 از جانب‌ پيامبرانش‌ شناخته‌ مي‌شود، درحالي‌كه‌ هيچ‌ حجت‌ و برهاني‌ بر اين‌ امر نداريد كه‌ پيامبران‡ آنچه ‌را كه‌ شما حرام‌ ساخته‌ايد، حرام‌ كرده‌ باشند بنابراين‌، شما در اين‌ حلال‌ و حرام‌سازي‌ فقط بر خداي‌ عزوجل‌ افترا مي‌بنديد.
امام‌ شوكاني‌ در تفسير «فتح‌القدير» مي‌گويد: «در اين‌ آيه‌ شريفه‌، هشداري ‌سخت‌ به‌ شتاب‌ كنندگان‌ در عرصه‌ فتوي‌ است‌، آنان‌ كه‌ به‌ شتاب‌ در مورد تحليل ‌يا تحريم‌، يا جواز و عدم‌ آن‌، براي‌ بندگان‌ خدا(ج)  در شريعتش‌ فتوي‌ صادر مي‌كنند. آري‌! اين‌ آيه‌ زنگ‌ خطر را در بيخ‌ گوش‌ آنان‌ به‌ صدا درآورده‌ و آنان ‌را متوجه‌ اين‌ حقيقت‌ مي‌گرداند كه‌ بايد در حجتهاي‌ خدا(ج)  ژرف‌ انديشانه ‌فروروند و آنها را چنان‌كه‌ بايد از كتاب‌ و سنت‌ بفهمند و به‌ اين‌ امر اكتفا نكنند كه ‌مستند نهايي‌ و تكيه‌گاه‌ قطعي‌شان‌ از علم‌، فقط نقل‌ و حكايت‌ قول‌ قائلي‌ از اين ‌امت‌ باشد كه‌ از او در امر دين‌ خويش‌ تقليد كرده‌ و به‌ آنچه‌ او از كتاب‌ و سنت ‌عمل‌ كرده‌، عمل‌ كرده‌اند و آنچه‌ را كه‌ به‌ آن‌ شخص‌ مجتهد نرسيده‌، يا رسيده ‌ولي‌ او چنان‌كه‌ بايد آن‌ را نفهميده‌، يا اين‌كه‌ فهميده ولي‌ در اجتهاد و ترجيح ‌خويش‌ در مورد آن‌ به‌ خطا رفته‌ است‌، منسوخ‌ تلقي‌ كرده‌ و حكم‌ آن‌ را از بندگان ‌خدا(ج)  مرفوع‌ پنداشته‌اند.
آنها بايد به‌ اين‌ امر توجه‌ داشته‌ باشند كه‌ آن‌ امام‌ مجتهد مرجع‌ تقليد، خود نيز مكلف‌ و متعبد به‌ اين‌ شريعت‌ است‌، همان‌گونه‌ كه‌ آنان‌ مكلف‌ و متعبدند و چنان ‌نيست‌ كه‌ او در مسند تقنين‌ احكام‌ و اصدار تكاليف‌ و اوامر قرار داشته‌ باشد وديگران‌ در جايگاه‌ عمل‌ و تقليد بلكه‌ او اجتهادش‌ را كرده‌ و رأيش‌ را ابراز داشته‌ و در واقع‌ آنچه‌ را كه‌ بر عهده‌ وي‌ بوده‌ انجام‌ داده‌ و در صورت‌ رسيدن‌ به‌ حق‌، به ‌دو پاداش‌ و در غير آن‌ به‌ يك‌ پاداش‌ دست‌ يافته‌ است‌ لذا بر غير وي‌ از اهل‌ علم ‌كه‌ بر نگرش‌ در دلايل‌ كتاب‌ و سنت‌ قادرند، پيروي‌ از وي‌ بدون‌ شناخت‌ دليل‌ و انديشيدن‌ در حجتش‌ شايسته‌ نيست‌».
[3] نگاه‌ كنيد به‌ سوره‌ انعام‌ «آيه/‌139» و ما بعد آن‌.	آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا ظَنُّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌كه‌ بر خدا دروغ‌ مي‌بندند، روز قيامت‌ چه‌ گمان‌ دارند؟» يعني: مي‌پندارند كه‌ در آن‌ روز با آنان‌ چه‌ خواهد شد؟ آيا در برابر جرم‌ عظيم‌ افترا بر خداي‌ سبحان‌، همين‌ طور بدون‌ مجازات‌ رها خواهند گشت‌؟ «همانا خدا بر مردم ‌صاحب‌ فضل‌ است‌» زيرا به‌ آنان‌ عقل‌ و خرد بخشيده‌ و در كنار آن‌، پيامبران‡ را به‌سويشان‌ فرستاده‌ و حلال‌ و حرام‌ را برايشان‌ تبيين‌ كرده‌ «ولي‌» با همه‌ اين‌ فضل‌ واحسانها «بيشترشان‌ سپاسگزاري‌ نمي‌كنند» و كفران‌ نعمت‌ كرده‌ با دين‌ خدا(ج)  مي‌ستيزند و شريعت‌ وي‌ را به‌ بازي‌ مي‌گيرند.
