"text" href="w:text:3755.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:3756.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3757.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3758.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3759.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:3760.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3761.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:3762.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:3763.txt"> آيه  22 </a><a class="text" href="w:text:3764.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:3765.txt"> آيه  24</a><a class="text" href="w:text:3766.txt"> آيه  25</a><a class="text" href="w:text:3767.txt"> آيه  26</a><a class="text" href="w:text:3768.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:3769.txt"> آيه  28</a><a class="text" href="w:text:3770.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:3771.txt"> آيه  30</a><a class="text" href="w:text:3772.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:3773.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:3774.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:3775.txt"> آيه  34-35-36</a><a class="text" href="w:text:3776.txt"> آيه  37</a><a class="text" href="w:text:3777.txt">آيه  38-39</a><a class="text" href="w:text:3778.txt"> آيه  40</a><a class="text" href="w:text:3779.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:3780.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:3781.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ عبس ﴾</a></body></html> سوره عبس آيه  1

‏متن آيه : ‏

‏ عَبَسَ وَتَوَلَّى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«چهره‌ درهم‌ كشيد و روي‌ برتافت» يعني: رسول‌ خدا ص خشمگينانه‌ چهره‌ درهم‌ كشيد و روي‌ برگردانيد؛
	سوره عبس آيه  2

‏متن آيه : ‏

‏ أَن جَاءهُ الْأَعْمَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«از اين‌كه‌ آن‌ مرد نابينا» كه‌ عبدالله بن‌ام‌مكتوم‌(رض) بود «پيش‌ او آمد» به‌ اين ‌ترتيب‌، خداي‌ عزوجل‌ پيامبرش‌ را بر ترشرويي‌ ايشان‌ در برابر ابن‌ام‌مكتوم‌ سرزنش‌ كرد تا اين‌ حقيقت‌ را روشن‌ گرداند كه‌ مؤمن‌ فقير بهتر از توانگر كافر است‌ و اين‌كه نگريستن‌ به‌سوي‌ مؤمن‌ فقير، از نگريستن‌ به‌سوي‌ توانگر كافر ـ به‌ سبب‌ طمع ‌بستن‌ در ايمانش‌ ـ اولي‌ و اصلح‌ مي‌باشد هرچند كه‌ در اين‌ امر نيز نوعي‌ از مصلحت ‌نهفته‌ است‌.
	سوره عبس آيه  3

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و تو چه‌ داني» اي‌ محمد ص «چه‌بسا او به‌ پاكي‌ گرايد» يعني: شايد آن‌ مرد نابينا به‌ سبب‌ آنچه‌ كه‌ از تو مي‌آموزد و در نتيجه‌، با انجام‌ دادن‌ عمل‌ صالح‌ از گناهان‌ پاك‌ گردد. اين‌ آيه‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ اشاره‌ دارد كه‌ روگردانيدن‌ پيامبر ص از آن‌ مرد نابينا، به‌خاطر تزكيه‌ و پاكسازي‌ غير وي‌ بود.
 
	سوره عبس آيه  4

‏متن آيه : ‏

‏ أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«يا پند مي‌شنيد» و از اندرزهايي‌ كه‌ آموخته‌ بود، پند مي‌گرفت‌ «و آن‌ پند او را سود مي‌بخشيد» شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ گونه‌ رفتار از جانب‌ رسول ‌اكرم‌ ص به‌مثابه‌ ترك‌ افضل‌ بود لذا نه‌ اين‌ كارشان‌ گناه‌ بود و نه‌ در تصادم‌ با اصل‌ عصمت ‌انبيا(ع) زيرا اين‌ كار ايشان‌ بر اثر انگيزه‌اي‌ سر زد كه‌ تابع‌ سرشت‌ انساني‌ است‌ مانند خشم‌، رضا، خنده‌ و گريه‌، يعني‌ اموري‌ كه‌ در شريعت‌ اسلام‌ تكليف‌ از آنها مرفوع‌ گرديده‌ است‌. عذر ابن‌ ام‌مكتوم‌ نيز اين‌ بود كه‌ نمي‌دانست‌ رسول‌ خدا ص به‌ ديگران‌ مشغول‌اند و بدين‌ اميد با آنان‌ سخن‌ مي‌گويند كه‌ به‌ اسلام‌ مشرف‌ شوند.
	سوره عبس آيه  5

‏متن آيه : ‏

‏ أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«اما كسي‌ كه‌ بي‌نيازي‌ نشان‌ مي‌دهد» از ايمان‌ و از آنچه‌ كه‌ نزد توست‌ از علم‌، يا كسي‌ كه‌ داراي‌ ثروت‌ و توانگري‌ مادي‌ است‌؛
 
	سوره عبس آيه  6

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ تو بدو مي‌پردازي» يعني: به‌ او روي‌ مي‌آوري‌ و با او سخن‌ مي‌گويي‌ در حالي‌ كه‌ او تحت‌ تأثير ثروت‌ و توانگري‌ خويش‌ از تو اظهار بي‌نيازي‌ مي‌كند و از آنچه‌ كه‌ آورده‌اي‌، روي‌ برمي‌گرداند.
 
