شان‌ افزوده‌ است.

  
سوره نحل
 
سوره نحل آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ أَتَى أَمْرُ اللّهِ فَلاَ تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هان، امر خدا در رسيد» جمهور مفسران‌ برآنند كه‌ مراد از «امر خدا» در اين ‌آيه، روز قيامت‌ است‌. يعني‌ روز قيامت‌ خواه‌ناخواه‌ به‌ زودي‌ آمدني‌ است‌. خاطرنشان‌ مي‌شود؛ اعراب‌ عادتا به‌ امري‌ كه‌ وقوعش‌ حتمي‌ است، مي‌گويند: «آن‌ امر آمد» و از آن‌ به‌ زمان‌ گذشته‌ (ماضي‌) تعبير مي‌كنند. روايت‌ ابن‌عباس‌(رض)  در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ نيز مؤيد قول‌ اين‌ گروه‌ از مفسران‌ است: «چون‌ جمله ﴿‏ أَتَى أَمْرُ اللّهِ﴾  نازل‌ شد، اصحاب‌ رسول‌ خدا ص سراسيمه‌ از جا برخاستند، همان ‌بود كه: ﴿فَلاَ تَسْتَعْجِلُوهُ﴾:  (آن‌ رابه‌ شتاب‌ طلب‌ نكنيد) نازل‌ شد، در اين‌ هنگام ‌اصحاب‌ نشستند و آرام‌ گرفتند». به‌قولي: مراد از «امر خدا»، بعثت‌ حضرت ‌محمد ص است‌. به‌قولي‌ ديگر: مراد از آن، فرودآوردن‌ عذاب‌ خداوند(ج)  برمشركان‌ است‌ «پس‌ آن‌ را به‌شتاب‌ طلب‌ نكنيد» يعني: فرارسيدن‌ قيامت‌ يا عذاب‌ را قبل‌ از وقت‌ مقرر آن‌ درخواست‌ نكنيد. كفار به‌ انگيزه‌ تمسخر و تكذيب‌ هشدارها و وعده‌هاي‌ الهي‌ در برپايي‌ قيامت‌ يا نزول‌ عذاب، آنها را به‌ شتاب‌ مي‌طلبيدند «او منزه‌ و فراتر است‌ از آنچه‌ با وي‌ شريك‌ مقرر مي‌كنند» يعني: خداي‌ سبحان‌ منزه‌ و برتر است‌ از شرك‌آوري‌ آنان، يا از اين‌كه‌ شريكي‌ داشته‌ باشد. البته‌ شتابزدگي‌آنان‌ در نزول‌ عذاب‌ كه‌ برخاسته‌ از استهزا و تكذيبشان‌ است، نيز دلالت‌ برآن‌ داردكه‌ اين‌ كارشان‌ از شرك‌ است‌ زيرا اگر آنها خداي‌ عزوجل‌ را به‌ يگانگي‌ مي‌شناختند، تماما تسليم‌ وي‌ مي‌شدند و عذاب‌ را از سر انكار و استهزاء به‌شتاب ‌نمي‌طلبيدند.
 
	سوره نحل آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ يُنَزِّلُ الْمَلآئِكَةَ بِالْرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنذِرُواْ أَنَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَاْ فَاتَّقُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرشتگان‌ را با روح‌» يعني: با وحي‌، يا با قرآن‌ كه‌ از وحي‌ است‌ «به‌ امر خويش‌ بر هر كس‌ از بندگانش‌ كه‌ بخواهد فرود مي‌آورد» يعني: خداوند(ج)  انبياي‌ خود را به‌ وحي‌ خويش‌ كه‌ فرشتگانش‌ آن‌ را به‌ ايشان‌ فرود مي‌آورند، مخصوص‌ساخته‌ است‌. از وحي‌ به‌ «روح‌» تعبير نمود زيرا وحي‌ دلهاي‌ مرده‌ را زنده ‌مي‌گرداند چنان‌كه‌ روح، بدنهاي‌ مرده‌ را زنده‌ مي‌كند. مضمون‌ اين‌ وحي‌ الهي‌ اين ‌است: «كه‌ بيم‌ دهيد» يعني: مردم‌ را آگاه‌ كنيد و به‌ آنان‌ اعلام‌ كنيد «كه‌ معبودي‌جز من‌ نيست‌» يعني: آنان‌ را به‌ توحيد و يكتاپرستي‌ام‌ دستور دهيد و اين‌ وحدانيتم ‌را همراه‌ با بيم‌دهي‌ به‌ آنان‌ اعلام‌ كنيد. پس‌ توحيد، محور دعوت‌ همه ‌پيامبران‡ است‌ «پس، از من‌ پروا كنيد» اي‌ بندگان‌ من‌! اين‌ هشداري‌ است‌ به‌آنان‌ كه‌ مبادا به‌ وي‌ شرك‌ آورند.
 
