ب به مهم‌ترين پيامدهاي جريان ارتداد و برتري و تمايز اسلام بر ديگر باور‌ها و منش‌ها پرداخته‌ام؛ در اين مبحث، ضرورت وجود مركزيت و پايگاهي استوار در قالب رهبري و قيادت جنبش‌ها و حركت‌ها‌ي فاتحانه و نيز ضرورت برخورداري پيشوا از دانشي عميق و كاربردي، بيان شده است تا اين سنت الهي كه «حيله‌گري، دامن‌گير حيله‌گران مي‌شود»، روشن گردد. استقرار نظامي سازمان‌يافته‌ به عنوان دستاورد ابوبكر صديق(رض) پس از يك دوره آشفتگي، نشان‌دهنده‌ي شايستگي‌هاي او است. بنده، ضمن پرداختن به همه‌ي اين موارد، از فتوحات ابوبكر و برنامه‌ها و اقدامات بزرگش در فتح عراق نوشته‌ و قلم خود را با فرمانده‌ي بزرگ لشكر اسلام خالد بن ‌وليد(رض) همراه كرده‌ام كه شمال و جنوب عراق را در مجموعه‌اي از نبردها و جبهه‌ها، به سرزمين اسلام ضميمه كرد. همان نبرد‌هايي كه در آن، قهرماني‌هاي كم‌نظير مثني‌ بن‌ حارثه، قعقاع‌ بن ‌عمرو و خالد بن ‌وليد و ديگر لشكريان‌ پيروزمند، پديدار گشت و نخستين گام براي تداوم فتوحات پس‌ از ابوبكر صديق(رض) (در دوران خلافت عمر(رض) و ديگر خلفا)، قرار گرفت تا تاريخ اين امت را در پيام ارزنده و والايش براي نشر دين خدا و جهاد در راه او، درخشنده و افتخارآميز بگرداند. در اين كتاب، نامه‌هاي رد و بدل‌شده درميان ابوبكر، خالد‌ بن ‌وليد و عياض بن‌ غنم(رض) را درباره‌ي جنگ‌ها و فتوحات عراق، آورده‌ و به اقدامات ابوبكر صديق(رض) در جريان فتوحات شام پرداخته‌ام كه چگونه (با عزم و اراده‌اي استوار، مشورت و رايزني با بزرگان صحابه و فراخوان اهل يمن براي همراهي با لشكر اسلام به قصد فتح شام و رويارويي با روم)، دست به‌كار شد؛ رهنمو‌دهاي ابوبكر(رض) به لشكريان و فرماندهان، بدرقه‌‌ي آنان به‌هنگام حركت لشكر و گسيل قواي پشتيباني و نيروهاي انساني به ميادين نبرد و كمك‌رساني به مجاهدان از طريق ارسال جنگ‌افزار‌ و خواربار و مواد غذايي مورد نياز رزمندگان، انتقال خالد بن ‌وليد(رض) از عراق به شام و جنگ‌هاي اجنادين و يرموك، از ديگر مسايل مورد بحث ما، در اين كتاب مي‌باشد. بنده از خلال پرداختن به فتوحات اسلامي دوران ابوبكر صديق(رض)، برخي از سياست‌هاي خارجي وي را مورد بررسي قرار داده‌ام كه از آن جمله مي‌توان اشاره كرد به: ارائه‌ي نمايي باشكوه و قدرتمند از اسلام به ساير ملت‌ها و تداوم جهادي كه رسول‌خدا(ص) به آن فرمان داده‌اند، عدالت‌گستري و مهرورزي درميان مردم مناطق فتح‌شده، برداشتن فشارها و تمام گونه‌هاي زور و اجبار از مردم، برچيدن عوامل فاصله‌انداز درميان دعوت‌گران و عموم مردم تا با رفع چنين عواملي،پيوند و رابطه‌اي محكم و استوار درميان تمام اقشار جامعه، برقرار گردد. در اين كتاب، پاره‌اي از برنامه‌ها و شيوه‌هاي جنگي و جهادي ابوبكرصديق(رض) را به نگارش درآورده‌ام؛ از جمله: پرهيز از شتاب‌زدگي در ورود به قلمرو دشمن، توان بالاي ابوبكر در فراخوان و بسيج نيرو‌هاي رزمنده، عملات منظم و پيوسته‌ي كمك‌رساني به مجاهدان، هدفمند نمودن جنگ‌ها و افضل دانستن و برتر معرفي كردن حضور در صحنه‌ي ‌جنگ و جهاد، عزل و نصب اميران و فرماندهان، ايجاد تحول و دگرگوني در شيوه‌ها و استراتژي‌هاي جنگي، و توجه وافر به اين‌كه ارتباط او با فرماندهان لشكرها همواره برقرار و در عين حال سالم و بدور از نفوذ جاسوس‌هاي دشمن باشد. بنده از خلال وصايا و سفارش‌هاي ابوبكر صديق(رض) به فرماندهان لشكرها به تبيين حقوق الهي پرداخته‌ و از آخرين روزهاي زندگي آن بزرگوار سخن گفته‌ام كه چه اقداماتي براي تعيين خليفه‌ي پس از خود انجام داد و آخرين دعا و گفته‌ي ابوبكر را آورده‌ام كه در واپسين لحظات حياتش فرمود:(تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ) يعني: «مرا در حال مسلماني بميران و به صالحان و نيكوكاران ملحق فرما.»
