د تا آن‌ كه‌ برخي‌ از صحابه‌ - و از جمله‌ آنان‌ عمربن‌خطاب‌(رض)  - بعد از عشا با زنانشان‌ آميزش‌ كردند و غذا خوردند، آن‌گاه‌ شكايتشان‌ را از ارتكاب‌ اين‌ عمل‌ نزد رسول‌ خداص بردند. اين‌ بود كه‌ آيه‌كريمه ‌نازل‌ شد». جمهور علما بر آنند كه‌ روزه‌ كسي‌ كه‌ بامداد بر وي‌ در حال‌ جنابت‌طلوع‌ كرده، صحيح‌ است‌.
«پس‌ توبه‌ شما را» از خيانت‌ به‌ نفسهايتان‌ «پذيرفت‌ و از شما درگذشت‌» مراد اين‌ است‌ كه‌ برشما آسان‌ گرفت‌ و ميدان‌ را برشما فراخ‌ گردانيد «پس‌ اكنون‌» درشبهاي‌ ماه‌ رمضان‌ مي‌توانيد «با آنان‌ آميزش‌ كنيد و آنچه‌ را خدا براي‌ شما مقررداشته، طلب‌ كنيد» به‌ قولي: مراد از (آنچه‌ را خدا براي‌ شما مقرر داشته) طلب ‌فرزند است‌. به‌ قولي‌ ديگر: مراد از آن، طلب‌ شب‌ قدر است‌. يعني: مشغوليت‌ به‌آميزش‌ و مباحهاي‌ ديگر، نبايد شما را از طلب‌ دريافتن‌ فضيلت‌ ليله‌القدر غافل‌گرداند «و بخوريد و بياشاميد تا رشته‌ سپيد از رشته‌ سياه‌ نمودار شود» رشته‌ سپيد: سپيديي‌ است‌ كه‌ در هنگام‌ بامداد در همه‌ پهنه‌ افق‌ منتشر مي‌شود، نه‌ صبح‌ كاذب ‌كه‌ مانند دم‌ گرگ‌ به‌ صورت‌ طولي‌ در افق‌ بالا رفته‌ ولي‌ از نظر عرضي‌ در همه‌ افق‌منتشر نمي‌شود، پس‌ صبح‌ كاذب‌ چيزي‌ را حرام‌ و حلال‌ نمي‌گرداند و فقط اين‌صبح‌ صادق‌ است‌ كه‌ خورد ونوش‌ و ديگر محذورات‌ روزه‌ را حرام‌ مي‌گرداند. رشته‌ سياه: سياهي‌ شب‌ است‌. نمودار شدن‌ رشته‌ سپيد؛ جداشدن‌ آن‌ از سياهي‌شب‌ مي‌باشد، كه‌ اين‌ جز با داخل‌ شدن‌ وقت‌ بامداد محقق‌ نمي‌شود. و اين‌ خود، دليل‌ بر استحباب‌ تناول‌ غذاي‌ سحر در روزه‌ است، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «تسحروا فان‌ في‌السحور بركه‌: در سحر غذا تناول‌ كنيد زيرا در تناول‌ آن‌ بركت‌ است‌». «پس‌ از آن‌، روزه‌ را تا فرارسيدن‌ شب ‌تمام‌ كنيد» بنابراين، آغاز به‌ اتمام‌ رساندن‌ روزه‌؛ وقت‌ غروب‌ خورشيد است‌.
بايد دانست‌ كه‌ تعجيل‌ در افطار و تأخير در تناول‌ سحري‌ سنت‌ است‌ و مستحب‌است‌ كه‌ روزه‌دار با چند عدد خرما افطار نمايد و اگر خرما نبود با چند جرعه‌ آب‌. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌. روزه‌گرفتن‌ شش‌ روز از ماه‌ شوال‌ نيز مستحب‌است، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «هر كس‌ رمضان‌ را روزه‌ گرفت،سپس‌ آن‌ را با شش‌ روز از شوال‌ نيز دنبال‌ كرد، اين‌ براي‌ او همچون‌ روزه‌ همه‌عمر (روزگار ) است‌». در شريعت‌ ما از «روزه‌ وصال‌»، يعني‌ پيوند دادن‌ يك‌ يا چندين‌ روز و شب‌ از روزه‌ با يك‌ديگر نهي‌ به‌ عمل‌ آمده‌، چه‌ اين‌ نوع‌ روزه‌ ازويژگي‌هاي‌ رسول‌ خداص مي‌باشد. «و در حالي‌كه‌ در مساجد معتكف‌ هستيد، با زنان‌ درنياميزيد» يعني: با آنان‌ مقاربت‌ نكنيد. اعتكاف: عبارت‌ از بر عهده‌ گرفتن ‌طاعتي‌ است‌ مخصوص، در وقتي‌ مخصوص، با شرطي‌ خاص‌ و در جايي‌ خاص‌. معتكف: كسي‌ است‌ كه‌ مقيم‌ مسجد گشته‌، خودش‌ را براي‌ اين‌ عبادت‌ مقيد مي‌گرداند.
جمهور علما بر آنند كه‌ هرچند انگيزه‌ بخش‌هاي‌ جماع‌؛ چون‌ بوسه‌ و لمس‌ شهوت‌انگيز بر معتكف‌ حرام‌ است، ليكن‌ اگر اين‌ كارها به‌ انزال‌ مرد نينجاميد، اعتكاف‌ وي‌ را فاسد نمي‌سازد. اما مالكي‌ها بر آنند كه‌ بوسه‌ و مساس‌شهوت‌انگيز نيز، اعتكاف‌ را فاسد مي‌كند. علما اجماعا بر آنند كه‌ اعتكاف‌ واجب‌نيست، بلكه‌ نافله‌اي‌ از نوافل‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص و اصحاب‌ و همسرانشان ‌بدان‌ عمل‌ كرده‌اند و با نذر نيز لازم‌ مي‌شود. همچنان‌ علما اجماعا بر آنند كه ‌اعتكاف‌ درست‌ نيست‌ مگر در مسجد. ابوحنيفه‌ و شافعي‌ و احمد برآنند كه: اقل‌مدت‌ اعتكاف‌ يك‌ لحظه‌ است‌ و اكثر آن‌ حد معيني‌ ندارد[6].
«اينها حدود الهي‌ است، پس‌ بدانها نزديك‌ نشويد» حدود: جمع‌ حد است‌ وحد در لغت‌ يعني: مانع‌ ميان‌ دو چيز، سپس‌ بر آن‌ اموري‌ اطلاق‌ گرديد كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آنها را براي‌ بندگان‌ خويش‌ مشروع‌ گردانيده‌ است‌. بايد دانست‌ كه‌ اگر بعد از ذكر حدود، (فلا تقربوها) بيايد؛ مراد از آن‌ ممنوعات‌ و محرمات‌ الهي ‌است‌ و اگر بعد از آن، (فلا تعتدوها) بيايد، مراد از آن، احكام‌ مقرره‌ الهي‌ بربندگانش‌ مي‌باشد كه‌ جايز نيست‌ از آن‌ تجاوز كنند. و اگر مراد از حدود؛ عامه‌احكام‌ باشد، پس‌ معناي‌ (فلا تقربوها) اين‌ است‌ كه: متعرض‌ تغيير احكام‌ نشويد، يا به‌ مرز ميان‌ حق‌ و گمراهي‌ نزديك‌ نشويد. «اين‌گونه‌ خداوند آيات‌ خود را براي‌ مردم‌ بيان‌ مي‌كند» يعني: چنان ‌كه‌ خداوند(ج)  روزه‌ و احكام‌ و تفاصيل‌ آن‌ را براي ‌مردم‌ بيان‌ كرد؛ ديگر احكام‌ خويش‌ را نيز بر زبان‌ پيامبرش‌ حضرت‌ محمدص براي‌ آنان‌ بيان‌ مي‌كند «باشد كه‌ تقوي‌ پيشه‌ كنند» زيرا احكام‌ الهي‌ پديدآورنده‌ تقوي‌ است.
[6] تفصیل احکام روزه و اعتکاف را در کتب فقه بجویید.سوره إسراء آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ انظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ببين‌» به‌ ديده‌ عبرت‌ «چگونه‌ بعضي‌ از آنان‌ را بر بعضي‌ ديگر برتري ‌داده‌ايم‌» در روزي‌ و جاه‌ دنيا! لذا در ميان‌ مردم‌ هم‌ اغنيا را مي‌يابيد هم‌ فقرا را، هم‌ اقويا را مي‌يابيد هم‌ ضعفا را، هم‌ تندرستان‌ را مي‌يابيد هم‌ بيماران‌ را و البته‌ اين‌ تفاوتها به‌ سبب‌ حكمت‌ بالغه‌اي‌ است‌ كه‌ عقل‌ها از ادراك‌ آن‌ قاصرند «و قطعا آخرت‌ بزرگتر است‌ در رفعت‌ درجات‌ و بيشتر است‌ در برتري‌» يعني‌: درجات‌ آخرت‌ و برتريهاي‌ مؤمنان‌ در آن‌ بر كفار، فوق‌ برتري‌ها و تفاوتهاي‌ موجود در دنيا ومراتب‌ و درجات‌ اهل‌ آن‌ در دارايي‌ و نداري‌ و مانند آن‌ است‌ زيرا تفاوت‌ در آخرت‌ با بهشت‌ و درجات‌ آن‌ و با آتش‌ و دركات‌ آن‌ است‌ پس‌ انسان‌ عاقل‌ به ‌آخرت‌ عنايت‌ مي‌ورزد نه‌ به‌ دنيا. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ و مسلم‌ آمده‌است‌: «قطعا صاحبان‌ درجات‌ برتر در بهشت‌، اهل‌ عليين‌ را چنان‌ مي‌بينند كه‌ شما ستاره‌ فرورفته‌ در افق‌ آسمان‌ را مي‌بينيد».
 
	سوره إسراء آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ لاَّ تَجْعَل مَعَ اللّهِ إِلَهاً آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوماً مَّخْذُولاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«معبود ديگري‌ را با خدا قرار نده‌» ابن‌كثير مي‌گويد: «مخاطب‌ اين‌ امر، مكلفان ‌از امت‌ محمدص اند». يعني‌: اي‌ مكلف‌! در پرستش‌ پروردگار شريكي‌ براي‌ اوقرار نده‌ «كه‌ آن‌گاه‌ نكوهيده‌ و بي‌يار و ياور بنشيني‌» يعني‌: در آن‌ صورت‌، دو چيز را يكجا با هم‌ براي‌ خود گرد آورده‌اي‌؛ يكي‌ نكوهش‌ خداوند(ج)