سوره نحل آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آسمانها و زمين‌ را به‌ حق‌ آفريد» يعني: آنها را به‌ تدبيري‌ درست‌، نظامي ‌مستحكم‌ و زيربناي‌ متيني‌ از حكمت‌ آفريد تا بر قدرت‌ و وحدانيت‌ وي‌ دلالت ‌كنند لذا خداوند متعال‌؛ «از آنچه‌ با وي‌ شريك‌ مي‌گردانند» يعني: از شرك‌آوري ‌آنان، يا از آنچه‌ با وي‌ شريك‌ مقرر مي‌كنند «بلند قدر است‌» يعني: برتر، مقدس‌تر و فراتر است‌؛ زيرا اوست‌ كه‌ به استقلال‌ و انفراد آسمانها و زمين‌ را آفريد پس‌ فقط اوست‌ كه‌ سزاوار پرستش‌ مي‌باشد لذا چگونه‌ غير وي‌ را با او شريك ‌مي‌آورند ؟!.
 
	سوره نحل آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ خَلَقَ الإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«انسان‌ را از نطفه‌اي‌» يعني: از جماد پست‌ و بي‌ارزشي‌ چون‌ آب‌ مني‌ كه‌ از بدن‌ وي‌ خارج‌ مي‌شود «آفريد» سپس‌ آن‌ آب‌ مني‌ را در روند تطور قرار داد تا صورت‌ انساني‌ آن‌ كامل‌ شد آن‌گاه‌ در آن‌ روح‌ دميد و سرانجام‌ او را از شكم‌ مادرش‌ به‌ اين‌ سراي‌ دنيا فرودآورد تا در آن‌ زندگي‌ كند «آن‌گاه‌ او» بعد از آفرينشش‌ با اين‌ وصف‌ و بيرون ‌آوردنش‌ از اين‌ كارگاه‌ با اين‌ همه‌ كمال‌ و بعد ازطي‌ آن‌ همه‌ مراحل‌ پيچيده‌ «ستيزه‌جويي‌ آشكار است‌» يعني: همچون‌ ستيزنده‌اي ‌است‌ با خداي‌ سبحان‌ در قدرتش، كه‌ ستيز و خصومتش‌ واضح‌ و آشكار است ‌درحالي‌كه‌ او آفريده‌ شده‌ تا بنده‌ باشد نه‌ ستيزنده‌.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: آيه‌ كريمه‌ درباره‌ ابي‌بن‌خلف‌ نازل‌ شد آن‌گاه‌ كه ‌او استخوان‌ پوسيده‌اي‌ را نزد رسول‌ خدا ص آورد و گفت: اي‌ محمد! آيا مي‌پنداري‌ كه‌ خداوند اين‌ را بعد از آن‌كه‌ پوسيده‌ است، زنده‌ مي‌كند؟!
 
	سوره نحل آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَالأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چهارپايان‌ را براي‌ شما آفريد» كه‌ عبارتند از: شتر و گاو و گوسفند «در آنها براي‌ شما پوششي‌ است‌» گرمابخش‌. دف: آنچه‌ كه‌ وسيله‌ گرمابخشي‌ است‌؛ ازپشم‌ و كرك‌ و موي‌ آنها «و» براي‌ شما در آنها «منفعت‌هاي‌ ديگر است‌» كه‌عبارت‌ است‌ از: شير، سواري‌ بر آنها، زاد و ولد، كشاورزي‌ به‌ وسيله‌ آنها و مانند آن‌ از منافع‌ بسيار ديگر «و از آنها» يعني: از گوشت‌ و چربي‌ آنها «مي‌خوريد».
 
	آيه  174
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولَئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ آنچه‌ را خداوند از كتاب‌ نازل‌ كرده، پنهان‌ مي‌دارند و بدان‌ بهاي‌ ناچيزي‌به‌دست‌ مي‌آورند» زيرا متاع‌ و بهره‌ فاني‌ دنيا كه‌ دربرابر پنهان‌ساختن‌ و تغيير دادن ‌شرع‌ خدا(ج) گرفته‌ مي‌شود، هرچند بسيار پنداشته‌ شود، بدون‌ شك‌ ناچيز و اندك ‌است‌ زيرا عوض‌ حقيقي‌ آن، سعادت‌ دنيا و آخرت‌ است‌ كه‌ قرباني‌ شده‌ است ‌«آنان‌ جز آتش‌ در درون‌ خويش‌ فرو نمي‌برند» يعني: آن‌ بهاي‌ ناچيزي‌ كه‌ در قبال‌ پنهان‌ كردن‌ آيات‌ الهي‌ دريافت‌ مي‌دارند، عذاب‌ آخرت‌ را بر آنان‌ مسلم‌ گردانيده‌ و سبب‌ ورودشان‌ به‌ دوزخ‌ مي‌شود «و خداوند روز قيامت‌ با آنان‌ سخن‌ نمي‌گويد» به‌دليل‌ فرود آمدن‌ خشم‌ وي‌ بر آنان‌ و ناخشنودي‌ از آنان‌. طبري‌ مي‌گويد: 