دن‌ امداد فرشتگان‌ «آرام‌ گيرد، و» ليكن‌ بايد بدانيد كه‌ «پيروزي‌ جز از جانب‌ خداوند تواناي‌ حكيم‌ نيست» پس، بسياري‌ رزمندگان‌ و امكانات‌ جنگي‌ ـ جز با ياري‌ پروردگار و تأييد و توفيق‌ وي‌ ـ هيچ‌ تأثيري‌ در سرنوشت‌ جنگ‌ ندارد و اگرخداي‌ عزوجل‌ مي‌خواست، بدون‌ جنگي‌ از سوي‌ شما، به‌ كار آنان‌ پايان‌ مي‌دادو دين‌ خود را نصرت‌ مي‌بخشيد، ولي‌ اين‌ جنگ‌ را ترتيب‌ داد و آن‌ را براي‌ شما به‌عنوان‌ تكليف‌ شرعي‌ مقرر گردانيد تا ايمان‌ و پايداري‌ شما را بيازمايد، چنان‌كه‌مي‌فرمايد: ﴿‏ وَلَوْ يَشَاءُ اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَكِن لِّيَبْلُوَ بَعْضَكُم بِبَعْضٍ ‏﴾ (و اگر خدامي‌خواست‌ از آنان‌ انتقام‌ مي‌كشيد، ولي‌ تا برخي‌ از شما را به‌ وسيله‌ برخي‌ديگربيازمايد) «محمد/4». پس، داستان‌ مشاركت‌ فرشتگان‌ در اين‌ آيات ‌(124 ـ 127)، به‌ قول‌ قوي‌ و راجح، مربوط به‌ غزوه‌ بدر است‌ نه‌ غزوه‌ احد، هرچند به‌ قولي‌: مراد آيات، امداد مؤمنان‌ در روز احد مي‌باشد زيرا حق‌ تعالي‌ به‌ايشان‌ وعده‌ داد كه‌ اگر در احد پايداري‌ ورزند، ايشان‌ را به‌ فرشتگان‌ مددمي‌رساند، اما پايداري‌ نكردند، لذا يك‌ فرشته‌ را هم‌ به‌ ياريشان‌ نفرستاد، چه‌ اگربه‌ فرشتگان‌ مدد مي‌شدند، شكست‌ نمي‌خوردند.
 
	سوره آل عمران آيه  127
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَقْطَعَ طَرَفاً مِّنَ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنقَلِبُواْ خَآئِبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏

«چنين‌ كرد تا هلاك‌ كند بخشي‌ از كافران‌ را» يعني‌: شما را در بدر پيروز ساخت‌ تا طايفه‌اي‌ از كفار را نابود سازد و آنان‌ كساني‌ بودند كه‌ در روز بدر كشته‌ شدند «يا آنان‌ را خوار سازد» اويكبتهم‌: يا اندوهگين‌شان‌ ساخته، دايره‌ را بر آنان‌ تنگ ‌گرداند و جلو تكبر و سرمستي‌ آنها را گرفته‌ خوار و تارومارشان‌ كند «تا نوميدانه‌ بازگردند» بي‌آن‌ كه‌ به‌ هدف‌ و مرام‌ خود دست‌ يافته‌ باشند. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ غزوه‌ بدر در روز جمعه، هفدهم‌ رمضان ‌المبارك‌ سال‌ دوم‌ هجري‌ اتفاق‌ افتاد.
 
	سوره آل عمران آيه  128
‏متن آيه : ‏
‏ لَيْسَ لَكَ مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذَّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌عمر(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: رسول‌ خداص مشركان‌ را نفرين‌ كرده‌ و در نفرين‌ خود مرداني‌ از آنان‌ را به‌ اسم‌ ياد مي‌كردند، همان‌ بود كه‌ حق‌ تعالي‌ نازل‌ فرمود: «اختيار اين‌ كار با تو نيست» يعني‌: خداوند(ج) اختياركارشان‌ را دارد و هرچه‌ بخواهد با آنان‌ مي‌كند؛ از نابود ساختن، شكست‌ دادن‌ وعذاب‌ نمودنشان، يا بازگردانيدنشان‌ به‌سوي‌ رحمت‌ و هدايت‌ خود با تشرف‌ ايشان ‌به‌ اسلام، چنان‌كه‌ مي‌فرمايد: «يا از آنان‌ درگذرد، يا عذابشان‌ كند» در دنيا وآخرت‌ «چراكه‌ ستمكارند» و مستحق‌ اين‌ عذاب‌ مي‌باشند.
اين‌ آيه‌ كريمه‌ دربردارنده‌ اين‌ اشاره‌ است‌ كه‌: فرجام‌ كار قبيله‌ قريش‌ ايمان‌ خواهد بود. از روايات‌ ديگر نيز بر مي‌آيد كه‌ رسول‌ خداص بعد از غزوه‌ احد كه‌ در آن‌ به‌ مسلمانان‌ آسيب‌ سختي‌ وارد شد و حضرت‌ حمزه‌(رض) به‌ شهادت‌ رسيد، مشركان‌ را در قنوت‌ نماز صبح‌ نفرين‌ مي‌كردند، اما بعد از نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه، ديگر آنان‌ را در نماز نفرين‌ نكردند.
 