 
آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا تَكُونُ فِي شَأْنٍ وَمَا تَتْلُو مِنْهُ مِن قُرْآنٍ وَلاَ تَعْمَلُونَ مِنْ عَمَلٍ إِلاَّ كُنَّا عَلَيْكُمْ شُهُوداً إِذْ تُفِيضُونَ فِيهِ وَمَا يَعْزُبُ عَن رَّبِّكَ مِن مِّثْقَالِ ذَرَّةٍ فِي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاء وَلاَ أَصْغَرَ مِن ذَلِكَ وَلا أَكْبَرَ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نمي‌باشي‌» اي‌ پيامبرص «در هيچ‌ شغلي‌» يعني: در هيچ‌ كاري‌ از كارهايي ‌كه‌ برايت‌ پيش‌ مي‌آيد، «و نمي‌خواني‌ هيچ‌ آيه‌اي‌ از قرآن‌ را كه‌ از سوي‌ باري‌ تعالي ‌آمده‌» يعني: در اين‌ حال‌، آيات‌ قرآن‌ را براي‌ اعلام‌ چگونگي‌ حكم‌ آن‌ كار، به ‌امتت‌ نمي‌خواني‌ تا حكم‌ آنها با خواندنت‌ دانسته‌ شود «و شما هيچ‌ عملي‌نمي‌كنيد» خطاب‌ براي‌ رسول‌ خداص و امت‌ ايشان‌ است‌ «مگر اين‌كه‌ ما بر شما گواهيم‌» شما را مي‌بينيم‌ و از شما مي‌شنويم‌ «آن‌گاه‌ كه‌ بدان‌ مبادرت‌ مي‌ورزيد» به‌گفتار و كردار «و هم‌وزن‌ ذره‌اي‌، نه‌ در زمين‌ و نه‌ در آسمان‌ از پروردگار تو پنهان‌ نيست‌» ذره: موريانه‌ سرخ‌رنگ‌، يا كوچكترين‌ جزء از اجزاي‌ ماده‌ است‌ «و نه‌ كوچكتر از آن‌» يعني: كوچكتر از ذره‌، همچون‌ اجزاي‌ اتم‌ (الكترون‌، پروتون‌ ونوترون‌) «و نه‌ بزرگتر» از آن‌ «چيزي‌ نيست‌، مگر اين‌كه‌» آن‌ چيز نزد خدا(ج)  «در كتابي‌ روشن‌» كه‌ لوح‌ محفوظ است‌ «نوشته‌ شده‌ است‌» پس‌ چگونه‌ از او پنهان ‌مي‌ماند؟!
هدف‌ از اعلام‌ اين‌ حقايق‌، اولا: رد بر كساني‌ است‌ كه‌ مي‌پندارند؛ خداي‌ متعال‌ به‌ جزئيات‌ دانا نيست‌، ثانيا: رساندن‌ اهل‌ خرد به‌ اين‌ نتيجه‌ منطقي‌ است‌ كه‌ فقط دارنده‌ چنين‌ اوصافي‌ شايسته‌ آن‌ است‌ كه‌ حلال‌ و حرام‌ وضع‌ كند و به‌ يگانگي‌ مورد پرستش‌ قرار گيرد.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1674.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:1675.txt">آيه  63</a><a class="text" href="w:text:1676.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:1677.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:1678.txt">آيه  66</a><a class="text" href="w:text:1679.txt">آيه  67</a><a class="text" href="w:text:1680.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:1681.txt">آيه  69</a><a class="text" href="w:text:1682.txt">آيه  70</a></body></html>آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ أَلا إِنَّ أَوْلِيَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آگاه‌ باشيد كه‌ قطعا بر اولياي‌ الله نه‌ بيمي‌ است‌» (اولياء الله: دوستان‌ خدا): نخبگان‌ و برگزيدگان‌ از مؤمنانند كه‌ گويي‌ با طاعت‌ خداي‌ سبحان‌ و پرهيز از معصيت‌ وي‌، به‌ او نزديك‌ شده‌اند پس‌ بر اين‌ گروه‌ نه‌ در هنگامه‌ رستاخيز و حشر و نشر و عرصات‌ قيامت‌، بيمي‌ است‌ چرا كه‌ خداي‌ متعال‌ ضمانت‌ كرده‌ است‌ كه ‌ايشان‌ از هول‌ و هراس‌ آن‌ روز ايمن‌ باشند «و نه‌ آنان‌ اندوهگين‌ مي‌شوند» بر آنچه‌ كه‌ از دنيا از دست‌ داده‌ و پشت‌ سرگذاشته‌اند چنان‌كه‌ دوست‌داران‌ دنيا بر از دست‌ دادن‌ آن‌ اندوهگين‌ مي‌شوند.
 
آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ آمَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اين‌ گروه‌ دوستان‌ خدا(ج)  «همانان‌» اند «كه‌ ايمان‌ آورده‌اند» به‌ آنچه‌ كه‌ بايد بدان‌ ايمان‌ مي‌آوردند «و تقوي‌ ورزيده‌اند» يعني: از خداي‌ سبحان‌ پروا داشته‌اند؛ با پايبندي‌ به‌ امر و نهي‌ وي‌. آري‌! اينان‌ هرگز به‌ مانند ديگران‌ بيم‌ و هراسي‌ ندارند زيرا به‌ تكاليفي‌ كه‌ خداوند(ج)  بر ايشان‌ وضع‌ كرده‌، عمل‌ نموده‌اند و خود را از معاصي‌ و نواهي‌ وي‌ بازداشته‌اند پس‌ ايشان‌ ض