبب‌ مخالفت‌ تيراندازان‌ از اين‌ فرمان‌ پيامبرص كه‌: به‌ هيچ‌ حالي‌ از احوال‌ نبايدسنگرهاي‌ خود را ترك‌ كنند «بي‌گمان‌ خدا به‌ هرچيزي‌ تواناست».
عمر(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: مسلمانان‌ به‌ علت‌ آنچه‌ در بدر ـ از گرفتن‌ فديه‌ از اسيران‌ ـ انجام‌ داده‌ بودند، در روز احد مجازات‌ شدند. ازعلي‌(رض) نيز نظير اين‌ تفسير روايت‌ شده‌ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:549.txt">آيه  166</a><a class="text" href="w:text:550.txt"> آيه  167</a><a class="text" href="w:text:551.txt"> آيه  168</a><a class="text" href="w:text:552.txt">آيه  169</a><a class="text" href="w:text:553.txt">آيه  170</a><a class="text" href="w:text:554.txt"> آيه  171</a><a class="text" href="w:text:555.txt"> آيه  172</a><a class="text" href="w:text:556.txt"> آيه  173</a></body></html>سوره آل عمران آيه  166
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنچه‌ در روز برخورد دو گروه‌ به‌ شما رسيد» مراد كشتار و جراحت‌ و شكست‌ در روز احد است‌ «به‌ اذن‌ خدا بود» يعني‌: به‌ قضا و قدر وي‌ بود. بعضي‌ در معناي‌آن‌ گفته‌اند: آنچه‌ در روز برخورد دو گروه‌ به‌ شما رسيد، كار خدا(ج) بود كه‌ ميان‌ شما و آنان‌ را خالي‌ گذاشت‌ و آنان‌ را بر شما پيروز گردانيد «و ت