
«آيا مي‌پندارند كه‌ آنچه‌ از مال‌ و فرزندان‌ كه‌ بديشان‌ مدد مي‌دهيم‌» در اين‌ دنيا، به‌خاطر آن‌ است‌ كه: «مي‌خواهيم‌ به‌سودشان‌ در خيرات‌ شتاب‌ ورزيم‌؟» يعني: آيا مي‌پندارند كه‌ با دادن‌ اموال‌ و فرزندان‌، در نفع‌ و خير آنها مي‌كوشيم‌ و دادن‌ اين ‌اموال‌ و فرزندان‌ برايشان‌ نوعي‌ گراميداشت‌ از سوي‌ ما براي‌ آنان‌ است‌؟ «نه‌، بلكه‌ نمي‌فهمند» يعني: نه‌! هرگز ما برايشان‌ خير و خوبي‌ اراده‌ نداريم‌ بلكه‌ اين‌ اموال‌ وفرزندان‌ برايشان‌ «استدراج‌» است‌ تا بر مقدار گناهانشان‌ بيفزايند ولي‌ آنان‌ اين ‌شعور را ندارند كه‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ پي‌ ببرند.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «آن‌گاه‌ كه‌ ديدي ‌خداوند(ج) دنياي‌ دلخواه‌ بنده‌ را به‌ او مي‌دهد در حالي‌كه‌ او بر گناهان‌ خويش ‌پايدار است‌، بدان‌ كه‌ اين‌ از سوي‌ باري‌تعالي‌ برايش‌ استدراج‌ است‌». درحديث‌ شريف‌ ديگري‌ به‌ روايت‌ عبدالله بن‌ مسعود(رض) آمده‌است: «همانا خداوند (ج)اخلاقتان‌ را در ميانتان‌ تقسيم‌ كرده‌ است‌ چنان‌كه‌ ارزاقتان‌ را تقسيم‌ كرده‌ است‌ و در حقيقت‌ خداوند متعال‌ دنيا را به‌ هر كس‌ كه‌ دوست‌ دارد يا دوست‌ ندارد مي‌دهد اما دين‌ را جز به‌ آن‌كس‌ كه‌ دوستش‌ دارد، نمي‌دهد پس‌ هر كس‌ كه ‌خداي‌ عزوجل‌ دين‌ را به‌ وي‌ داد، بي‌گمان‌ او را دوست‌ داشته‌ است‌ و سوگند به‌ذاتي‌ كه‌ جان‌ محمد در يد اوست‌، هيچ‌ بنده‌اي‌ مسلمان‌ نمي‌شود تا دل‌ و زبانش‌تسليم‌ نشود و ايمان‌ نمي‌آورد تا آن‌كه‌ همسايه‌اش‌ از بوائقش‌ ايمن‌ نباشد»، اصحاب‌ گفتند: يا رسول‌الله ! بوائق‌ وي‌ چيست‌؟ فرمودند: «ظلم‌ و ستم‌ وي‌. سپس‌ افزودند: «و هيچ‌ بنده‌اي‌ مالي‌ از حرام‌ به‌دست‌ نمي‌آورد كه‌ از آن‌ خرج‌ و مصرف‌ كند و باز در عين‌ حال‌، به‌ او در آن‌ بركت‌ داده‌ شود؛ و از آن‌ صدقه ‌نمي‌كند كه‌ باز از وي‌ پذيرفته‌ شود (يعني‌ نه‌ در آن‌ بركت‌ داده‌ مي‌شود و نه‌ هم‌ ازوي‌ پذيرفته‌ مي‌شود) و آن‌ را پشت‌ سرش‌ به‌جا نمي‌گذارد مگر اين‌كه‌ توشه‌ وي ‌براي‌ دوزخ‌ است‌؛ بدانيد كه‌ در حقيقت‌ خداي‌ عزوجل‌ بدي‌ را به‌ وسيله‌ بدي‌ محو نمي‌كند بلكه‌ بدي‌ را به‌ وسيله‌ نيكي‌ محو مي‌كند زيرا ترديدي‌ نيست‌ كه‌ پليدي‌، پليدي‌ را محو نمي‌كند».
آن‌ گاه‌ حق‌ تعالي‌ اوصاف‌ شتابگران‌ به‌سوي‌ خوبي‌ها را در سه‌ آيه‌ اين ‌چنين ‌بيان‌ مي‌كند:
 
سوره مؤمنون آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ هُم مِّنْ خَشْيَةِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ از خشيت‌ پروردگارشان‌ بيمناكند» يعني: كساني‌ كه‌ از بس‌ از خداوند(ج) بيمناكند، با وجود آن‌ كه‌ نيكوكارند و از ايمان‌ و عمل‌ صالح‌ بهره‌مند، با اين‌ همه‌ از وي‌ در خوف‌ و بيمي‌ هميشگي‌ به‌سر مي‌برند چنان‌كه‌ حسن‌ بصري: مي‌گويد: «مؤمن‌، پارسايي‌ و بيم‌ را با هم‌ جمع‌ مي‌كند و منافق‌ بدكاري‌ و ايمني ‌را».
 
