ب‌». فرق‌ در ميان‌ اين‌ آيه ‌و (آيه‌ 36) در اين‌ است‌ كه‌: اين‌ آيه‌ بيانگر آن‌ است‌ كه‌ رزق‌ و روزي‌ فقط در اختيار خداوند(ج) مي‌باشد اما (آيه‌ 36) در رد كساني‌ بود كه‌ مي‌پنداشتند بخشيدن‌ رزق‌ نشانه‌ رضا و خشنودي‌ خداوند متعال‌ است‌. ديگر اين‌ كه‌ گشايش‌ يا تنگ ‌ساختن‌ روزي‌ در اينجا، براي‌ يك‌ شخص‌ در دو حال‌ يا دو وقت‌ است‌ اما در آنجا براي‌ اشخاص‌ متعدد بود.
 
[3] مانند دادن‌ هديه‌ به‌ شعرا و اشخاص‌ زبان‌دراز تا خود را از هجو و نكوهش‌ و گزند زبان‌ آنها حفظ كند.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1543.txt"> آيه  40</a><a class="text" href="w:text:1544.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:1545.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:1546.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:1547.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:1548.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:1549.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:1550.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:1551.txt">آيه  48</a></body></html>سوره سبأ آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعاً ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاء إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» يادكن‌ «روزي‌ را كه‌ خداوند همه‌ آنان» اعم‌ از عابد و معبود و مستكبر و مستضعف‌ «را محشور مي‌كند» براي‌ حساب‌ «سپس‌ به‌ فرشتگان‌ مي‌گويد» به‌عنوان ‌سركوب‌ مشركان‌ و سرزنش‌ كساني‌ كه‌ غير خداي‌ عزوجل‌ را پرستيده‌اند «آيا اينها بودند كه‌ شما را مي‌پرستيدند؟».
 
سوره سبأ آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنتَ وَلِيُّنَا مِن دُونِهِم بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُم بِهِم مُّؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرشتگان‌ مي‌گويند: منزهي‌ تو» پروردگارا! از شريك‌ و همتا «ولي‌ ما تو هستي» فقط تو سرور و سرپرست‌ ما هستي‌ «نه‌ آنها» و ما هرگز آنهارا به‌ پرستش ‌فرانخوانده‌ايم‌ و نه‌ آنها را به‌ دوستي‌ و سروري‌ گرفته‌ايم‌ بلكه‌ ما جز تو ولي‌ و سروري‌ نداريم‌ «بلكه‌ آنها جنيان‌ را مي‌پرستيدند» يعني‌: آنها شياطين‌ را كه‌ عبارت ‌از ابليس‌ و لشكريانش‌ هستند، مي‌پرستيدند و مي‌پنداشتند كه‌ آنها را مي‌بينند و آنها فرشتگان‌ و دختران‌ خدايند «بيشتر آنان‌ به‌ جنيان‌ مؤمن‌ بودند» و آنچه‌ را كه‌ جنيان ‌از وسوسه‌ها و اكاذيب‌ به‌ آنان‌ القا مي‌كردند، تصديق‌ مي‌نمودند از آن‌ جمله‌ دستورشان‌ در پرستش‌ بتان‌ را.
	سوره سبأ آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَّفْعاً وَلَا ضَرّاً وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اما امروز هيچ‌يك‌ از آنان» يعني‌: هيچ‌يك‌ از پرستشگران‌ و پرستش‌ شدگان ‌«براي‌ يك‌ديگر مالك‌ سود و زياني‌ نيستيد» يعني‌: در روز قيامت‌، نه‌ پرستش‌ شدگان‌ براي‌ پرستشگران‌ مالك‌ سودي‌ ـ يعني‌ شفاعت‌ و نجاتي‌ ـ هستند و نه‌ مالك‌ زياني‌ ـ يعني‌ مالك‌ هلاكت‌ و عذابي‌ «و» آن‌ روز «به‌ كساني‌ كه‌ ستم‌ كرده‌اند» بر خود با پرستش‌ غيرخداوند(ج) «مي‌گوييم‌: بچشيد عذاب‌ آتشي‌ را كه‌ آن ‌را تكذيب‌ مي‌كرديد» در دنيا.
	سوره سبأ آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَن يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَذَا إِلَّا إِفْكٌ مُّفْتَرًى وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ آيات‌ بينات‌ ما» يعني‌: آيات‌ قرآني‌ ما كه‌ دلالت‌ آنها روشن‌ و معاني‌ آنها آشكار است‌ «بر آنها خوانده‌ شود، مي‌گويند: اين» خواننده‌ آيات‌، يعني ‌رسول‌اكرم‌ ص «جز مردي‌ نيست‌ كه‌ مي‌خواهد شما را از آنچه‌ پدران‌ شما» يعني‌: پيشينيان‌ شما «مي‌پرستيدند» از بتاني‌ كه‌ مورد پرستش‌ آنها بود «بازدارد ومي‌گويند» بار دوم‌ «اين» قرآن‌ «جز دروغي‌ بربافته» و بهتاني‌ برساخته‌ «نيست‌. كساني‌ كه‌ به‌ حق‌ ـ چون‌ به‌سويشان‌ آمد ـ كافر شدند، مي‌گويند» يعني‌: براي‌ بار سوم ‌در مورد قرآن‌، معجزات‌، نبوت‌ و شريعت‌ اسلام‌، يعني‌ در باره‌ ديني‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص برايشان‌ آورده‌، مي‌گويند: «اين‌ جز جادويي‌ آشكار نيست» يعني‌: اين‌ دين‌ و كتاب‌، از جنس‌ سحر و جادوست‌.
 
	سوره سبأ آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا آتَيْنَاهُم مِّن كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِن نَّذِيرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما كتابهايي‌ به‌ آنان‌ نداده‌ بوديم‌ كه‌ آن‌ را بخوانند» يعني‌: بر مشركان‌ عرب‌ كتابهاي‌ آسماني‌اي‌ كه‌ آنها را بياموزند، نازل‌ نكرده‌بويم‌ «و پيش‌ از تو هيچ ‌هشداردهنده‌اي‌ به‌سويشان‌ نفرستاده‌ بوديم» كه‌ آنها را به‌سوي‌ حق‌ خوانده‌ و از عذاب‌ ما بيم‌ دهد و از آنجا كه‌ دين‌ راستين‌ و درست‌ جز به‌ وحيي‌ از جانب‌ خداوند متعال‌ شناخته‌ نمي‌شود لذا براي‌ تكذيبشان‌ به‌ قرآن‌ و پيامبر، هيچ‌ وجه‌ ودليلي‌ نيست‌ و نه‌ برايشان‌ شبهه‌اي‌ است‌ كه‌ به‌ آن‌ تشبث‌ و تمسك‌ كنند. پس‌ اي‌پيامبر! از كجا و به‌ كدام‌ دليل‌ و حجت‌، تو را تكذيب‌ كردند درحالي‌كه‌ كتاب‌ و هشداردهنده‌اي‌ كه‌ مؤيد اين‌ عملشان‌ باشد، به‌ سويشان‌ نيامده‌ است‌؟.
 
سوره سبأ آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» اي‌ محمد‌ص! «كساني‌ كه‌ پيش‌ از اينان‌ بودند» از امت‌هاي‌ پيشين‌ «نيز تكذيب‌ پيشه‌ كردند» چنان‌كه‌ قومت‌ تو را تكذيب‌ كردند «در حالي‌ كه‌ اينان‌ به ‌يك‌دهم‌ آنچه‌ به‌ پيشينيان‌ داده‌ بوديم‌، نرسيده‌اند» يعني‌: مردم‌ مكه‌ ـ اعم‌ از مشركان‌ قريش‌ و غيرآنان‌ از اعراب‌ ـ با همه‌ نيرو و ثروتي‌ كه‌ به‌ آنان‌ داده‌ايم‌، به ‌يك‌دهم‌ قوت‌ و مكنت‌ و نعمت‌ و شكوهي‌ كه‌ به‌ پيشينيان‌ داده‌ بوديم‌، نرسيده‌اند ولي‌ «آن‌گاه» كه‌ آن‌ پيشينيان‌ «پيامبران‌ مرا دروغزون‌ شمردند» آنها را با همه ‌مكنت‌ و قوتشان‌ هلاك‌ ساختيم‌ ـ مانند اقوام‌ عاد و ثمود و امثالشان‌ را ـ به‌قولي‌: معشار، يك‌صدم‌ است‌ «پس‌ چگونه‌ بود عقوبت‌ من» نكير: يعني‌: چگونه‌ بود انكارم‌ بر آنان‌ با عذاب‌ و عقوبت‌؟ و چگونه‌ بود ياري‌ من‌ به‌ پيامبرانم‌؟.
 
	سوره سبأ آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَّكُم بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