در اين كتاب كوشيده‌ام، چگونگي شناخت صديق اكبر(رض) نسبت به اسلام را تبيين كنم و از كيفيت زندگي او در دنيا و چگونگي اثرگذاري وي بر جريان‌هاي دورانش، بنگارم. در اين كتاب جنبه‌هاي مختلف شخصيت ابوبكر صديق(رض) را در زمينه‌هاي سياسي، نظامي و اداري بررسي كرده‌ و از زندگيش در جامعه‌ي اسلامي به عنوان يكي از افراد آن و پس از آن‌كه خليفه‌ي رسول‌خدا(ص) شد، نوشته‌ام و بر نقش ابوبكر(رض) به عنوان دولت‌مرد بي‌نظيري در دستگاه حكومت اسلامي تأكيد كرده‌ام.. در اين كتاب به مباحثي از قيبل سياست‌هاي داخلي، خارجي و شيوه‌هاي اداري ابوبكر(رض) در اداره‌ي خلافت اسلامي و تشكيل دستگاه‌هاي قضايي در دوران او اشاره شده تا به‌خوبي بتوانيم از تحولات و پيشرفت‌هاي دوران خلافت راشده و تاريخ اسلامي، بهره ببريم.
اين كتاب، عظمت و جايگاه والاي ابوبكرصديق(رض) را روشن مي‌سازد و براي خواننده، ثابت مي‌كند كه او، در ايمان، علم، انديشه، بيان، خلق‌وخوي و همين‌طور آثار و نتايجي كه به بار آورده، بزرگ و بي‌نظير است و گويا تمام خوبي‌ها را در خود جمع كرده و با فهم و شناخت عميقش از اسلام و پيوند با آن و رابطه‌ي بزرگش با خداي متعال و پيروي بي‌چون‌ و‌ چرا از رسول اكرم(ص)، شخصيت بزرگ و والايي از خود ايجاد نموده است.
ابوبكر(رض) از آن دسته پيشواياني است كه سيرت و راه آنان به نگارش در مي‌آيد تا مردم، به اقوال و كرده‌هايشان در زندگي دنيا درآميزند و آن را پيشه‌ي خود سازند. چراكه سيرت ابوبكر(رض)، از قوي‌ترين مصادر ايماني است كه عاطفه و احساس درست اسلامي به همراه فهم و شناخت صحيح از دين را به ارمغان مي‌آورد. همين نكته، مرا بر آن داشت تا به‌قدر توان و گستره‌ي دانش خود، پيرامون شخصيت و دوران ابوبكرصديق(رض) قلم فرسايم كه قطعاً در اين پهنه، بي‌نقص و بدون خطا و لغزش نخواهم بود. اين عمل را به قصد رضاي خدا و بدون هيچ چشم‌داشت ديگري انجام داده‌ام و اميد آن دارم كه مشمول ثواب و بخشش خداوند قرار گيرم. از الله متعال مي‌خواهم كه مرا در اين مهم ياري رساند و اين اثر را، مفيد گرداند. خداوند، بهترين اسمها را دارد و شنواي نياز‌هاي ما است. ترتيب و بخش‌بندي كتاب حاضر به صورت زير است:
مقدمه
فصل اول: ابوبكر صديق (رض) در مكه
اين فصل، شامل پنج مبحث مي‌باشد:
1ـ اسم، نسب، خاندان، كنيه و القاب ابوبكر(زندگاني ابوبكر در دوره‌ي جاهليت)
2ـ زندگاني ابوبكر پس از ظهور اسلام
3ـ هجرت ابوبكر به همراه رسول خدا(ص) به مدينه
4ـ حضور و نقش ابوبكر صديق(رض) در ميادين جهاد
5ـ ابوبكر صديق(رض) در جامعه مدني و برخي از ويژگي‌ها و فضايلش
فصل دوم: وفات رسول اكرم(ص)، سقيفه‌ي بني‌ساعده و اعزام لشكر اسامه(رض)
اين فصل شامل دو مبحث است:
1ـ وفات رسول اكرم(ص) و ماجراي سقيفه‌ي بني‌ساعده
2ـ بيعت عمومي با ابوبكر(رض) و اداره‌ي امور داخلي جامعه‌ي اسلامي
فصل سوم: لشكر اسامه(رض) و جهاد ابوبكر صديق(رض) با مرتدان.
اين فصل، شامل پنج مبحث است:
1ـ لشكر اسامه(رض)
2ـ 