	سوره آل عمران آيه  129
‏متن آيه : ‏
‏ وَلِلّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنچه‌ در آسمانها و آنچه‌ در زمين‌ است، از آن‌ خداست» پس‌ بدانيد كه‌ گستره‌ ملك‌ خداوند متعال، فراخ‌ است‌ «هركه‌ را بخواهد» بيامرزد، «مي‌آمرزد و هركه‌ رابخواهد» عذاب‌ كند، «عذاب‌ مي‌كند» پس‌ ملك، ملك‌ اوست‌ و هرچه‌ بخواهد در آن‌ مي‌كند و هرچه‌ اراده‌ كند، به‌ ثبوت‌ مي‌رساند «و خداوند آمرزنده‌ مهربان ‌است» اين‌ اشاره‌اي‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ است‌ كه‌ رحمت‌ حق‌ تعالي‌ بر خشم‌ وي‌ پيشي‌ گرفته‌ و لذا اين‌ دعوتي‌ است‌ از قريش‌ كه‌ در موضع‌ خود در قبال‌ اسلام، تجديدنظر كنند.
 
	
سوره آل عمران آيه  130
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَأْكُلُواْ الرِّبَا أَضْعَافاً مُّضَاعَفَةً وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ در بين‌ داستان‌ احد، آيه‌ معترضه‌اي‌ را در مورد نهي‌ از رباخواري‌ مي‌آورد تا مؤمنان‌ از خوردن‌ ربا دست‌ برداشته‌ و اموالشان‌ را در راه‌خدا(ج) انفاق‌ نمايند و براي‌ نشر اسلام‌ آماده‌ باشند: «اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد! ربا را چند و چندين‌ برابر نخوريد» حرام‌ بودن‌ ربا در همه‌ حالات‌ و به‌ همه‌ صور واشكال‌ آن، واضح‌ و آشكار است، ليكن‌ آيه‌ كريمه‌ در اينجا ناظر بر شكلي‌ خاص ‌از رباست‌ كه‌ در ميان‌ اعراب‌ مرسوم‌ بود، آن‌ شكل‌ و شيوه‌ چنين‌ بود كه‌ آنان‌ مال‌ را تا زماني‌ معين‌ به‌ وام‌ ربوي‌ مي‌دادند و چون‌ وقت‌ بازپرداخت‌ وام‌ سر مي‌رسيد، هم‌ بر مال‌ مي‌افزودند و هم‌ در زمان‌ بازپرداخت‌ وام‌ و اين‌ كار را براي‌ بارهاي ‌پياپي‌ تكرار مي‌كردند تا بدانجا كه‌ فرد رباخوار چندين ‌برابر وامي‌ را كه‌ در آغازداده‌ بود، باز پس‌ مي‌گرفت‌. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ امروزه‌ اين‌ نوع‌ ربا را «سودمركب» مي‌نامند. قيد (أضعافا مضاعفة‌: چند و چندين‌ برابر) براي‌ بيان‌ واقعيت‌ ستم‌ زشتي‌ است‌ كه‌ مردم‌ در جاهليت‌ به‌ آن‌ مبتلا بودند و قطعا به‌ اين‌ معني‌ نيست‌ كه‌ اگر ربا كم‌ بود، خوردن‌ آن‌ جايز باشد بنابراين، كم‌ و بسيار ربا همه‌ حرام‌ قطعي‌است‌ و از اشد گناهان‌ كبيره‌ محسوب‌ مي‌شود «و از خداوند پروا كنيد» بافروگذاشتن‌ ربا «باشد كه‌ رستگار شويد».
	سوره آل عمران آيه  131
‏متن آيه : ‏
‏ وَاتَّقُواْ النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آتشي‌ كه‌ براي‌ كافران‌ آماده‌ شده‌ است، پرواكنيد» اين‌ ارشادي‌ است‌ به‌ مؤمنان‌ كه‌ بايد از آنچه‌ كفار در معاملاتشان‌ انجام‌ مي‌دادند، بپرهيزند. يعني‌: خوردن‌ ربا، از عملكرد و شيوه‌ كفار است، پس‌ شما مؤمنان‌ بايد از ربايي‌ كه ‌ايمان‌ را از شما سلب‌ مي‌كند و با آن‌ همچون‌ كفار مستوجب‌ آتش‌ مي‌شويد؛ بپرهيزيد.
	
سوره آل عمران آيه  132
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَطِيعُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از خدا و رسول‌ او فرمان‌ بريد» در هر امر و نهيي‌ «باشد كه» با فرمان بردن‌ ازخدا(ج) و رسولشص «مشمول‌ رحمت‌ قرار گيريد».
 
 آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَب