 خدا. فرمود: «‌بنشين و بنوش». من هم نشستم و نوشيدم. دوباره فرمود: «بنوش». وآنقدر اين كلمه را تكرار نمود که گفتم: نه، سوگند به ذاتي که تو را به حق، فرستاده است، جايي براي نوشيدن ندارم. فرمود: «پس ليوان را به من بده»‌. ليوان را به ايشان دادم. آنحضرت (ص) بعد از حمد و ثنا و  بسم الله گفتن، باقيماندة آن شيرها را نوشيد.
2079ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «اللَّهُمَّ ارْزُقْ آلَ مُحَمَّدٍ قُوتًا». (بخارى:6460)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: رسو ل الله (ص) فرمود: «‌خدايا! آل محمد را به اندازة سد رمق، روزي بده»‌.
باب (10): مداومت و اعتدال در كارها
2080ـ وَعَنْهُ (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «لَنْ يُنَجِّيَ أَحَدًا مِنْكُمْ عَمَلُهُ». قَالُوا: وَلا أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «وَلا أَنَا إِلاَّ أَنْ يَتَغَمَّدَنِي اللَّهُ بِرَحْمَةٍ. سَدِّدُوا وَقَارِبُوا، وَاغْدُوا وَرُوحُوا، وَشَيْءٌ مِنَ الدُّلْجَةِ، وَالْقَصْدَ الْقَصْدَ تَبْلُغُوا». (بخارى:6463)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است که رسول الله (ص) فرمود: «هيچ يك از شما را اعمالش نجات نمي دهد». صحابه عرض كردند: حتي شما را اي رسول خدا؟! فرمود: «مرا هم اعمالم نجات نمي دهند مگر اينکه رحمت خداوند، شامل حالم شود. شما به نيت اجر و ثواب، عمل کنيد و راه اعتدال را در پيش گيريد و صبح و شام و قسمتي از شب را در عبادت، بگذرانيد و براي رسيدن به هدف، ميانه روي را پيشة خود سازيد».
2081ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّه عَنْهَا: أَنَّهَا قَالَتْ: سُئِلَ النَّبِيُّ (ص): أَيُّ الأَعْمَالِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ؟ قَالَ: «أَدْوَمُهَا وَإِنْ قَلَّ». (بخارى:6465)
ترجمه: عايشه رضي الله عنها مي گويد: از نبي اکرم (ص) پرسيدند: محبوبترين عمل، نزد خداوند چيست؟ فرمود: «عملي که دوام بيشتري داشته باشد اگر چه اندک باشد»‌.

باب (11): اميد توأم با ترس
2082ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (ص) يَقُولُ: «لَوْ يَعْلَمُ الْكَافِرُ بِكُلِّ الَّذِي عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الرَّحْمَةِ لَمْ يَيْئَسْ مِنَ الْجَنَّةِ وَلَوْ يَعْلَمُ الْمُؤْمِنُ بِكُلِّ الَّذِي عِنْدَ اللَّهِ مِنَ الْعَذَابِ لَمْ يَأْمَنْ مِنَ النَّارِ». (بخارى:6469)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: شنيدم که رسول خدا (ص) مي فرمود: «اگر کافر، تمام  رحمت هاي خدا را مي دانست، از بهشت، نااميد نمي شد. و اگر مسلمان، تمام عذاب هاي الهي را مي دانست، خود را از آتش، در امان نمي دانست».
باب(40): وضو گرفتن پس از خواب و كسيكه پس از
 خواب سبك، وضو را لازم نمي داند
159ـ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  (ص) قَالَ: «إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلْيَرْقُدْ، حَتَّى يَذْهَبَ عَنْهُ النَّوْمُ، فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا صَلَّى وَهُوَ نَاعِسٌ لا يَدْرِي لَعَلَّهُ يَسْتَغْفِرُ فَيَسُبُّ نَفْسَهُ». (بخارى:212)
ترجمه: از عايشه رضي ‏الله‏ عنها روايت است كه رسول الله (ص) فرمود: «هرگاه، كسي از شما در نماز، چرت زد، بخوابد تا خوابش زايل شود. زيرا چه بسا كسي از شما كه در حالت خواب آلودگي نماز مي خواند، بدون اينكه بداند، بجاي استغفار، خودش را نفرين كند». 
160ـ عَنْ أَنَسٍ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلاةِ فَلْيَنَمْ حَتَّى يَعْلَمَ مَا يَقْرَأُ». (بخارى:213)
ترجمه: انس (رض) مي گويد: نبي اكرم (ص)  فرمود: «هر گاه، يكي از شما در  نماز، چرت زد، بخوابد (و پس از آن، نماز بخواند) تا بداند كه چه مي خواند».

باب (12): دربارة حفظ زبان و اينكه هركس، به خدا و روز قيامت، ايمان دارد بايد سخن شايسته بگويد يا سكوت نمايد
2083ـ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ (رض) عَنْ رَسُولِ اللَّهِ (ص) قَالَ: «مَنْ يَضْمَنْ لِي مَا بَيْنَ لَحْيَيْهِ وَمَا بَيْنَ رِجْلَيْهِ، أَضْمَنْ لَهُ الْجَنَّةَ». (بخارى:6474)
ترجمه: از سهل بن سعد (رض) روايت است که رسول الله (ص) فرمود: «هرکس، به من ضمانت دهد كه دهان و شرمگاهش را حفظ كند، من هم بهشت را برايش ضمانت مي كنم»‌. 
2084ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض) عَنِ النَّبِيِّ (ص) قَالَ: «إِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مِنْ رِضْوَانِ اللَّهِ، لا يُلْقِي لَهَا بَالاً، يَرْفَعُهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَاتٍ، وَإِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مِنْ سَخَطِ اللَّهًِ، لا يُلْقِي لَهَا بَالاً، يَهْوِي بِهَا فِي جَهَنَّمَ».       (بخارى:6478)
ترجمه: ابوهريره (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «بنده، سخني در جهت رضاي خدا به زبان مي آورد بدون اينكه به آن، فكر كند. ولي خداوند به وسيلة آن سخن، به درجاتش          مي افزايد. همچنين بنده، سخني در جهت ناخشنودي خدا به زبان مي آورد بدون اينکه به آن توجه کند. ولي به وسيلة آن سخن، در جهنم، سقوط مي کند»‌.

باب (13): اجتناب از گناهان
2085ـ عَنْ أَبِي مُوسَى (رض) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): «مَثَلِي وَمَثَلُ مَا بَعَثَنِي اللَّهُ، كَمَثَلِ رَجُلٍ أَتَى قَوْمًا، فَقَالَ: رَأَيْتُ الْجَيْشَ بِعَيْنَيَّ، وَإِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْعُرْيَانُ، فَالنَّجَا النَّجَاءَ، فَأَطَاعَتْهُ طَائِفَةٌ فَأَدْلَجُوا عَلَى مَهْلِهِمْ فَنَجَوْا، وَكَذَّبَتْهُ طَائِفَةٌ فَصَبَّحَهُمُ الْجَيْشُ فَاجْتَاحَهُمْ». (بخارى:6482)
ترجمه: از ابوموسي اشعري (رض) روايت است که رسول الله (ص) فرمود: «مثال من و آنچه كه خداوند مرا بدان فرستاده است، مانند مردي است که نزد قومي مي آيد و مي گويد: من با چشمان خودم، لشکر (دشمن) را ديدم و صراحتا خطر را به شما اعلام مي کنم. بشتابيد، بشتابيد. پس تعدادي از آنها از او اطا عت کردند و شب هنگام بدون عجله، حرکت کردند. در نتيجه، نجات يافتند. اما گروهي ديگر او را تکذيب کردند. لذا لشکر، بطور ناگهاني به آنها يورش برد و آنان را نابود ساخت».
باب (14): دوزخ با هواهاي نفساني، احاطه شده است
2086ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ (رض): أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَالَ: «حُجِبَتِ النَّارُ بِالشَّهَوَاتِ، وَحُجِبَتِ الْجَنَّةُ بِالْمَكَارِهِ». (بخارى:6487)
ترجمه: از ابوهريره (رض) روايت است که رسو ل الله (ص) فرمود: «آتش، در حجاب هواهاي نفساني و بهشت، در حجاب دشواريها است». يعني هرکس بدنبال هواهاي نفساني برود، به جهنم، و هرکس دشواريها را در راه دين، تحمل کند، به بهشت مي رود. 

باب (15): بهشت و دوزخ از بند كفشهايتان به شما نزديك‏تراند 
2087ـ عَنْ عَبْدِاللَّهِ (رض) قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ (ص): «الْجَنَّةُ أَقْرَبُ إِلَى أَحَدِكُمْ مِنْ شِرَاكِ نَعْلِهِ، وَالنَّارُ مِثْلُ ذَلِكَ». (بخارى:6488)
ترجمه: عبدالله بن مسعود (رض) مي گويد: نبي اکرم (ص) فرمود: «بهشت و دوزخ از بند کفشهايتان به شما نزديکتراند».

باب (16): هميشه بايد به اشخاص پايين تر از خود، نگاه كرد نه بالاتر از خود
2088ـ عَنْ أَبِي هُرَيْرَة