	 سوره عبس آيه  7

‏متن آيه : ‏

‏ وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«با آن‌ كه‌ اگر پاكدلي‌ پيشه‌ نكند، ايرادي‌ بر تو نيست» يعني: بر تو در اين‌ امر كه ‌آن‌ توانگر، مسلمان‌ نشود و به‌راه‌ نيايد، هيچ‌ ايراد و سرزنشي‌ نيست‌ زيرا مأموريت ‌تو فقط ابلاغ‌ پيام‌ الهي‌ است‌ و بس‌ پس‌ ديگر به‌كار كساني‌ از كفار كه‌ در چنان‌ حال ‌و وضعي‌ قرار دارند، چندان‌ اهميت‌ نده‌.
 
	سوره عبس آيه  8

‏متن آيه : ‏

‏ وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى ‏

 

‏ترجمه : ‏«و اما آن‌ كس‌ كه‌ شتابان‌ پيش‌ تو آمد» به‌ طلب‌ اين‌ كه‌ او را به‌ راه‌ خير ارشاد و به‌ اندرزهاي‌ الهي‌ موعظه‌ كني‌؛
 
	سوره أنبياء آيه  74
‏متن آيه : ‏
‏ وَلُوطاً آتَيْنَاهُ حُكْماً وَعِلْماً وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَت تَّعْمَلُ الْخَبَائِثَ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ لوط حكم‌ و علم‌ عطا كرديم‌» حكم: نبوت‌ و علم: شناخت‌ امر دين‌ است‌. به‌قولي: حكم‌، عبارت‌ است‌ از داوري‌ و دادرسي‌ در دعاوي‌ بر مبناي‌ حق‌ و عدل ‌«و او را از آن‌ شهري‌ كه‌ كارهايي‌ ناپاك‌ مي‌كرد» يعني: مردم‌ آن‌ چنان‌ كارهايي ‌مي‌كردند «نجات‌ داديم‌» مراد شهر «سدوم‌» است‌ چنان‌كه‌ قبلا بيان‌ آن‌ گذشت‌. گفتني‌ است‌ كه‌ پليدكاري‌ مردم‌ شهر سدوم‌، عبارت‌ از عمل‌ لواط و خالي ‌كردن‌ باد شكم‌ در مجالس‌ بود «به‌راستي‌ كه‌ آنان‌ قوم‌ فاسقي‌ بودند» فاسقين: يعني‌ از طاعت ‌و فرمانبرداري‌ الله(ج) بيرون‌ رفته‌ بودند.
 
	سوره عبس آيه  9

‏متن آيه : ‏

‏ وَهُوَ يَخْشَى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«درحالي‌ كه‌ او مي‌ترسد» از خداوند متعال‌ و ايستادن‌ به‌ پيشگاه‌ وي‌ در روز حساب‌؛
 
	سوره عبس آيه  10

‏متن آيه : ‏

‏ فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى ‏

 

‏ترجمه : ‏
«پس‌ تو از او به‌ ديگران‌ مي‌پردازي» و روي‌ برمي‌گرداني‌. ابن‌ كثير مي‌گويد: «از اينجاست‌ كه‌ خداوند(ج) به‌ پيامبرش‌ دستور داد تا كسي‌ را به‌ امر ابلاغ‌ و هشدار مخصوص‌ نگرداند بلكه‌ ميان‌ شريف‌ و وضيع‌، فقير و غني‌، آقا و برده‌، مرد و زن‌ و بزرگسال‌ و خردسال‌ در ابلاغ‌ پيام‌ حق‌ برابري‌ برقرار نمايد».
 
سوره عبس آيه  11

‏متن آيه : ‏

‏ كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«زنهار» بعد از آن‌ رويداد، ديگر مانند آن‌ را تكرار نكن‌ كه‌ از ارشاد فقيري ‌كه‌ به‌ قصد تزكيه‌ و پاكي‌ و پندپذيري‌ نزد تو آمده‌ است‌، روي‌ برتابي‌ و به‌ توانگري ‌مشغول‌ شوي‌ در حالي‌ كه‌ آن‌ توانگر از كساني‌ هم‌ نيست‌ كه‌ پاكدلي‌ پيشه‌ مي‌كند «هرآينه‌ اينها پندي‌ است» يعني: اين‌ آيات‌، يا اين‌ سوره‌ پندي‌ است‌ كه‌ حق‌ اين‌ است‌ تا تو از آن‌ پند گرفته‌ و به‌موجب‌ آن‌ عمل‌ كني‌ و امتت‌ نيز بايد به‌موجب‌ آن ‌عمل‌ كنند.
 
	سوره عبس آيه  12

‏متن آيه : ‏

‏ فَمَن شَاء ذَكَرَهُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«تا هركه‌ خواهد، از آن‌ پند گيرد» يعني: هر كس‌ به‌ آيات‌ قرآن‌ و اندرزهاي‌ اين ‌سوره