خداوند متعال‌ با آنان‌ در آنچه‌ كه‌ دوست‌ دارند، سخن‌ نمي‌گويد، هرچند درآنچه‌ كه‌ دوست‌ ندارند، با آنان‌ سخن‌ مي‌گويد». «و پاكشان‌ نمي‌دارد» يعني: اعمال‌ پليدشان‌ را اصلاح‌ نمي‌كند كه‌ از گناه‌ پاك‌ شوند «و براي‌ آنان‌ عذابي‌ است‌دردناك‌» كه‌ همانا آتش‌ دوزخ‌ است‌.
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ و آيه‌ ﴿‏ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ ...﴾ سوره‌ «آل‌ عمران‌»، هر دو درباره‌ يهود نازل‌ شد زيرا رؤسا وعلماي‌ آنان‌ از سفلگان‌ خويش‌ هدايايي‌ گرفته‌ و به‌ آنها وعده‌ مي‌دادند كه‌ پيامبرآخرالزمان‌ از ميانشان‌ بر انگيخته‌ مي‌شود. پس‌ چون‌ رسول‌ خداص از غير آنان ‌برانگيخته‌ شدند، آنها از زوال‌ رياست‌ و أخاذي‌هاي‌ خويش‌ بيمناك‌ شده‌ و لذا صفات‌ حقيقي‌ پيامبر آخرالزمان‌ص در تورات‌ را كتمان‌ كردند و اوصاف‌ ديگري ‌را برساخته‌ و به‌ عوام‌ خويش‌ گفتند: اينك‌ اوصاف‌ پيامبر آخرالزمان‌ همين‌هاست‌، كه‌ با اوصاف‌ محمد هيچ‌ شباهتي‌ ندارد! اما آيه‌ كريمه‌ هر كس‌ ديگري‌ را نيز دربرمي‌گيرد كه‌ شرع‌ خدا(ج) را پنهان‌ ساخته‌ و دربرابر آن‌ رشوه‌ بگيرد، همچنين‌ هركسي‌ را كه‌ در ازاي‌ منفعت‌ عاجل‌ و يا مصلحت‌ زايل‌ و زودگذري‌، به‌ تغييردادن ‌چيزي‌ از دين‌ خدا(ج) و كتمان‌ حق‌ راضي‌ گردد.
 
سوره نحل آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» افزون‌ برآنچه‌ گذشت‌ «در آنها براي‌ شما تجملي‌ است‌» يعني: در چهارپايان‌ براي‌ شما زيبايي‌ و زينتي‌ است‌ «آن‌گاه‌ كه‌ شامگاهان‌ آنها را از چراگاه‌ برمي‌گردانيد و هنگامي‌ كه‌ بامدادان‌ آنها را به‌ چراگاه‌ مي‌بريد» چهارپايان‌ هنگام‌ رفت‌ وبرگشت‌ خود به‌ صحرا و چراگاه، شما را با منظري‌ چشم‌ و دلنواز به‌ بهجت ‌مي‌آورند ـ و لذت‌ نگاه‌ نيز نعمتي‌ است‌ بزرگ‌. خداوند(ج)  مخصوصا اين‌ دو وقت‌ را ياد كرد زيرا صاحبان‌ مواشي‌ و دامداران‌ به‌ چهارپايان‌ خود در اين‌ دو وقت ‌اهتمام‌ و عنايت‌ بيشتري‌ مي‌ورزند. وقت‌ برگشت‌ آنها از چراگاه‌ را بر وقت‌ رفتن ‌آنها مقدم‌ گردانيد زيرا اين‌ حيوانات‌ در وقت‌ برگشت، سير و سيراب‌ و خرم‌ و بامايه‌هايي‌ پر از شير از صحرا مي‌آيند، ظرفها را پر از شير، دلها را پر از سرور وچشمها را پر از بهجت‌ مي‌سازند و سخت‌ دل‌آرا و چشم‌نواز مي‌شوند.
 
﴿سوره‌ نحل﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (128) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ اين‌كه‌ در آن‌ داستان‌ «نحل‌» يا زنبور عسل‌آمده‌ است، «نحل‌» ناميده‌ شده‌. همچنين‌ اين‌ سوره‌ را به‌ سبب‌ نعمت‌هايي‌ كه‌خداوند متعال‌ در آن‌ بر بندگانش‌ برشمرده‌ است، سوره‌ «نعم‌» نيز ناميده‌اند.
محور اين‌ سوره‌ همچون‌ عموم‌ سوره‌هاي‌ مكي، اثبات‌ توحيد، معاد و نبوت، بيان‌ دلايل‌ يگانگي، قدرت‌ و عظمت‌ حق‌ تعالي‌ و طرح‌ شبهات‌ منكران‌ و دفع ‌آنهاست‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:2213.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:2214.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:2215.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:2216.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:2217.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:2218.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:2219.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:2220.txt"> آيه  14</a></body></html>سوره نحل آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَحْمِلُ أَثْقَالَكُمْ إِلَى بَلَدٍ لَّمْ تَكُونُواْ بَالِغِيهِ إِلاَّ بِشِقِّ الأَنفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بارهاي‌ شمارا مي‌برند» يعني: كالاهاي‌ سنگين‌ مسافران‌؛ مانند خواروبار و غيره‌ را. به‌قولي‌ مراد اين‌ است‌ كه: خود شما را بر دوش‌ خود مي‌برند «به‌ شهري‌كه‌ جز با مشقت‌ بدنها بدان‌ نمي‌توانستيد برسيد» يعني: اگر با شما شتر سواري‌اي ‌نمي‌بود كه‌ بارهاي‌ شما را بردارد، جز با دشواري‌ و مشقتي‌ كه‌ بدنهايتان‌ را به‌ رنج ‌و گدازي‌ سخت‌ وامي‌داشت، نمي‌توانستيد به‌ آن‌ شهر برسيد، چه‌ در آن‌ صورت ‌ناچار بوديد كه‌ بارهايتان‌ را بر دوش‌ خويش‌ حمل‌ كنيد. آري‌! تصور كنيد كه‌ اگر يك‌ حاجي‌ يا يك‌ تاجر ناگزير باشد كه‌ بار و بنه‌ خود را بردوش‌ خويش‌ از اين ‌طرف‌ دنيا به‌ آن‌ طرف‌ حمل‌ كند، چه‌ وضعي‌ پيش‌ خواهد آمد؟! «قطعا پروردگارشما رئوف‌ و مهربان‌ است‌» نسبت‌ به‌ شما، از آنجا كه‌ اين‌ چهارپايان‌ را برايتان ‌آفريد.
 
	سوره نحل آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوهَا وَزِينَةً وَيَخْلُقُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اسبان‌ و استران‌ و خران‌ را آفريد» يعني: اين‌ اصناف‌ سه‌گانه‌ از چهارپايان‌ را براي‌ شما آفريد «تا بر آنها سوار شويد» و منافع‌ آنها در غير سواري‌ هم‌ معلوم ‌است‌؛ چون‌ بردن‌ كالا بر آنها و بهره‌هاي‌ دگر....
امام‌ ابوحنيفه‌: با اين‌ آيه‌ و نيز حديث‌ شريف‌ رسول‌ خدا ص به‌ روايت ‌خالدبن‌وليد(رض)  كه‌ آن‌ حضرت‌ ص در آن‌ از خوردن‌ گوشت‌ اسبان‌ و قاطران‌ و خران‌ نهي‌ كردند، بر عدم‌ جواز خوردن‌ گوشت‌ اسب‌ استدلال‌ كرده‌ است‌ زيرا اسب‌ براي‌ سواري‌ است‌ نه‌ براي‌ خوردن‌. ولي‌ رأي‌ جمهور فقها بر جواز خوردن‌ گوشت‌ اسب‌ است‌.
«و» اين‌ چهارپايان‌ براي‌ شما «مايه‌ تجمل‌ نيز هست‌» زيرا آنها را به‌ جل‌ و جهاز و زين‌ و غيره‌ زينت‌ كرده‌ سوارشان‌ مي‌شويد و از اين‌ كار به‌ وجد و شادي‌ وانبساط در مي‌آييد «و آنچه‌ را نمي‌دانيد، مي‌آفريند» يعني: جز آنچه‌ كه‌ در اينجا براي‌ شما برشمرديم، مخلوقات‌ ديگري‌ را در خشكي‌ و دريا مي‌آفرينيم‌ كه‌ شما بدانها احاطه‌ علمي‌ نداريد، نه‌ از آنها چيزي‌ شنيده‌ ايد و نه‌ آنها را ديده‌ايد.
شايد مراد اين‌ باشد كه‌ حق‌ تعالي‌ پيوسته‌ از وسايل‌ نقليه‌ و اسباب‌ زينت‌ چيزهايي‌ را مي‌آفريند كه‌ بشر قبل‌ از اختراع‌ آنها نسبت‌ به‌ آنها علم‌ ندارد چنان‌كه ‌ماشين‌، كشتي‌هاي‌ بخار، هواپيما و ديگر وسايل‌ مدرن‌ را آفريد و بر مبناي‌ اين‌آيه، هنوز هم‌ اشياي‌ ناشناخته‌ ديگري‌ را مي‌آفريند...  و اين‌ روند پيوسته‌ ادامه ‌دارد.
اين‌ آيه‌ يكي‌ از بزرگترين‌ معجزات‌ علمي‌ قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ مرزهاي‌ مكان‌ و زمان‌ را پشت‌ سر گذاشته‌ است‌.
 
	سوره نحل آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَلَى اللّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ وَمِنْهَا جَآئِرٌ وَلَوْ شَاء لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ خداوند(ج)  در ميانه‌ بحث‌ از نعمت‌هاي‌ مادي‌ خويش‌ بر انسان، به‌ راههاي ‌معنوي‌ ديني‌ نيز توجه‌ داده‌ و مي‌فرمايد: «و نمودن‌ راه‌ ميانه‌ بر خداوند است‌» يعني: نمودن‌ راه‌ را