	سوره مؤمنون آيه  58‏متن آيه : ‏‏ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ ‏
آيه  59‏متن آيه : ‏‏ وَالَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ كه‌ به‌ آيات‌ پروردگار خويش‌» كه‌ به‌سويشان‌ نازل‌ شده‌ است‌ و نيز به‌ آيات ‌هستي‌ و آفرينش‌ وي‌ «ايمان‌ مي‌آورند» و به‌ همه‌ آيات‌ و كتاب‌هاي‌ او باور دارند «و آنان‌ كه‌ براي‌ پروردگار خويش‌ شريك‌ مقرر نمي‌كنند» يعني: غير او را با وي‌ در پرستش‌ شريك‌ نمي‌گردانند.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:568.txt"> آيه  60</a><a class="text" href="w:text:569.txt">آيه  61</a><a class="text" href="w:text:570.txt">آيه  62</a><a class="text" href="w:text:571.txt"> آيه  63</a><a class="text" href="w:text:572.txt">آيه  64</a><a class="text" href="w:text:573.txt">آيه  65</a><a class="text" href="w:text:574.txt"> آيه  66</a><a class="text" href="w:text:575.txt"> آيه  67</a><a class="text" href="w:text:576.txt">آيه  68</a><a class="text" href="w:text:577.txt">آيه  69</a><a class="text" href="w:text:578.txt">آيه  70</a><a class="text" href="w:text:579.txt"> آيه  71</a><a class="text" href="w:text:580.txt"> آيه  72</a><a class="text" href="w:text:581.txt">آيه  73</a><a class="text" href="w:text:582.txt">آيه  74</a></body></html>سوره مؤمنون آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوا وَّقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنان‌ كه‌ مي‌دهند آنچه‌ را داده‌اند» در راه‌ خدا(ج) از زكات‌ و صدقات‌ «درحالي‌كه‌ دلهايشان‌ ترسان‌ است‌ كه‌ به‌سوي‌ پروردگارشان‌ بازمي‌گردند» يعني: گمان‌ مي‌كنند كه‌ دادن‌ زكات‌ و صدقات‌ آنان‌ را از عذاب‌ خداوند(ج) نجات‌ نمي‌دهد زيرا از آن‌ بيم‌ دارند كه‌ اين‌ صدقه‌ آن‌ گونه‌ كه‌ مطلوب‌ است‌ از آنان‌ پذيرفته‌ نشده‌ باشد و در هنگام‌ بازگشت‌ به‌سوي‌ پروردگارشان‌ مستوجب‌ خشم‌ وي ‌گردند.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها آمده‌ است‌ كه‌ گفت: يا رسول‌الله! (كساني‌ كه‌ مي‌دهند آنچه‌ را داده‌اند در حالي‌كه‌ دلهايشان‌ ترسان‌ است) همان‌كساني‌ هستند كه‌ دزدي‌ و زنا مي‌كنند و شراب‌ مي‌نوشند اما در عين ‌حال‌ از خداي ‌عزوجل‌ مي‌ترسند؟ فرمودند: «لا يا بنت‌ ابي‌ بكر، يا بنت‌ الصديق‌، و لكنه‌ الذي‌ يصلي ‌ويصوم‌ ويتصدق‌ وهو يخاف‌ الله‌ عزوجل: نه‌! اي‌ دختر ابي‌بكر، اي‌ دختر صديق‌! بلكه‌ او كسي‌ است‌ كه‌ نماز مي‌خواند و روزه‌ مي‌گيرد و صدقه‌ مي‌دهد اما در عين‌حال‌ از خداي‌ عزوجل‌ مي‌ترسد».
	سوره مؤمنون آيه  61
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنانند كه‌ در كارهاي‌ نيك‌ شتاب‌ مي‌ورزند» زيرا به‌ انجام‌ دادن‌ طاعات‌ رغبت ‌دارند «و آنانند كه‌ در انجام‌ آنها پيش‌ مي‌تازند» يعني: بر مردم‌ در انجام‌ كارهاي ‌نيك‌ سبقت‌ مي‌جويند، يا به‌سبب‌ كارهاي‌ نيك‌ به‌ سوي‌ بهشت‌ سبقت‌ مي‌جويند.
 
	سوره مريم آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا هم‌ وارث‌ من‌ باشد و هم‌ وارث‌ آل‌ يعقوب‌» وراثت‌ در اينجا بنابر قول‌ راجح‌: وراثت‌ علم‌ و نبوت‌ است‌ نه‌ وراثت‌ مال‌، به‌ دليل‌ اين‌ حديث‌ شريف‌ رسول‌ خداص: «نحن معاشر الأنبياء لا نورث: ما جماعت‌ انبيا ميراث‌ نمي‌گذاريم‌». پس‌ معني‌ سخن‌ زكريا(ع) اين‌ است‌ كه‌: آن‌ جانشين‌، علمي‌ را كه‌ نزد وي‌ و اولاد يعقوب‌(ع) هست‌، ميراث‌ ببرد و به‌ سرپرستي‌ امور ديني‌شان‌ قيام‌ ورزد «و او را ـ اي‌ پروردگار من‌ ـ پسنديده‌ گردان‌» در اخلاق‌ و افعال‌ وي‌، كه‌ هم‌ تو از او راضي‌ و خشنود باشي‌ و هم‌ بندگانت‌ او را بپسندند و دوست‌ بدارند تا 